Ik nam afgelopen zaterdag maar weer eens een foto van deze twee, ik bouw al een aardig archief van ze op. Sebas, rechts op de foto is de oudste, wordt in januari 7 jaar. Luuk kwam negen maanden later ter wereld, in september. Twee neefjes en ze kunnen prima met elkaar overweg. Totaal verschillend, die twee, zowel uiterlijk als karakter. Luuk is rustig, kijkt de kat uit de boom en Sebas is feller, snel met zijn mond maar dat komt waarschijnlijk ook omdat hij een oudere broer heeft. Ze doen het alle twee heel goed op school, vinden het ook leuk en zitten ook op voetbal. De een in de selectie en de ander doet gewoon lekker mee met zijn vriendjes.
Ik heb me voorgenomen om regelmatig een foto van onze mannetjes, zo noemen we ze altijd, samen te nemen. Het is zo leuk om hun ontwikkeling vast te leggen en er getuige van te zijn. Wij hopen nog jaren van dit tweetal te kunnen genieten en natuurlijk van onze andere twee kleinkinderen.
Dat is een heel goed voornemen. Ik geniet er van
ReplyDeleteOh wat een heerlijke koppies!
ReplyDeleteFijne avond,
Liefs,
Mirjam
Leuk om ze te zien veranderen. Je hebt de boefies goed gevangen op de foto's!
ReplyDeleteLeuk later zien hoe je was.
ReplyDeleteWat een heerlijke foto’s van jullie mannetjes...
ReplyDeleteJa, dit is toch heerlijk om te zien. En voor later is het goud waard!
ReplyDeleteZe zijn inderdaad totaal verschillend om te zien...
Ik hoop dat als ze een jaar of 21 zijn ik ze die foto's nog kan laten zien, Elizabeth.
DeleteLeuke foto’s van leuke mannetjes
ReplyDeleteIk had nooit gedacht dat het hebben van kleinkinderen zo leuk kon zijn.
ReplyDeleteIk wist natuurlijk ook niet hoe het zou zijn om kleinkinderen te hebben, Sjoerd maar het voegt iets aan mijn leven toe. Veel zelfs.
DeleteWat een enige foto's Marthy. Lekkere knulletjes!
ReplyDeleteWat een schatjes. En het zal zeker een verrijking van je leven zijn Marthy.
ReplyDeleteHeerlijk die mannetjes samen op de foto. Kleinkinderen hebben is heerlijk.
ReplyDeleteZe lachen met hun mond wel helemaal hetzelfde.
ReplyDeleteJe hebt gelijk!
DeleteVooral die laatste vind ik top. Moet je die armen zien. Ik heb de gewoonte om onze buurjongen van 7 en zijn beste vriendje die verderop aan onze weg woont 'mannuh' te noemen. Zo mannuh, hoe gaat het? Een leuk idee om zo'n opgroei-serie te maken.
ReplyDeleteLuuk was toen in een leeftijd dat hij alles na-aapte wat Sebas deed. Ik zat al een poosje te wachten op een leuke foto. Ze gingen zitten, Sebas sloeg zijn armen over elkaar heen, Luuk keek en deed hetzelfde. Kostelijk.
DeleteWat zul je weer genieten van je kleinkinderen: je "oma hart" groeit vast weer!
ReplyDeleteIk begrijp best wel hoor, dat Nederland aan je trekt!
Hier wil je toch weer een poosje bovenop zitten, Annelies.
DeleteOoh, heerlijk om naar te kijken, die guitige koppies.
ReplyDelete