woensdag 18 april 2018

Zeeman

Het went nooit helemaal om zo'n oer Hollandse winkel aan de rand van een Franse stad, in dit geval Aubenas, te zien staan. De man zegt bij het passeren van deze winkel dan altijd dat die Alphense boer het maar mooi gedaan heeft en dat bedoelt hij beslist positief. Even rechtzetten, de vader van Jan Zeeman was een boerenzoon die marskramer werd, met textiel de boer op dus. Zijn zoon Jan begon op 24 jarige leeftijd in Alphen aan de Rijn met een textielonderneming. Verder is het een succesverhaal, een winkelketen met 1.250 vestigingen in Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk en Spanje. Dat Zeeman in al die landen zit heb ik nooit geweten, respect hoor. Deze keer zijn we er gestopt, ik had iets nodig waarvan ik beslist wist dat het bij Zeeman te koop is. En ja hoor, geslaagd!

dinsdag 17 april 2018

Mooi zicht

De laatste jaren maakt Ludovic, oudste zoon van buurvrouw Jacqueline om deze tijd gebruik van zijn moeders huis. Samen met een stel fietsvrienden maken ze een weeklang mooie tochten hier in de omgeving. Hij verontschuldigt zich dan altijd voor de overlast die er dus helemaal niet is, wij vinden het alleen maar gezellig. Vanmorgen was er een speciale sleutel nodig voor een pedaal die de man dan natuurlijk in zijn kelder vol met gereedschap heeft liggen. We werden met de sleutel uitgenodigd voor een kop koffie en dan zie ik weer eens vanaf hun terras hoe mooi zicht je hebt op onze tuin. Hij ligt er naar mijn volle tevredenheid bij.

maandag 16 april 2018

Rabarber voortrekken

Wat moet je met speciekuipen in een moestuin zullen jullie misschien denken bij deze foto. Ik zal het even uitleggen, Toen we hier twee weken geleden kwamen stonden er maar net een paar blaadjes van de rabarber boven de grond. Zoals alles in de natuur hadden die planten nog geen zin om te groeien. Daar is warmte voor nodig en dat wilde zeker verleden week echt nog niet. Nu zie je in die Engelse tuinprogramma's weleens van die mooie rabarberpotten (cloches) langskomen waar je de rabarber mee kan forceren, wat versneld aan de groei kan krijgen maar die zijn mij veel te duur. Ik keek even op internet en deze hieronder kostte al 99 euro en dan is hij nog van kunststof. In onze garage staan nog een stel speciekuipen, overgehouden van alle bouwwerkzaamheden hier. Ik bedacht dat het daar ook mee moest kunnen maar Mart vond het een idioot plan.


Ik hield vol, hij zwichtte en voilà, binnen een paar dagen hadden we planten die flink aan de groei waren gegaan. 

Één plant waren we kwijt geraakt maar daar staat inmiddels een nieuwe voor in de plaats. Het weer wordt langzamerhand wat beter dus ik heb goede hoop dat we binnenkort rabarber kunnen eten.




zondag 15 april 2018

De eerste

Zulk mooi weer vandaag dat we besloten om niet te gaan wandelen maar lekker in de tuin te werken. Er is veel te doen en waarschijnlijk gaan we nog een paar daagjes weg, dan moet de boel hier toch wat op orde zijn. Nou, het is geen straf hoor. Koffie gedronken en voor het eerst geluncht in de tuin, wat is dat een genot. Gisteren hoorde ik de eerste koekoek en vandaag zag ik de eerste vlinder. Het is een dagpauwoog die net zoals wij genoot van de zon en van mijn eerste bloeiers. Ik rende het huis in, bij wijze van spreken dan want ik kan helemaal niet rennen, voor mijn fototoestel. Ik had me niet hoeven te haasten want hij bleef maar fladderen boven deze plant. Het leverde een paar mooie foto's op. 



zaterdag 14 april 2018

Ik blijf dat glaasje drinken

Het was gisteravond op het journaal en ook bij Pauw werd er aandacht aan besteed, een glaasje wijn bij het eten is niet goed. En iedereen maar denken dat dat ene glaasje geen kwaad kon. Dat kan het dus wel hebben onderzoekers ontdekt. Ja, het leven wordt zo langzamerhand geen lolletje meer. We moeten allemaal van Facebook en nu ook nog ons glaasje wijn laten staan. Nou, ik kan u allemaal vertellen dat ik daar niet aan mee doe. Op Facebook blijf ik, niet omdat ik al dat oninteressants zo interessant vind maar omdat veel lezers van mijn blog de berichtjes op die manier willen lezen. En ja, ook dat glaasje blijf ik drinken. Iedere avond bij het eten drink ik één glaasje witte wijn, uit de Ardèche natuurlijk want daar woon ik en je moet alles en iedereen in je omgeving supporten. Op feestjes of bij etentjes mag ik weleens twee glaasjes drinken maar meer niet. Ik slik niet al te leuke medicijnen tegen de reuma en die zijn een grote belasting voor mijn lever. Laat ik nou geluk hebben, mijn lever is blijkbaar een sterke jongen want de reumatoloog heeft in die vijftien jaar dat ik dat middel slik nog nooit een verhoging van mijn leverwaarden kunnen ontdekken en dat wordt verschillende keren per jaar gecontroleerd. Dat glaasje wijn is belangrijk voor me. Ik vind het gewoon erg lekker, ik verheug me er vaak op en het geeft me een fijn gevoel om zo'n glas goede wijn bij het eten te drinken. Dus ik blijf mijn glaasje drinken en ik kan deze Chardonnay van de Caves van Saint Etienne de Fontbellon van harte aanbevelen.


vrijdag 13 april 2018

Overlever

Voorheen sjouwden we deze plant 's winters nog mee naar Nederland maar afgelopen winter liet ik hem hier staan. Veel te groot en onhandig in de bus. Ik zetten hem in de tuinkamer voor de openslaande deuren, sprak de plant nog even bemoedigend toe en vertrok. Toen we hier eind januari even waren zag hij er goed en ik gaf hem nog wat water. Toen ik gisteren wat spullen uit de tuinkamer haalde kwam ik de plant weer tegen en zette hem lekker in de regen. En nu staat hij daar zo fris als een hoentje naar me te knipogen. Wel wat blad verloren maar dat groeit heel snel weer aan.

donderdag 12 april 2018

Zoek de verschillen

De bovenste foto is van 3 april verleden jaar, we waren de dag ervoor aangekomen uit Nederland. De eerste drie en een halve week prachtig weer, alleen maar zon. De foto hieronder heb ik aan het begin van de middag genomen, het regende weer. 


De struik waar ik de naam niet van weet bloeit nog niet en de narcissen staan nog grotendeels in de knop. Het voordeel van het laat op gang komen van de natuur is wel dat we er langer van kunnen genieten. Wij kunnen alles van het begin af uit zien komen hier.

Vanmorgen hebben we wel in de tuin kunnen werken op twee keer een klein buitje na maar toen gingen we gewoon door want we waren zo lekker bezig. Heel wat gedaan, meer dan de helft van de border is klaar. Ik ben gekomen tot die groene ton daar in de verte. Het is wel lekker werken in die vochtige aarde en het ruikt ook zo lekker. Als ik zo bezig ben in de border verplant ik vaak allerlei zaailingen die net op de verkeerde plek zijn opgekomen. Een voordeel van dat vochtige weer is dat ze nu niet gelijk in een appelflauwte liggen wat wel gebeurt als het heel zonnig is. Dan loop ik voortdurend te gieten in de hoop dat die tere plantjes het redden. Eigenlijk zijn er zo heel veel voordelen op te noemen van dat slechte voorjaar.......na de lunch regende het de rest van de middag.



woensdag 11 april 2018

Kunst

De laatste dag voor ons vertrek naar Frankrijk kregen we van Luuk als afscheidscadeau een mooie grote tekening. Hij had het Franse huis met de tuinen getekend. Volgens zijn moeder alles zelf verzonnen, ze had hem alleen met wat moeilijke letters geholpen. Verbazingwekkend wat een kind van zes jaar zich herinnert van een plek waar hij niet veel komt en dat hij dat dan ook nog aardig in perspectief weet te tekenen. Het huis met daarin oma en opa, de trap, de cour, het klopt allemaal. Dan de tuin, daaronder heeft hij de jeu de boulesbaan getekend en daaronder een terreintje waar hij bij schreef 'brandnetels'. Klopt ook, dat is van buurman Patrice. Rondom bergen, zo leuk. Wij vinden het een kunstwerk maar goed, wij kijken er naar met de ogen van een trotse oma en opa.

