Sinds afgelopen juli woont onze zoon met zijn gezin in ons huis. Hij heeft een ander huis gekocht, verkocht zijn oude huis gelukkig snel maar het nieuwe huis moest nog wel een hele grote verbouwing ondergaan. Nou jôh, dan ga je toch in ons huis, zeiden wij, staat toch leeg. En zo geschiedde. We wisten van te voren dat we nog een poosje ons huis moesten delen met elkaar maar het is natuurlijk wel even wennen voor ons. Twee volwassenen en twee kleintjes van vier en twee jaar oud, het zorgt voor behoorlijk wat levendigheid. En het huis is wat voller want met die twee hummels alleen al heb je heel wat over de vloer. Het is van twee kanten aanpassen wat best gaat lukken. En opa en oma kunnen ondertussen extra genieten van hun jongste twee kleinkinderen.



Laat me raden waar Mart zich de komende maanden op gaat storten...
ReplyDeleteWel dapper van jullie hoor, dat inschikken. Is er al een streefdatum voor de verhuizing?
Ja, aanpassen. Maar ook heerlijk!
ReplyDeleteDie was maandagmiddag al in het huis bezig, Emie. De streefdatum was half oktober maar het gasbedrijf wat een nieuwe leiding moet trekken ligt dwars, dus het kan weleens begin november worden.
ReplyDeleteOh Bettie, twee van die heerlijke kleintjes om je heen is genieten. Er komt eerdaags wel een fotootje van die schattebouten.
ReplyDeleteHet vraagt van beide partijen aanpassingsvermogen maar je krijgt er veel voor terug!
ReplyDeleteLieve groet
Dat heb je heel juist geformuleerd, Kakeltje.
ReplyDeleteHeerlijk maar vast toch even wennen na een tijdje met z'n tweetjes nu ineens in de gezellige drukte van een jong gezin? Toch vast ook wel heel erg genieten!
ReplyDelete