Heen en terug naar de Ardeche

Mijn gekke buurvrouw Marie-Christine kwam vanmorgen met deze oranje sjaal binnen lopen, waar ze die zo gauw vandaan haalde weet ik niet, maar ik moest beloven hem de hele dag te dragen. Heb ik netjes gedaan, kijkend naar de abdicatie en inhuldiging. Onze nieuwe koninging en haar dochters zagen er beelschoon uit en de toespraak van onze nieuwe koning vond ik krachtig, maar ook ontroerend hoe hij zijn moeder bedankte. Uit onze woonplaats in Nederland kreeg ik deze foto toegestuurd van zoon en kleinzoon die meededen aan de lawaaioptocht die ieder jaar op koninginnedag gehouden wordt. Het wuiven van onze kleine prins doet niet onder voor dat van de drie prinsesjes!

Jammer, dat nu de natuur op zijn mooist is, de zon niet schijnt. Het heeft bijna de hele dag geregend en dat belooft het de hele week te doen. Het is niet anders, we schikken ons er maar naar, ook zonder zon blijft het mooi. Een idiote dag vandaag. Eerst vanmorgen voor een weeshuis boodschappen gedaan in Privas en toen vanmiddag weer naar Aubenas, op zoek naar een paar onderdelen. Internet bracht uiteindelijk uitkomst in de hoop het goede besteld te hebben. Ik ga morgen, wat er ook gebeurt, zoveel mogelijk voor de televisie zitten, uitrusten van vandaag en naar de feestelijkheden in Nederland kijken. Ik heb nog in in Privas gekeken of er oranje tompoucen te koop waren, maar helaas, ze zijn daar blijkbaar niet zo oranjegezind!

De Nederlandse weerman voorspelde gisteravond sneeuw boven de 1500 m in de Franse Alpen, maar hij had niet naar de Ardêche gekeken blijkbaar. Gisteren aan het eind van de middag viel de temperatuur hier sterk naar beneden en zagen we tot onze grote verbazing sneeuw op de toppen (900 tot 1000 m) om ons heen. Echt uitzonderlijk op 27 april. Gelukkig was het vanmorgen even droog en reden we, maar net boven het vriespunt, de vallei uit waar de natuur alle tinten groen vertoont die er maar denkbaar zijn. En er stonden seringen in bloei dus ik kon het niet laten om ergens op een stil plekje wat takken af te breken. Op de kwekerij allerlei groenteplanten gekocht en nu maar hopen dat het ooit droog wordt, er wordt namelijk de hele week regen voorspelt, zodat die planten ook nog eens de grond in kunnen. Nou ja, uitdrogen zullen ze niet!

Onze oude slaapkamer is ontmanteld, we slapen vannacht op de nieuwe! De hele dag hebben we met zijn tweeën heen en weer lopen sjouwen, van beneden naar boven en weer terug. Als het allemaal door je handen moet gaan merk je opeens hoeveel spullen een mens heeft. Twee kasten op zijn plek gezet, zelfs van binnen schoongemaakt en weer ingeruimd en het bed uit- en weer in elkaar geschroefd. Boeken in dozen, die krijgen straks een andere plek. We zijn zelfs al begonnen met de twee slaapkamers te ontruimen, daar zal volgende week wel gesloopt gaan worden. Een deel van die spullen vindt voorlopig een plek op onze nieuwe slaapkamer, die is gelukkig groot genoeg.

Was dit  eergisteren nog een gat, nu is een het een fatsoenlijke doorgang. Het moet natuurlijk nog afgewerkt worden, maar de houten lateien zitten er ook in en er is zelfs, rechts, al een leiding voor een schakelaar aangelegd voor het licht op de overloop. Hierachter komt een klein halletje met twee deuren naar de beide logeerkamers. Goed is te zien hoe laag het plafond ligt van die slaapkamers. Het nieuwe plafond gaat een stukje omhoog, dus ook de balken. Hopelijk zijn ze allemaal nog in goede staat, afgezien van de poepbruine kleur waarin ze nu zijn geverfd. In mijn slaapkamer is vanmiddag door een handige man van alles opgehangen, daarna heb ik de vloer voor de zoveelste keer aangezogen en iedereen verboden om er nog in te komen, want er moest geschrobt worden. Morgenvroeg gaan we verhuizen en dat moet snel gebeuren want er staat er eentje te popelen om de waterleiding door onze oude slaapkamer te trekken.

Dat we vaklui in huis hebben had ik al een keer verteld, maar dat ik een timmerman hier heb die eigenlijk opgeleid is als meubelmaker wisten jullie nog niet. Dat zijn van die mensen die kunnen toveren met hout. Ik wilde graag een werkblad in mijn slaapkamer. De steunen had ik al, verleden jaar voor een prikkie op een brocante gekocht, terwijl ik toen nog niet wist wat ik er mee ging doen. Uit een oude balk, maar wel kastanjehout, heeft hij een paar dikke planken gezaagd, geschuurd, achter pas gemaakt tegen de onregelmatige stenen en rondom nog een soort schulprand. Op de steunen vastgezet et voilà, klaar is mijn werkblad. Het moet alleen nog even een lakje, maar laat ik daar nu ook nog een vakman voor in huis hebben. Lucky me!

Niet te stuiten zijn die mannen! Nu de gîte bijna klaar is stoten ze, letterlijk en figuurlijk door naar ons huis. Aan de andere kant van het halletje bij onze slaapkamer is een doorgang gemaakt gemaakt naar de bovenverdieping van ons eigen huis. Vanaf dit moment hoort onze nieuwe slaapkamer daarbij. Vandaag twee mannen verhuisd naar een van de slaapkamers van de gîte, morgen gaat de derde en dan hoop ik aan het eind van de week zelf te verhuizen. Dus dat betekent vloeren boenen, beddengoed wassen en wat dies meer zij. Na vanmiddag de zoveelste vloer geschropt en gedweild te hebben ben ik van balorigheid maar een uurtje in de tuin gaan wieden. Word ik altijd zo heerlijk rustig van!