Om half zeven vanmorgen werd er al druk gekletst in de slaapkamer naast de onze. Kleinzoons Sebas en Luuk sliepen een nachtje bij ons en vooral Luuk is 's morgens nog vroeg wakker. Na een vermanend woord van opa waren ze nog een half uurtje stil en daarna mochten ze naar beneden om te gaan spelen. Ze zijn vijf nu en schelen negen maanden, Luuk is de jongste. Ze spelen altijd heel leuk met elkaar, heerlijk om te zien. Vandaag moesten er Pokemon plaatjes geruild worden en dan merk je dat Sebas net wat bijdehanter is in dit soort dingen. Hij is tenslotte ouder en heeft ook nog een grote broer.
Mart houdt van spelletjes en heeft dat overgebracht op kinderen en kleinkinderen. De jongens blijven nog lekker even in pyjama en gaan 'Kaartje Keer' doen met opa. Dit is dit het enige spel waarin de mannen nog kunnen winnen van hun opa. Bloedserieus zijn ze hierin en telkens worden de kaartjes geteld om te weten wie er aan het winnen is. Gelukkig kunnen ze goed tegen hun verlies, dat wordt ze al vroeg aangeleerd in deze familie.
Wat een gezelligheid, ik word er weemoedig van. Ze worden zo snel groot.
ReplyDeleteMijn man heeft de jongens eerst bewust het plezier in spelletjes doen laten kennen en daarna langzamerhand het 'tegen je verlies kunnen'. Memory, ook zo leuk!
Het gaat me ook bij de kleinkinderen veel te snel, Ageeth, dat groot groeien. Ze zijn zo leuk nu, konden ze nog maar even zo blijven.
DeleteGezellig zo'n spelletje met opa.
ReplyDeleteHa in alle reacties staat het woord gezellig. En zo ziet het er ook uit
ReplyDeleteGezellig is zo'n typisch Nederlands woord en het was ook gezellig. Ik bekijk het van een afstandje als ze zo lekker met zijn drieën bezig zijn en bedenk ondertussen dat ik een bofferd ben met zo'n man en en paar van die lekkere knulletjes.
DeleteWat een leuke mannen. Alle drie!
ReplyDeleteJa, Luuk lijkt op zijn vader en op zijn opa. Hier in het dorp wordt ik daar regelmatig over aangesproken, Jeanne.
ReplyDeleteEn zo worden weer fijne herinneringen gemaakt. Later zullen die twee mannen tegen elkaar zeggen: 'Weet je nog hoe we opa inmaakten met KaartjeKeer?' En dan lachen ze en geven elkaar een high five. Nou ja, of zoiets dat dán in de mode is. :-)
ReplyDeleteHaha, ze zeggen het nu al, Wieneke.
DeleteDit zijn de bouwstenen voor later, Esther. Ik weet zeker dat een goede jeugd je beter door het leven zal helpen.
ReplyDeleteAf en toe vind ik het zelfs te snel gaan, Sjoerd...
ReplyDeleteHa gezellig zo die spelletjes... maar ze moeten wel tegen hun verlies kunnen anders worden het drama's! ;-)
ReplyDeleteDeze twee kunnen goed tegen hun verlies, is ze geleerd. De broer van Sebas, nu twaalf, kon altijd slecht tegen zijn verlies maar hij wilde wel graag kaarten. Zijn tante, onze dochter, zei tegen hem dat ze niet langer met hem wilde kaarten omdat hij zo vervelend deed en hij voelde wel aan dat ze dat meende. Sindsdien nooit meer problemen gehad.
DeleteZiet er heel leuk uit zo. En heerlijk in pyjama op zondagmorgen.
ReplyDeleteFijn licht huis hebben jullie!
Ja, Jeanette, we hebben een heel fijn, licht huis. Zelf laten bouwen, dan heb je inbreng.
DeleteDat genieten doen we volop, Lut. Het zijn heerlijke knullen.
ReplyDelete