dinsdag 10 april 2018

Hoop

Er zitten al mooie spruitjes aan de pootaardappelen die ik uit Nederland meenam maar ze gaan voorlopig nog niet de grond in. Er wordt nog tot volgende week maandag regen voorspeld. Hoe erg die regen zal zijn weet ik natuurlijk niet maar die kleine aardappeltjes kunnen makkelijk rotten als ze eenmaal in de grond zitten. En met temperaturen tussen de 4 en tien graden groeit er toch niets dus blijven ze hier voorlopig maar staan, hopend op betere tijden. En die zullen er heus wel komen. Naast de poters staat een glas met delen van een vetplant waar ik gisteren wat dode stukken uitknipte. Dit brak af en in de hoop dat de steeltjes gaan wortelen heb ik ze in het water gezet. Hoop doet leven, toch?


maandag 9 april 2018

De wekelijkse boodschapjes en meer

Onze weg werd versperd vanmiddag toen we boodschappen wilden gaan doen. De boerin die vlak voor Gua haar bedrijf heeft kreeg een lading veevoer dus we moesten even wachten. Geeft niet, wij hebben de tijd. Deze jonge vrouw is echt een kanjer. In je uppi hier een boerenbedrijf runnen, ik vind het nogal wat. Wij komen haar vaak tegen als ze op zo'n grote tractor rijdt. Ik heb haar ook eens met zo'n hele grote kloofmachine bezig gezien, ze verkoopt ook brandhout. Maar goed, we deden de wekelijkse boodschapjes en gingen toen ook nog even langs bij een klein maar heel leuk tuincentrum. Eigenlijk moet je mij daar niet los laten om deze tijd van het jaar. Dit was de oogst en echt...ik heb me in gehouden.


zondag 8 april 2018

Jammer dan

Toen ik vanmorgen al vroeg een jarige zus in Nederland aan de telefoon had vertelde zij me dat het daar prachtig weer was, volop zon en het zou twintig graden worden. Wij hebben hem niet gezien, die zon en onze dag liep anders dan verwacht. Wat een leuke wandeling had moeten worden eindigde al na een half uur, regen was de spelbreker. In al de jaren dat wij in Frankrijk wandelen en dat zijn er heel veel hebben we dat nog nooit meegemaakt, een wandeling afbreken omdat het regent. We begonnen bij het dorp Lagorce onder Aubenas. Met een bewolkte hemel gingen we omhoog tussen de bomen maar eenmaal boven begon het te regenen. Toen we daar goed om ons heen konden kijken zag de lucht er aan een kant zo donker uit dat we besloten terug te gaan naar de auto. We hadden geen regenkleding bij ons, hebben we eigenlijk nooit als we wandelen in Frankrijk en hadden geen zin om ons drijfnat te laten regenen. Op de terugweg ging de regen voor ons uit noordwaarts. Eenmaal thuis heeft Mart zich getroost met Parijs-Roubaix en ik met een lekker boek.


zaterdag 7 april 2018

Aan het werk

Om half negen vanmorgen verzamelden we bij het pad wat verder de berg op naar boven liep boven ons dorp. Op onze weg naar boven knipten we hier en daar nog wat weg wat al weer aangegroeid was, dit stuk hadden we al een keer schoongemaakt. Bijna bovenop de berg begon het serieuze werk. Metershoge bremstruiken versperden het pad en dat moest allemaal weggeknipt worden. Daar tussen veel wilde braam en ander ongerief. Gelukkig konden we aan de restanten van muren zien dat we op de goede weg waren.


Florence en Jean-Pierre hadden voor koffie gezorgd en er werd ook nog een lekker worstje aangesneden wat er goed in ging. Na een paar uur hard werken werd de laatste bremstruik die onze weg versperde omgehaald en kwamen we op open terrein.

 
We waren hier een paar jaar geleden ook geweest toen we bekeken of dit karwei te doen was. Er is nu een deel gedaan maar we willen nog verder, richting St. Pierreville. Het is hier prachtig boven, veel muurtjes zijn nog intact en je hebt rondom een prachtig uitzicht. Hieronder gezicht op Les Peyses waar vriend Jan woont maar ook onze Belgische vrienden Carine en Andre.


Voldaan en trots op ons werk gingen we nog even op de foto en namen toen het schoongemaakte pad naar beneden.

Onderweg besloten we dat een gezamenlijk aperitif wel verdiend was en dat werd nog heel gezellig. We zijn weer op de hoogte van alle laatste nieuwtjes en hebben ook de foto's van het vijfde kleinkind van Patrice en Sylvie bewonderd.


vrijdag 6 april 2018

Optreden

We moeten vaak erg lachen om onze kleindochter Saar, het is echt een vermakelijk kind. Uitbundig in alles en met een ijzersterk humeur. Ze treedt graag op, of met een muziekinstrument (ze mag maar  één nummer van haar ouders😊) of voor haar microfoon. Afgelopen zondag zong ze een liedje van K3 voor ons.
Ik weet de titel al niet meer maar zij zong het helemaal, van voor naar achter vlekkeloos. Ze maakt er danspasjes bij, draait een paar keer rond en geniet zichtbaar van haar optreden. Ik lag in een lachstuip maar voorspel haar een grote toekomst.


donderdag 5 april 2018

Daar is ie dan, de zon

Ik zag het in januari al toen we hier waren, die rozemarijn gaat het niet meer redden. Nu zitten er nog meer dode takken in dus hij gaat er uit. Al jaren staat er op deze plek een rozemarijn maar om de paar jaar moet ik hem wel vernieuwen. Hij staat daar 's winters net even te nat, denk ik en grijsbladige planten kunnen zo wie zo wat minder goed tegen de vorst. En vorst zullen we hier wel gehad hebben want er zijn zelfs een paar potten kapot gevroren en dat gebeurt zelden. Aan de voet van de rozemarijn vond ik de hagelkorrels van gisteren nog.

Toch weer een nieuwe rozemarijn op deze plek gezet die ik uit voorzorg gisteren al gekocht had. Voor die paar euro mag hij om de paar jaar wel vernieuwd worden. Uit ervaring weet ik dat hij snel aan de groei gaat en dan weer lekker tegen de stenen trap gaat leunen wat ik zo'n leuk gezicht vind. Dit was de eerste bezigheid vanmorgen in de tuin. De zon schijnt, mijn bodywarmer heb ik al lang uitgegooid en ik ga na het maken van deze post weer lekker naar buiten, genieten.


woensdag 4 april 2018

Erger kan bijna niet

We stonden op met regen en in de loop van de ochtend kregen we een hevige bui met hagel, windstoten en zwaar onweer. Het leek wel of de wereld verging buiten.

Binnen niet hoor, het is inmiddels overal warm en de kachel brandt. We krijgen vanavond vrienden te eten dus ik ben lekker aan het kokkerellen. De Franse Meteo geeft de komende twee dagen zon op en daarna een week lang regen. Erger kan bijna niet dus het zal allemaal wel meevallen. We hopen morgen een paar uurtjes te kunnen tuinieren.



dinsdag 3 april 2018

Stapels

Als je veel tuiniert bewaar je van alles op kledinggebied omdat je denkt dat je het nog wel op kan dragen als je aan het werk bent in de tuin. Bij mij liep het de spuigaten uit, dat merkte ik vanmorgen toen ik wat kleren opborg die mee uit Nederland kwamen. Stapels van die oude troep had ik, van jaren her. Driekwart daarvan had ik al ik-weet-niet-hoe-lang meer gedragen. Hier moest geruimd worden. Een grote vuilniszak uit de bijkeuken gehaald en daarin is heel wat verdwenen, ook uit de kast van de man. Onderweg naar Privas waar we boodschappen gingen doen staat zo'n fijne container die onze zak dankbaar in ontvangst nam. Toen we net weer thuiskwamen ben ik nog even in mijn kast gaan kijken. Wat ziet dat er opgeruimd uit!

maandag 2 april 2018

Weer lekker thuis

Als we de tunnelbuizen bij Lyon zien weten we dat we nog twee uur moeten rijden voordat we thuis zijn. We gingen daarna niet over Privas, de supermarkt was dicht dus boodschappen doen zat er niet in. Iets eerder, bij Valence verlieten we de snelweg, reden door de Eyrieuxdal en daarna door onze vallei, die van de Auzène. We zagen onderweg het tere roze van de fruitbomen, knalgele forsythia en piepkleine lichtgroene blaadjes aan de bomen. In huis was het koud maar inmiddels staat de CV aan, hebben we warm water, brandt de kachel en ligt er een elektrische deken op het bed. Zelfs internet doet het en dat is fijn want dan ik ik binnen een paar minuten deze post de wereld in sturen. We zijn, weliswaar in een ander land, weer lekker thuis.

