Onze bramenstruik die een paar jaar geleden op sterven na dood was begint weer aardig te groeien en ook weer wat meer vrucht te leveren. Het zijn telkens kleine beetjes maar ik ben er blij mee. Ik was de bramen, laat ze goed uitlekken waarna ze in de vriezer gaan. Ondertussen ligt er genoeg in om er sap van te maken, volgende week die grote pan maar eens opzoeken.
Heerlijk, bramensap, dat gaat bij ons 's winters over de yoghurt. Het doet me aan vroeger denken wanneer we aan het eind van de zomer bramen gingen plukken in de duinen en we met een emmer vol en paarse handen thuiskwamen.
Ha, ha, ha ik kom echt niet meer bij! Heb je mijn blog al gezien?
ReplyDeleteJullie maken me wel een beetje nieuwsgierig hoor! Als ik op Emie's naam klik krijg ik geen blog te zien, zou je de link hier misschien willen plaatsen? Ik heb ook een jeugdherinnering aan bessensap, mijn moeder maakte pudding volgens het recept van haar schoonmoeder, en daar ging dan warme bessensap overheen, zalig! Helaas heeft mijn moeder mij nooit het recept van oma doorgegeven, zou het graag nog eens zo lekker maken als mijn moeder dat deed.
DeleteWe zouden zussen kunnen zijn, Kris;-)
DeleteGoh ja, dat heb ik vroeger ook nog gedaan, bij ons stonden ze in de Schinveldse bossen.
ReplyDeleteIk ben altijd te laat , alle bramen reeds verdwenen van de struiken :-(
ReplyDeleteDus koop ik ze zo nu en dan, want ze zijn erg lekker, maar eigenlijk best aan de dure kant.
Ik vries ze nooit in maar misschien wel een goed idee. We hebben er dit jaar ontzettend veel......
ReplyDeleteOok in het wild staan er hier veel maar wij hebben dan ook wat meer regen gehad dan jullie. Wij snoepen wat af als we lopen te wandelen.
ReplyDeleteZe zien er ook zo mooi gaaf uit Marthy.
ReplyDeleteEn dit hebben wij nu al jaren, Els, echt ongelooflijk.
ReplyDeleteJij en Emie 😄
ReplyDeleteZijn jullie in een vorig leven een een-eiige tweeling geweest of zo? :-)
ReplyDelete