Skip to main content
We kregen lieve vrienden op bezoek en na de koffie moest eerst de punt chocoladetaart er afgelopen worden voordat we de lunch gingen gebruiken. Gelukkig zijn zij ook enthousiaste wandelaars dus wandelschoenen aan en een rondje Saint Julien du Gua gemaakt. Er valt natuurlijk in de natuur nog niet veel te zien maar mooie plekjes heeft onze omgeving genoeg. Het stroompje hieronder is het riviertje de Auzène wat door ons dal loopt. Het ontspringt een paar kilometer voor Gua, wat hoger in de bergen.
Zo'n oude stenen trap die twee terrassen met elkaar verbindt ligt hier al een paar honderd jaar en daar zal voorlopig weinig aan veranderen. Wat dat soort dingen betreft staat de tijd hier wel een beetje stil. Oude huizen blijven vaak in de familie, ook als ze niet meer permanent bewoond worden. Van afbraak is hier geen sprake en nieuwbouw komt maar hoogst zelden voor.
Zo terug in de tijd, en dan de rust waar je over schreef in je vorige blog. Wat een fijn plekje daar. XX Esther
ReplyDeleteIn jouw mooie Rotterdam staan prachtige moderne gebouwen, Els. Dit is natuurlijk van een heel andere orde maar inderdaad ook mooi.
ReplyDeleteEr is hier inderdaad nog ruimte genoeg en waarschijnlijk zal men daarom niet zo gauw iets afbreken. De Fransen hechten ook aan hun familiehuis, ook al bezoeken ze maar een paar keer per jaar.
ReplyDeleteJa, ik denk dat je ons wel bofferds kan noemen.
ReplyDeleteEen paar eeuwen geleden gemaak. Men had toen zeker net zoveel verstand van bouwen als nu. De treden hebben de goede stapafstand, de helling van de trap heeft de juiste maat, kortom, er is over nagedacht.
ReplyDeleteZo sfeervol allemaal! Geniet er maar goed van!
ReplyDelete