vrijdag 2 september 2016

Seignebelle

Vanmorgen mijn ochtendwandelingetje eens de andere kant op gemaakt. Het weggetje vanaf de doorgaande weg naar ons dorp voert met een lus boven ons dorp door naar nog een kleiner gehucht van twee huizen, Seignebelle. Daar stopt de asfaltweg en na dit dorpje zijn er alleen nog bospaden. Ook hier wilde ik wat foto's maken voor de kalender en vroeg dus aan de twee dames die daar zaten of dat mocht. En ook hier kreeg ik weer toestemming. Madame Valette die met haar rug naar mij toe zat verschoof zelfs haar stoel. Maar ook hier had ik hetzelfde als verleden week met buurman Veysan, het maakt mij onzeker om zomaar andere mensen te fotograferen. Als ik in de natuur sta te fotograferen maak is soms wel drie dezelfde foto's om zeker te weten dat er een goede bij zit en hier kan ik dat niet. Vlug twee foto's genomen waarvan de onderste niet eens scherp is. Verdorie, wat ben ik toch een tuttebel, ik kan het niet uitstaan van mezelf. En ze waren nog wel zo lief, die twee vrouwen. De kalenders van de twee voorgaande jaren werden er bijgehaald en het regende complimenten aan mijn adres. Ik heb madame Vernet, dat gezellige dikkertje, zelfs moeten beloven dat ik een klein fotoboekje voor haar zou maken met foto's van de Ardèche. Ze woont 's winters in Lyon en ze wil zo graag deze omgeving aan haar vrienden laten zien.


Nou ja, misschien schraap ik volgende week wel al mijn moed bij elkaar en ga er nog eens heen. Monsieur Valette, Étienne, oud burgemeester van onze gemeente, was er nu niet en ik zou hem best graag op de foto willen hebben. Hij heeft zo'n mooie kop. Zucht.....


25 opmerkingen:

  1. Over mooie koppen gesproken; die boven het blog is ook weer erg fraai. Ik heb overigens precies hetzelfde als ik mensen wil fotograferen. Het voelt al snel gênant en misschien is dat mede bepaald omdat we zelf zo'n hekel hebben om op de foto te gaan?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, dat laatste is het niet.Ik geneer me altijd, vind het vervelend voor die mensen dat ik hen lastig val met dat fotograferen van mij. Terwijl ik weet dat zij het eigenlijk wel leuk vinden om op de foto te gaan. Het wordt tijd dat ik dat eens beter ga beseffen.

      Verwijderen
  2. Nou jaaaaa, en dan gaan die lieve dames er nog wel speciaal voor zitten.....Dan heb je dus echt wel hun toestemming en dan mag je dus op je gemakje foto's maken. *schudt hoofd over beetje rare blogvriendin* :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is nou net de kneep, dat gemak is er (nog) niet.

      Verwijderen
  3. Ach, dan maak je er gewoon een leerpuntje voor jezelf van. Blijven oefenen en binnenkort lukt het prima!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Verstandig gezegd, Lut, dan ben ik ook vast van plan.

      Verwijderen
  4. Wat leuk dat je een kalender maakt. Is het een maand of weekkalender? Verzamel je alleen portretten van mensen of alleen landschappen of een mix? Wat ben ik nieuwsgierig hè. Ik vind het zo'n leuk idee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is een maandkalender Jeanne. Ik lever de foto's aan en buurvrouw Sylvie maakt de kalender. Tot nu toe maakte ik foto's van de huizen van ons dorpje en de natuur er om heen. Nu wilde ik ook wat foto's van de mensen maken maar dan moet ik alleen wat flinker worden.

      Verwijderen
  5. Als je al toestemming hebt maak je gewoon tussen het gesprek door een paar foto's...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jammer genoeg is het voor mij niet zo gewoon, Sjoerd.

      Verwijderen
  6. Ja, herkenbaar! Ik probeer altijd mijn échte foto's te maken na het 'officiële moment'. Dan is zowel bij de mensen, als bij mij de spanning weg en gebeurt het zogenaamd spontaan ;o) Nog even kijken hoor, roep ik dan ietwat jolig.. hihi. Of, zoiets van: Oh, ik geloof niet dat hij het doet.. Werkt geheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik herken het helemaal. Ik probeer het wel eens bijv op straat maar blijf wel op afstand en doe het dan vaak even snel. Maar eigenlijk jammer want het is zo leuk:)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op straat doe ik het ook weleens en dan vanaf een afstand. Maar als ik dan vlak voor mensen sta wordt ik nerveus en raffel het af. Maar...ik ga er op oefenen, Jolanda, want het moet beter.

      Verwijderen
  8. Thank you for all the informative articles and beautiful pictures. I so enjoy your blogs! I have never been to this area in France and are learning a lot.
    Greetings from Pretoria, South Africa.
    Magda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. A very warm welcome to my blog, Magda. Nice to hear that you enjoy my photos and writings.

      Verwijderen
  9. Het mooist is het als mensen naturel zijn, maar ze dan fotografdren vind ik ook genant. Maar met die digitale toestellen kun je toch altijd later iets latrn zien en torstemming vragen. Zeker als je de mensen kent. Maar ik begrijp heel goed je "gene". Volgende week weer proberen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die toestemming had ik al, Els, maar dan nog vind ik het genant. Maar goed, ik blijf het proberen.

      Verwijderen
  10. Ik herken het (en 'schaam' mij ook een beetje voor mijn simpele fototoestel ;-)
    En ik vind ook dat niet alles mij goed hoeft af te gaan. Maar als je het wel graag wilt is het een kwestie van doorzetten en oefenen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh Ageeth, ik vind ook niet dat ik overal goed in hoef te zijn, zeker niet. Het is net zoals je zegt, ik wil het graag dus ik blijf doorzetten en oefenen.

      Verwijderen
  11. Nou tuttebel, wordt het niet eens tijd dat jij hierin ook wat zekerder mag zijn!! De dames gaan er zelfs voor zitten en zien er vrolijk en gevleid uit. Wat wil een mens nog meer. Ik ken de dames en de twee huisjes. Hebben ze de Kefkees nog? Begon altijd erugh te keffen als wij voorbij kwamen voor een wandeling of om naar de beek te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die Kefkees loopt er nog, Vera alhoewel hij wat rustiger is geworden. Zijn stem kwijtgeraakt van al dat keffen?

      Verwijderen
  12. Als ik dat zo allemaal lees, die reacties hierboven, dan heb je geen keuze meer hoor, terug gaan en nog meer foto's maken, en dan gelijk ook van Mr. Valette er maar bij.
    Ik ken het helemaal niet, dat gegeneerd voelen, ik blijf door gaan me foto's maken, zelfs al zeggen ze hier wel eens; heb je haar weer met haar camera... haha, maar dat is dan wel mijn eigen familie hoor, die zijn het intussen al wel gewend van mij...
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met familie heb ik ook geen moeite, Mirjam, het zijn de 'onbekenden'waar ik moeite mee heb. Maar ik beloof je dat ik daar nog eens heen wandel en mijn best ga doen.

      Verwijderen

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy