donderdag 24 november 2016

Herinneringsborden

Ik heb al jarenlang drie wandborden in huis waar ik niets mee doe. Alhoewel, dit kleintje hierboven, hij komt uit mijn ouderlijk huis, staat sinds kort op een plank in de woonkamer. Het is de oudste die ik heb, gemaakt voor een regeringsjubileum van Wilhelmina in 1938. De volgende twee komen uit het huis van mijn schoonouders. De eerste heeft altijd in de hal gehangen en ik heb hem meegenomen toen we het huis leegruimden, niemand had er interesse in. Het is een bord ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van Motorrijwielfabriek Kaptein en de ander is door Rijwielfabriekant Gazelle gegeven toen het bedrijf van de familie van Mart veertig jaar bestond in 1959. Mart zijn vader gaf het ons bij de heropening van onze verbouwde winkel in 1982. Ik heb al vaak met die borden in mijn handen gestaan om ze weg te doen en telkens zet ik ze toch maar weer terug, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen.


Verleden jaar winter bedacht ik dat ik ze wel in onze hal kon hangen, boven de trap, maar dan wilde ik er nog wel twee bij om een mooie compositie te maken. Ondertussen ben ik al heel vaak in de kringloop geweest maar nooit iets kunnen vinden. Maar zie, geduld is een schone zaak want vanmiddag vond ik er zelfs twee tegelijk. Weer een van een regeringsjubileum van Wilhelmina, dit is meteen mijn favoriet en de ander is van net na de oorlog, herrijzend Nederland. Ik moet dit plan nog even met de uitvoerende macht bespreken maar die zal dit wel goedkeuren, de borden van zijn familie zijn hem ook dierbaar.



15 opmerkingen:

  1. De uitvoerende macht buigt toch voor het koninklijke decreet 😃😃😃

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een goede oogst! De fietser vind ik echt prachtig! Ik hoop dat je missie verder ook gaat slagen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Even uitmikken waar ze precies moeten komen, Jeanne, dat is nog een dingetje. Ik denk dat ik even mallen maak van papier die ik op de muur kan plakken.

      Verwijderen
  3. Mooie borden. Ik gebruik ze als taartschaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb een haat-liefde-verhouding met dergelijke borden. Alhoewel blauw-wit mijn favoriete kleuren zijn! De borden hebben wel wat, maar ik zou niet weten waar ik ze op zou moeten hangen. Toen mijn schoonmoeder overleed hebben we het hele zwikkie zo naar de kringloop gebracht. Je kan niet álles bewaren... Die bovenste vind ik een plaatje!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had twee jaar geleden me ook niet kunnen voorstellen dat ik die borden ooit zou ophangen. Eerst maar eens even kijken hoe het er uit ziet als ze hangen....

      Verwijderen
  5. Samen kun je er een mooie collage van maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Die blauwe, waar komen die vandaan? Van de Porceleyne Fles in Delft soms?? Kijk eens aan de achterkant.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Twee komen er uit Delft, twee Maastricht en eentje Gouda. De drie bekende steden waar plateel werd gebakken.

      Verwijderen
  7. Gewoon even uitproberen met mallen, Marthy, dan zie je vanzelf de juiste verhouding. En verder krijg je vanwege het huidige aantal nu het synergetisch effect erbij kado. Daar kan de uitvoerende macht toch weinig tegenin brengen :-)! Heb zelf nog zo'n speldje van Gazelle..., als kind spaarde ik die, net zoals sigarenbandjes en suikerzakjes. Those were the days.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh ja, die speldjes, Jan. Die staken we op zo'n stuk schuimrubber.

      Verwijderen
  8. Dit is toch ook weer zo toevallig. Ik heb hier as we speak een wandbord liggen. Mijn vader mocht het bord bij zijn 25-jarig jubileum uitzoeken. In Makkum in de aardewerkfabriek. Mijn moeder zocht het uit trouwens, haha. Het bord is prachtig, maar gebroken en gelijmd. Dat zie je niet als het hangt maar ik wil het niet ophangen.Past niet bij ons. En deze week verkocht ik een ander wandbord van mijn ouders. Aan iemand die er erg blij van werd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat dit soort borden in veel huizen in Nederland aan de wand hingen, Bertie. Asbakken, ook zoiets. Mart wist zich gisteravond opeens te herinneren dat hij meehielp om asbakken rond te brengen in het dorp ter gelegenheie van dat veertig jarig bestaan. Hij was toen elf jaar. Leuk dat dat door zo'n bord weer boven komt drijven.

      Verwijderen

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy