Een rommelige dag maar in ieder geval vanmorgen naar Bergambacht gereden met een grote zak kleding voor de kringloop en daarna nog wat boodschapjes gedaan. Ik scoorde drie Sinterklaascadeautjes, dat stemt dit mens tevreden en kocht ook een heel klein adressenboekje. Ik legde voor de foto's mijn telefoon er maar naast om te laten zien hoe klein. Het oude op de bovenste foto is echt heel oud en ik was al jaren van plan om dit boekje eens op te schonen. Er staan namelijk geen adressen in maar wachtwoorden van verschillende sites die ik regelmatig gebruik. Hoe moet een mens dat wachtwoordengedoe anders onthouden. Er zijn bijvoorbeeld veel sites waarbij je moet inloggen met je klantnummer of een opgegeven nummer zoals bij de belastingdienst. En bij sommige sites mag je dan ook nog de naam van bijvoorbeeld je moeder opgeven, daar kunnen ze dan naar vragen als je drie keer een fout wachtwoord invult. Tureluurs word ik daarvan en de enige manier om daar mee om te gaan is voor mij om alles netjes in een boekje te schrijven, alfabetisch gerangschikt. Ik vond de kleur van de nieuwe wel leuk en toen ik het embleempje achterop zag besliste ik meteen tot aankoop. Ryam, van dat merk had ik vroeger altijd mijn schoolagenda's. Ik herkende het direct.
Hier staan geen inlogcodes van de bank in, Jeanne. Die probeer ik zo simpel te houden dat ik ze wel kan onthouden. Dit is algemeen spul maar ik let wel goed op het boekje. Het gaat mee heen en terug naar de verschillende huizen en ik bewaar het altijd op een vaste plaats.
ReplyDeleteDat is het juiste woord Marthy, tureluurs !!!
ReplyDeleteEn ondertussen was het in dat oude boekje een rommeltje geworden dus ik ga proberen weer wat duidelijkheid te krijgen, Toos. Zucht....
DeleteZoveel knappe koppen in die computerwereld. Waarom komt er niet iemand met een hele goed oplossing voor dit probleem?
ReplyDeleteGrappig dat jouw boekje ook al zo oud is en een chaos herbergt. Leuk, ik keerde dat boekje om, zag dat embleem en meteen ging er een luikje open in mijn geheugen. Dierbare schoolagenda's.
ReplyDeletePincodes bewaar ik in mijn hoofd, de rest schrijf ik op. Wachtwoorden vind ik onnodige ballast om te onthouden. Op onze leeftijd zit er ook veel meer in, hè?
ReplyDeleteWat grappig dat je de Ryam afbeelding direct herkende. Even voelde je je weer "piep" wat je in je hoofd ook nog bent (-:
Document of boekje, we moeten het toch allemaal noteren, hopeloos dat het niet anders kan.
ReplyDeleteJa, dan heb jij nog echt belangrijke, van school dus. Ik kan me voorstellen dat je die toch maar noteert, ook al mag het niet.
ReplyDeleteAlhoewel klein, kwaliteit is het, Inge.
ReplyDeleteDan moet jij daar maar eens een uitgebreid blogbericht over schrijven, Sjoerd. Zou je veel mensen een plezier mee doen. Wel in begrijpbare taal s.v.p.
ReplyDeleteWie niet, Jeanette, ze worden nog steeds gemaakt.
ReplyDeleteIk schrijf ook alles in een boekje. Anders kan ik het echt niet allemaal onthouden. Het is af en toe inderdaad om tureluurs van te worden.
ReplyDelete