donderdag 31 maart 2016

Voorlopig de laatste keer

Voorlopig de laatste keer gelopen in Oudewater vanmorgen. Ik zal het gezellige koffiedrinken wat we daarna bij Abrona doen missen. Als we binnenkomen staan er op 'onze' tafel al twee kannen water met ijs samen met glazen klaar. Het personeel weet ondertussen wel dat we na het lopen dorstig zijn. En dan natuurlijk de heerlijke zelfgemaakte koekjes, twee borden vol. Ik moest vanmorgen snel een foto maken anders was het bord leeg. We gebruiken altijd twee consumpties en kletsen ondertussen over van alles en nog wat. De vrouwen uit deze groep zijn me ondertussen dierbaar geworden.


woensdag 30 maart 2016

Houtmanplantsoen

Omdat een van mijn aankopen van gisteren geruild moest worden stapte ik vanmiddag weer op de fiets naar Gouda en op de terugweg liep ik met mijn fiets aan de hand even door het Houtmanplantsoen wat aan de rand van Gouda ligt. In de muziektent in het plantsoen vinden op zondagmiddag georganiseerde gratis concerten plaats, altijd heel druk bezocht. Aan het eind van de negentiende eeuw werd het park uitgebreid met de achtertuin van het huis van burgemeester Van Bergen IJzendoorn.


Aan de rand van het park ligt de korenmolen 't Slot. Ik woon nu veertig jaar vlakbij Gouda en vijfentwintig jaar kwam ik hier met de auto of de fiets bijna dagelijks langs. In al die jaren heb ik dit park nooit bekeken. Eens moet de eerst keer zijn.


dinsdag 29 maart 2016

Ontluisterend

Voor een paar kleine boodschappen ging ik naar Gouda, ik kon het niet langer uitstellen want volgende week vertrekken we naar de Ardèche. Terwijl ik langs de grote winkelruiten van V&D liep zag ik de aanplakbiljetten die reuze kortingen beloofden. Nieuwsgierig liep ik er even naar binnen en er past maar één woord voor wat ik zag: ontluisterend. Lange rijen voor de kassa, veel bewakingspersoneel, overal graaiende mensen en er lagen veel spullen op de grond. Ik heb gauw een fotootje gemaakt, een beetje verscholen zodat de bewaking me niet zag en ben weer naar buiten gelopen, hier had ik niets te zoeken. Bij de Hema was er ook een soort opruiming bezig, die vonden zeker dat ze ook maar mee moesten doen.


De wind was heftig in de polder, zonder mijn elektrische fiets had ik het niet gered. Ik moest oppassen dat ik het water niet in geblazen werd. Op de terugweg bij het naderen van Stolwijk begon het al weer te regenen maar die paar spetters deerden me niet meer. Mart wachtte met een pot thee.



maandag 28 maart 2016

Paasbrunch in Scheveningen

Met kinderen (op skiënde dochter Floor na) en kleinkinderen hebben we vandaag gebruncht in Scheveningen. We zaten in een mooie strandtent en ja, het waaide hard maar daar was binnen niets van te merken. Alles was heel sfeervol aangekleed en het eten was meer dan goed verzorgd. De foto's zijn niet door mij genomen, kleinzoon Thijs van twaalf wilde graag de hoffotograaf van dit familiegebeuren zijn en jullie zullen het met me eens zijn dat hij het niet slecht doet.






Dit is een van de weinige foto's door mijzelf gemaakt want ik wilde Thijs toch ook even op de foto. De mannen waren serieus deze keer, de vrouwen wat minder. Goed geschoten Thijs, bedankt.





zondag 27 maart 2016

De straten van mijn jeugd (3)

Evenwijdig aan de Voorstraat in Noordwijk-Binnen loopt de Offemweg, ook wel Achterom genoemd, die tevens de grens vormt met de dorpskern en het bos van Huize Offem. Vlak achter de Offemweg, tegen het bos stond in mijn kindertijd nog een grote bunker, overgebleven van de oorlog. Deze Offemweg, het bos en de bunker vormden ons speelterrein. Bussie trap met de hele buurt in de Offemweg, fikkie stoken in de bunker en appeltjes jatten in de boomgaard van de graaf. In het voorjaar plukten we snotnagels (wilde hyacinten) en narcissen in het bos. We hadden thuis genoeg bloemen, mijn vader kweekte bollen, maar het ging meer om de spanning van de jachtopziender achter je aan. Het bos was immers verboden terrein.


Wat verderop in de Offemweg ligt het terrein van de St. Jorisdoelen waar we 's zomeravonds in het gras lagen om te kijken hoe de notabelen de voetboog spanden om daarna te richten op de schietpaal. Als kind ervaar je dat allemaal als normaal, met het ouder worden besef je pas hoe een heerlijke jeugd wij daar gehad hebben.