zondag 1 april 2018

Nieuwe fiets

Saar vind het heerlijk om met mij een stukje te gaan fietsen. Ik loop dan en zij fietst en ondertussen kletsen we, want daar is zij erg goed in en ik ook wel. Ze gaat nog niet zo hard want het is een klein fietsje, ze zit ondertussen met haar knieën bijna tegen het stuur. Er is een nieuwe fiets gekocht bij fietsenmaker Wim maar hij komt pas over drie weken dus ze moet nog even geduld hebben en in de wetenschap dat het een erg mooie fiets is die ze krijgt heeft ze dat geduld. Wel vertelt ze het aan iedereen die ze tegenkomt onderweg, heel vermakelijk. Het oude fietsje wat Thijs al kreeg toe hij klein was en waar al de kleinkinderen op hebben gefietst geven we aan onze buren. Dat doen we met veel plezier want buurman Piet heeft ons fijn geholpen met zijn steiger. De ene dienst......!



zaterdag 31 maart 2018

Sportief

Onze middelste en jongste kind zijn niet echt sportief te noemen. De sportiviteit zit meer in het gezin van onze oudste zoon. Die speelde voetbal en waterpolo in de hoogste teams van ons dorp voordat hij ging studeren. Hij doet nu al jaren aan hardlopen en is van plan om op 1 september mee te doen aan de Stelvio for Live. Zijn zonen doen niet voor hem onder. Sebas van zeven kan heel leuk voetballen, het is een plezier om naar die kleine erwt te kijken als hij met een bal bezig is, zoveel balbeheersing al. Hij heeft zijn loopbaan al uitgestippeld: hij wordt voetballer, eerst bij Ajax en daarna gaat hij bij Barcelona spelen tot hij met pensioen gaat 😏. En zijn grote broer Thijs van veertien is dit weekend met 40 rugbymaatjes naar Toulouse gevlogen, het rugbymekka van Frankrijk waar deze sport heel veel beoefend wordt. Hij zit op de foto helemaal rechts. Ik keek even op de site van de rugbyvereniging. Hierop staat het programma voor het weekend en ook de Toulouse Tour Rules. Lees die even met me mee, benieuwd wat jullie daar van vinden. 

vrijdag 30 maart 2018

Klus & Co

Er moest nog een karwei op het dak van winkel/werkplaats gebeuren en daar kwam zoon Bas even voor helpen. Luuk vindt het dan geweldig om met opa en papa te 'klussen'. Bij de koffie hadden we gevulde koeken bij de bakker vandaan, deden we vroeger altijd op zaterdagmorgen in de werkplaats. Met Saar ging ik boodschapjes doen en violen kopen bij Piet op de markt. Daarna gingen we een boterhammetje eten , lekker met kaas en daarop een gebakken eitje. En toen hebben de mannen de steiger afgebroken die Mart heeft gebruikt voor het schilderwerk aan de winkel. Al met al een gezellige en bovendien nuttige goede vrijdag.

donderdag 29 maart 2018

Aangenaam

De horecaondernemers in Oudewater hebben de terrassen al klaargezet in de hoop dat het met het Paasweekend voor de deur mooi weer zal worden. Op de terugweg naar Stolwijk kwam de zon steeds meer door en werd het zelfs aangenaam. Ik nam afscheid van mijn wandelvriendinnen, we beloofden elkaar de beentjes te zullen blijven gebruiken. Bij de bakkerij waar we altijd onze koffie drinken nam ik nog een pakje Geelbuikjes mee, kan ik in Frankrijk nog even aan Oudewater denken.

woensdag 28 maart 2018

Opschoon dag


Gisteren een mailtje vanuit Frankrijk dat we met onze dorpsvereniging op zaterdag 7 april weer een opschoondag gaan houden. Het plan is om een oud pad wat voert naar een mooi plateau boven ons dorp weer begaanbaar te maken. Zo hebben we in de loop der jaren al heel wat gedaan op dit gebied. Een jarenlang verwaarloosd pad tussen verschillende gehuchten werd door ons opgeknapt en dit is nu een officieel wandelpad geworden.

Deze foto's zijn van 31 maart 2007 toen we daar weer eens een dag mee bezig waren. Het heeft wel een paar jaar gekost om het af te krijgen. We hebben eigenlijk nooit echt een einddoel, het gaat er meer om dat we met elkaar bezig zijn en dat het dan ook nog nuttig is.

Ik kan me herinneren dat we daar toen tijdens onze picknick wat natte sneeuw kregen. Het leuke van Fransen is dat ze zich over zulke dingen totaal niet druk maken, er werd nog wat hout op het vuur gegooid en iedereen bleef gewoon zitten en ging verder met het delen van flessen wijn, stukken kaas en worst.