dinsdag 18 augustus 2015

Ingrijpen

Als we de natuur haar gang lieten gaan was ons kleine dorp binnen een paar jaar overwoekerd met groen, dat gaat heel snel hier. Dus moet er af en toe ingegrepen worden, zoals hier op het dak van de garage. Het linker gedeelte is van ons en dat is jaren geleden vernieuwd. Nu was de klimop alweer bezig onder de pannen te kruipen en dat moeten we niet hebben. Er zijn ook nog wat overhangende takken weggeknipt en zo kan het er wel weer een jaartje tegen.

9 opmerkingen:

  1. En zo blijft een mens lekker bezig. We weten er alles van.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Terwijl ik het schreef dacht ik, als er iemand is die dit begrijpt dan is het Emie, ha ha.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat ingrijpen is af en toe hard nodig. Hier groeit een Wingerd tegen de schuur, maar die floept ook onder de dakrand en zo naar binnen. Mag niet. Krijgen we lekkage. En aan de voorkant van het huis tegen de uitbouw groeit een Klimhortensia. Zelfde verhaal, de uiteinden gaan er geregeld af. Jullie kunnen er weer even tegen. Hier moet ik nog even op het trapje...
    Fijne avond,
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vooral die wingerd Mirjam, dat zijn kwajongens. Daar moet je echt streng tegen optreden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Van vakantie in Frankrijk bracht ik jaren geleden een stekje klimop mee. Dat moeten we nu regelmatig intomen. Dus ook hier groeit het als een tierelier!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Klimop, wingerd, blauwe regen: je blijft bezig :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hier groeit het werkelijk overal, Els, en het vorm uitlopers zo dik als een mannenpols die een boom om zeep kunnen brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oef, blauwe regen Inge, dat heb ik ooit in de Nederlandse tuin gehad. Vlak voordat we op vakantie gingen snoeide ik dat helemaal terug, want anders als je terug kwam.....

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nou Inge, inderdaad, een wat te weelderige woekerend struweel

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy