Op de terugweg van Katwijk waar we onze schoonzus bezochten reden we nog even naar Noordwijk aan Zee. Ik maakte er een foto van de vuurtoren met daarvoor op het plein het standbeeld van Janus die vanaf 1964 het gezicht was van het Vuurtorenplein in Noordwijk. Dit beeld is onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd. Het plein rondom het beeld was in die tijd een wat ze nu 'hangplek voor jongeren' noemen. In de fontein werd pootje gebaad, af en toe zorgden we ervoor dat hij zeepsop spoot en er werd gevoetbald en ijsjes gegeten onder het toeziend oog van Janus. Jarenlang heeft de fontein niet meer gespoten, was verpauperd en er was sprake van dat Janus afgebroken zou worden. Dankzij een actiecomité is Janus sinds afgelopen zomer weer in ere hersteld en spuit weer zoals het hoort. De in vroegere tijden uitgehaalde grappen met zeepsop en bier zullen Janus niet meer deren; daarvoor is een filter in het watersysteem aangebracht.

Noordwijk....ik ben geboren in Alphen aan de Rijn. Mijn oom Bert en tante Adrie woonden in Noordwijk. Ze hadden een zoon, Louis, die op de grote vaart zat (en ook nog een dochter geloof ik).....Ik luisterde ademloos naar de verhalen. Ik herken de foto van de fontein. Wij aten daar volgens mij frietjes. Ik was tussen de 3 en 6...
ReplyDeleteLeuk hoor, om dit plaatje zo te zien!
Dag, Madelief.
Ik ben dol op vuurtorens. Maak altijd foto's als ik er eentje zie en bewaar die foto's ook. Waarom weet ik niet. Ze brengen iets van veiligheid denk ik.
ReplyDeleteVoor mij is deze vuurtoren zo vanzelfsprekend Bettie, dat het Noordwijk niet meer zou zijn zonder.
ReplyDeleteHeel wat keren heb ik in het verleden, als we met de meiden, toen die nog kleiner waren, op zondag even naar Noordwijk reden, over dit plein gelopen, maar Janus was me eerlijk gezegd nog nooit zo opgevallen. Wellicht wat het in de jaren dat deze niet werkte en verpauperde. Maar hoe fijn is het dan dat Janus nu weer helemaal is opgeknapt en weer straalt.
ReplyDeleteFijne dag,
Liefs,
Mirjam