Veel oude panden zijn afgebroken in de Offemweg, maar die waren dan ook niet zo bijzonder als op de Voorstraat. Wij keken vanuit onze slaapkamer uit op de proeftuin met hyacinten van Konijnenburg & Mark, een van de oudste en grootste bollenbedrijven uit de streek. Achter de tuin de grote loodsen met kisten waar we altijd in speelden, links het kantoor met daarvoor de mooie tuin met de vijver. Om die tuin was een laag muurtje met daarvoor een randje trottoirtegels, daar knikkerden we altijd. Dat alles staat er niet meer, er is een nieuwbouwwijkje verrezen.

Overgebleven zijn nog een paar huizen van bollenboeren, wat oude schuren en een paar mooie oude muren. Toen ik hier liep en ook later bij het bekijken van de foto's merkte ik hoeveel ik toch nog wist, allemaal verstopt in de krochten van mijn geheugen. Toevallig heb ik gisteren en vanmorgen twee broers aan de telefoon gehad en ik heb ze beide aangeraden om dit rondje ook eens te gaan lopen. 'Zouden ze zeker doen', zeiden ze. Er liggen hier voor ons nog steeds mooie herinneringen.



zaterdag 26 maart 2016

Fijne paasdagen

Als je de weerberichten moet geloven wordt het niets met de beide paasdagen, regen en nog eens regen. Jammer, maar vandaag is het in ieder geval zonnig en buiten voor het huis staan mijn plantjes daarvan te genieten. Toen ik vanmorgen over het dorp liep om wat boodschappen te doen en bij de bloemenman deze prachtige geraniums voor een prikkie zag kon ik die natuurlijk niet laten staan. Daar heb ik in Frankrijk de hele zomer plezier van. Daarnaast op de tuintafel staan twee bakken die ik met mijn verjaardag cadeau kreeg. Door de lage buitentemperatuur gaan de bollen niet zo hard en heb ik er extra lang plezier van. Ik wens jullie allemaal fijne paasdagen.


vrijdag 25 maart 2016

Lijstje

Ik ben gek op tuinieren en daarom ook op planten. Als je dan net zoals wij vlakbij Boskoop woont is dat natuurlijk mooi meegenomen want het stikt daar van de kwekers. Mijn favoriet is Esveld, die heeft de meeste keus en de beste kwaliteit. Ook fijn is het deskundige personeel die precies weet waar iets staat en er dan ook nog goed advies bij geeft. Ik had thuis al een lijstje gemaakt en daar probeer ik me aan te houden, anders loopt het gierend uit de klauwen. Dit beetje op de kar kostte op een paar euro na al honderd euro. Ik kocht onder andere een Clematis voor op pot en een Clematis die ik niet omhoog laat gaan maar door de border laat kruipen. Ben benieuwd hoe dat er straks allemaal uit gaat zien. Verheug me er nu al op om aan de slag te gaan.





donderdag 24 maart 2016

De straten van mijn jeugd (2)

Ik neem jullie verder mee langs de straten van mijn jeugd. De Voorstraat is erg lang en ongeveer in het midden wordt de straat begrensd door het Lindenplein met op iedere kop een oude waterpomp. Aan dit plein staan ook mooie oude panden, onder andere ' De Lindenhof '. Dit grote pand werd door het LUMC Leiden jarenlang gebruikt als buitenkliniek voor chronisch zieke kinderen. Rechts op de achtergrond is nog net de pastorie te zien van de rooms katholieke kerk. Ik ben er voor het laatst geweest om de begrafenis van mijn moeder te regelen, nu tien jaar geleden.











Pal aan de overkant staat het voormalige postkantoor van Noordwijk, het is gebouwd als kantongerecht in 1861. Na opheffing van het kanton Noordwijk heeft het bijna een eeuw dienst gedaan als postkantoor. Naast het gebouw een smalle doorgang naar de Zwanensteeg die verder naar achteren veel breder werd. Daar ben ik geboren en heb er gewoond totdat wij verhuisden, ik was toen zeventien jaar. Wat kan ik me nog goed die postbodes herinneren met hun transportfietsen met daarop de zwarte lederen tassen. Dagelijks staken wij hier  de Voorstraat over en liepen dan over het Lindenplein om naar de kerk en de verderop gelegen school te lopen.



