Sommige van jullie merkten gisteren terecht op dat het hier in ons kleine dorpje wel heel stil moet zijn en dat klopt. Soms hoor je het geluid van een motorzaag, verder hoor je hier niets, je hoort de stilte. Ook zomers als er meer mensen zijn blijft het stil. Er lopen geen wegen door ons dorp, dus auto's hoor je niet. Niemand gebruikt een radio buiten, ongeschreven wet. Je hoort dan af en toe stemmen en vogels natuurlijk, altijd vogels en als je goed luistert de beek die door de vallei stroomt. Ons hindert het niet, wij houden van stilte. Wij hebben zelden een radio aan en de televisie komt bij ons niet aan voor acht uur 's avonds. Na het nieuws gaat ie ook wel eens uit, wij houden van lezen. In de afgelopen week heb ik alleen buurman Robert een keer kort gesproken, verder heb ik niemand gehoord of gezien. Boodschappen doen stellen we altijd zo lang mogelijk uit, het gebeurt wel dat we twee weken lang niet in Privas komen. Misschien zijn wij in dit opzicht een beetje vreemd, ik weet het niet, denk er eigenlijk nooit zo over na. Het bevalt ons gewoon, zo te leven in dit kleine stukje Frankrijk.
Heerlijk zo'n stilte, die je bij jezelf houdt. Zo rustgevend dat je niet voortdurend wordt afgeleid. En als je daar dan genoeg van hebt, is er nog internet!
ReplyDeleteJe hebt het goed omschreven, Jeanne.
DeleteIk vind het prettig om mijn gedachten de vrije loop te laten in die stilte, Ageeth
ReplyDeleteHeerlijk, stilte en dus rust
ReplyDeleteToch heerlijk dat je niet wordt opgescheept met andermans lawaai.
ReplyDeleteAndermans lawaai is meestal hinderlijk, Els.
DeleteAf en toe lijkt me dat heerlijk en echt genieten (van de stilte).
ReplyDeleteSoms ben ik in de tuin bezig en dan ga ik zomaar even zitten, me bewust van de stilte, die intense rust om me heen.
DeleteIk herken het helemaal Marthy, zeker niet vreemd :-) Dat maakt ons plekje in de Ardeche nou net zo paradijselijk!
ReplyDeleteIk beschouw het nog steeds als een groot geluk dat wij hier vijfentwintig jaar geleden terecht zijn gekomen, Lilian.
DeleteHaha, ik ben een meester in ,koelkast leeg eten', Annelies. Ik verzin de meest leuke maaltijden dankzij mijn koelkast, vriezer, grote voorraadkast en groententuin.
ReplyDeleteLijkt me super om daar te wonen. Het landschap, de huizen, de mensen, maar vooral de rust!
ReplyDeleteZoals jij het omschrijft ervaren wij het ook, Mirjam.
DeleteHeerlijk voor jullie dat het zo goed bevalt, die stilte. Persoonlijk houd ik van iets meer inwoners op de plek waar ik woon. Maar stilte is vaak wel heel fijn.
ReplyDeleteIk besef heel goed dat niet iedereen hier op zijn gemak zal zijn. Gelukkig maar, stel je voor dat het druk wordt hier;-)
DeleteHeerlijk zo'n stilte en als die te veel zou worden trek je gewoon even naar Privas maar dat zou voor mij ook niet vaak hoeven. Wel jammer dat zo een leuk dorpje leeg stroomt.
ReplyDeleteZelfs in sommige delen van Nederland stromen dorpen leeg. De mensen hebben er geen werk, dus jonge mensen zoeken andere mogelijkheden. Hier wonen alleen nog oude mensen en als ze gedwongen moeten vertrekken of dood gaan komt er niemand voor in de plaats.
DeleteWat jammer dat je er tegen op ziet op met pensioen te gaan. Dat kan zo leuk zijn, vooral het genieten van je vrijheid.
ReplyDeleteWat een superplek! Rust, stilte, natuur. En als wilt de drukte van de stad. Heerlijk. Het blijft fijn om jullie avonturen te volgen.
ReplyDeleteHet is inderdaad een superplek, Mieke, en wij zijn er gek op.
DeleteKlinkt heerlijk
ReplyDeleteEn dat is het in werkelijkheid ook.
DeleteWij moeten altijd een stukje rijden in een niet toeristische streek om uit eten te gaan dus het gebeurt hier iets minder snel, Emie.
ReplyDelete