Lijn 40

Lijn 40 van Noordwijk naar Leiden via Rijnsburg en Oegstgeest. Ik heb er heel wat in gezeten, want statten deden wij vanuit Noordwijk in Leiden. De bus was een Leyland, in vakkringen ook wel een “Bolramer” genaamd, vanwege die ronde voorruiten. Het zal in zo'n model geweest zijn dat ik voor het eerst alleen met de bus mocht om in Leiden boodschappen te doen. Ik was een jaar of dertien en in die tijd waren we op die leeftijd niet veel gewend dus ik was hartstikke zenuwachtig. Wel tien keer had ik  mijn moeder en oudere zussen gevraagd wat ik tegen de buschauffeur moest zeggen en onderweg naar de bushalte bleef ik het repeteren. De bus kwam, ik stapte in, de buschauffeur keek me vragend aan en ik kon geen woord uitbrengen. Echt, ik was helemaal dichtgeslagen, ik weet nu nog hoe dat voelde. Na een hele poos kon ik stotterend uitbrengen dat ik een retourtje station Leiden wilde. Met een rode kop struikelde ik naar achteren om een plekje in de bus te zoeken, ik voelde me vreselijk. Lijn 40 is inmiddels opgeheven, de NZH bestaat niet meer.

Reacties

  1. Ik was vroeger enorm verlegen, maakte me ook druk om zulke dingen. Nu niet meer :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was niet echt verlegen maar ik maakte me van te voren er veel te druk over. Voor het schoolreisje zat ik drie dagen in de zenuwen of ik wel een goed plekje in de bus zou kunnen bemachtigen. Gelukkig is dit allemaal een stuk minder geworden.

      Verwijderen
  2. Ik ben in Rotterdam opgegroeid en wist niet beter dan in trams, bussen en metro's te stappen. Mijn dochter had wel last van zenuwen vanwege het reizen, net als jij. Zij is opgegroeid in een dorp en vond het OV maar ingewikkeld. En dan ook nog naar de "grote stad." Inmiddels is ze een grotere ervaringsdeskundige dan ik.
    Het was eng, maar je hebt het wel gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is 55 jaar geleden, Mirjam, wat waren we in die tijd gewend? Maar ik ben aardig bijgetrokken hoor;-) Al moet ik nu in mijn eentje naar het zuidelijkste puntje van Spanje rijden dan kom ik er.

      Verwijderen
  3. Vertederende herinnering. Lijn 40 is opgeheven, de NZH bestaat niet meer maar jij reist inmiddels heen en terug naar de Ardeche alsof het niks is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In de loop der jaren heb ik aardig bijgeleerd, Emie. Wat waren we bleu in die tijd.

      Verwijderen
  4. Wat een mooie herinnering. Ik zie de situatie voor me!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet nu nog precies hoe ik me toen voelde, Bertie.

      Verwijderen
  5. Zo verging het mij ook vaak! Gelukkig leren we al doende.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel wat geleerd in al die jaren, Ageeth. Maar ik denk ook dat de tijd van toen dit met zich meebracht. Onze kleindochter zal zich denk ik wat beter redden als zij die leeftijd heeft.

      Verwijderen
  6. Oh ja, die zenuwen voordat je ergens heen moest of iets moest doen. Ik had er ook last van, en heel soms nog wel eens.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik red me prima, ben erg zelfstandig maar heb vaak nog even pijn in mijn buik voordat ik iets bepaalds moet gaan doen.

      Verwijderen
  7. Inderdaad, destijds waren kleine afstanden al wereldreizen. Een schoolreisje ging bij ons vaak naar steinerbos... Nota bene hooguit 10 kilometer van de school.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wij gingen bijvoorbeeld van Noordwijk naar Wassenaar op schoolreisje, ook een hele wereldreis!!

      Verwijderen
  8. Bij mijn eerste busritje samen met een vriendin slaagden we erin onze aansluiting op de volgende bus te missen. We stonden aan de verkeerde bushalte. Tja... we waren dertien en ook nog niet veel gewend.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat leuk, die oude bus!
    Ernest herkende die bus en ging ook weer even terug in de tijd; terug naar z'n jeugd in Leiderdorp.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leiderdorp was de eindhalte van deze lijn 40, Annelies.

      Verwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je een berichtje achterlaat, bedankt!

Lieve groet, Marthy