Toen ik een teener was had Royal nog een bioscoopzaal en hier zag ik films als 'The Young Ones' van Cliff Richard, ik kan dat liedje nog steeds meezingen. Ook films van Conny Froboess en Peter Kraus waren in die tijd zeer geliefd en de laatste film die ik daar zag was de in die tijd veel omstreden film 'Jesus Christ Superstar' maar toen was ik al wat ouder. In het laatste gedeelte van de Voorstraat staat het ouderlijk huis van mijn vader (het witte huis in het midden). Jarenlang heeft er nog een broer van mijn vader in gewoond maar sinds een paar jaar is het niet meer in de familie en zo te zien wordt het nu verbouwd.  Ongetwijfeld zijn jullie langs deze voorname straat de tientallen lindebomen opgevallen waarvan een aantal rond 1760 is geplant. Om de drie jaar worden ze gesnoeid.


woensdag 23 maart 2016

Laten we durven

'Laten we durven.
Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven – voluit en gretig – omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.
Laten we ze openlaten: onze deuren, onze armen, onze geesten.
Laten we pantsers afleggen, en het en de andere tegemoet treden, telkens weer.
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven. Ja.'

Griet op de Beeck
22 maart 2016


In De Wereld Draait Door las Griet op de Beeck (Belgisch schrijfster) gisteravond deze tekst voor in een reactie op de aanslagen in Brussel. Het filmpje zag ik gisteravond op Facebook en op verschillende blogs en nieuwssites is de tekst ook te lezen. Deel deze woorden, print ze uit en hang ze op je koelkast, doe er wat mee.

dinsdag 22 maart 2016

Jonkie

Het Baarnse Bos is een bos van ongeveer 80 hectare tegenover Paleis Soestdijk, aan de Amsterdamsestraatweg in Baarn. Het behoort tot de weinig bewaard gebleven achttiende-eeuwse parkbossen in Nederland, en het enige in de provincie Utrecht. Het werd in 1999 aangewezen als rijksmonument.



De zuidelijke grens wordt gevormd door de kaarsrechte Koningslaan, die als zichtas vanaf  Paleis Soestdijk naar het gedenkteken de Naald van Waterloo loopt. Wij waren vandaag in Soest bij goede vrienden en maakten vanmiddag een wandeling door dit mooie bos wat valt onder het beheer van Staatsbosbeheer. Maria, die hier met Mart staat te praten, is mijn grote voorbeeld. Vijfentachtig jaar oud en nog een jonkie in haar doen en laten. Maakt nog met gemak een wandeling van vijftien kilometer. Natuurlijk is het een zegen als je op die leeftijd zo gezond bent, maar een bepaalde instelling is hier ook niet vreemd aan.





maandag 21 maart 2016

Geen stilzitter

Mijn echtgenoot is graag bezig, een hele dag niets doen kan hij niet. Als hij het huis in Frankrijk  niet had gehad was hij zeker nog een paar jaar doorgegaan met zijn rijwielzaak. Maakt niet uit wat hij doet, hij doet het met aandacht en plezier en daarbij komt dat hij ook nog eens verschrikkelijk handig is. Zeker ik maar ook de kinderen zijn daar natuurlijk blij mee. Denk nou niet dat hij ieder uur van de dag werkt want hij leest regelmatig een boek uit. In de aanloop naar ons vertrek naar het Franse land heeft hij vandaag alle terrassen schoon gespoten, het ziet er weer fris uit.

zondag 20 maart 2016

De straten van mijn jeugd (1)



Voordat we een bezoekje brachten aan onze Katwijkse schoonzus stopten we in Noordwijk-Binnen en maakte ik wat foto's in de straten van mijn jeugd. Wij begonnen op de Voorstraat, de voornaamste straat van Noordwijk en tevens de duurste. Hier woonden de notabelen en de rijke bollenboeren. Veel panden zijn gerestaureerd, in mijn jeugd zagen de meesten er niet zo goed uit. In het huis hieronder moest ik vaak verse melk gaan halen. Als ik dan achter de voordeur de melkbus had overhandigd werd er streng gezegd dat ik op de mat moest blijven staan, ik mocht beslist geen stap doen op die mooie marmeren plavuizen. 




Achter deze prachtige voordeur had onze tandarts zijn praktijk. Ik had een niet al te best gebit en bovendien het was geen plezierige man, ik was doodsbang van hem. 'Paardenslager' noemden we hem. Hieronder het gemeentehuis van Noordwijk. Achter dit oude pand is een modern gebouw aangebouwd. Daaronder de Grote Kerk, vroeger de katholieke St. Jeroenkerk, nu hervormd.





Hieronder het huis van dokter Kruis. De ingang van de praktijk zat om de hoek in de Zwanensteeg waar woonden. Hij was niet in onze huisarts maar wij kwamen hier in noodgevallen toch regelmatig. Er gebeurde nog weleens wat met de leden van ons grote gezin. Ik had bijvoorbeeld een broer die een keer uit een boom viel en zelf ben ik er ook eens behandeld. Een hele grote jaap boven in mij dijbeen. Ik werd gehecht zonder verdoving en heb de hele Voorstraat bij elkaar geschreeuwd. Er zijn nog meer foto’s waarbij ik wat te vertellen heb en die ga ik jullie de komende week laten zien.