Ik wilde het nog even over Hans en Helana hebben, opa en kleindochter. We kwamen ze tijdens onze wandelweek voor het eerst tegen in Aumont-Aubrac waar ze net als wij naar een koffietentje zochten. Toen we 's middags in de gîte in Montgros aankwamen waren zij er al.
Opa Hans, 83 jaar en altijd boer geweest. 'Nog', zei hij meteen want hij werkt iedere dag op het land of in de bossen. Zijn kleindochter Helena is 25 jaar jong en studeert voor arts. Samen gaan zij ieder jaar een paar weken wandelen, dit jaar is het plan om drie weken weg te blijven. Ze kwamen uit Duitsland, uit Beieren.
Toen we met zijn allen aan tafel zaten om te eten vroeg ik hem of ik een foto mocht maken. 'Ik heb niets te verbergen, maak maar foto's hoor'. Zowel opa als kleindochter waren goedlachs, hadden schik in het leven. Ze troffen het want er waren nog twee Duitsers, Lukas en Adolf, waar wij al een paar dagen mee opgetrokken hadden, zo kon Hans zijn biertje drinken met een paar landgenoten. En een biertje lustte hij, trots werd er verteld dat hij er iedere dag drie dronk.
De volgende dag kwamen we ze weer tegen op het plateau van de Aubrac. Ze waren eerder vertrokken, hun tempo lag wat lager maar toch waren hun dagafstanden net zo groot als die van de gemiddelde loper.
Prachtig, op je drieëntachtigste nog zo vol levenslust, geïnteresseerd in de mensen en dingen om je heen, genieten van wat je ziet onderweg. Dit mag je voor jezelf alleen maar hopen…..
Mooi hè. Mensen als Hans kom je niet veel meer tegen. Zijn leven lang buiten gewerkt, een stevig karakter en het geluk waarschijnlijk dat hij altijd gezond is gebleven.
ReplyDeleteWij gaan er naar streven om ook zo goed ter been te blijven maar of dat werkelijk gaat lukken kunnen we niet voorspellen, dat is koffiedik kijken.
ReplyDeleteWie niet, Sjoerd.
ReplyDeleteZolang jullie nog blijven fietsen op het niveau van nu en wij het wandelend doen, is er misschien een kans.….heel misschien hoor, Toos.
ReplyDeleteGraag wil ik ook fit blijven,maar vooral geinteresseerd in het leven om me heen. Leuk om zulke mensen te ontmoeten.
ReplyDeleteIk mag het hopen, Annelies, ook dat laatste;-)
ReplyDeleteZegt u dat wel! Ik zou trouwens als ik Duits was geweest, mijn zoon geen Adolf hebben genoemd... jij?
ReplyDeleteWat een leuk stel, opa en kleindochter, en ook zo fijn dat ze dit samen doen.
ReplyDeleteLijkt me geweldig, Jeanette, om dat met een kleinkind te doen.
DeleteInderdaad! Van zo een fijne oude dag kunnen we alleen maar dromen en hopen dat ons dat ook zal lukken. Misschien moet ik maar eens aan de biertjes? Wie weet helpen die een handje. ;-)
ReplyDeleteHaha, hij had er duidelijk lol in om dat te vertellen. Ouwe boef!
DeleteWat bijzonder om zoiets met je opa te kunnen doen (of kleindochter natuurlijk). X
ReplyDeleteIk zou stapelblij zijn als een van mijn kleinkinderen dat over een jaar of tien met mij zou willen doen. Moet ik nog wel goed kunnen wandelen, Alet, maar daar doe ik mijn best voor.
DeleteKrek mijn schoonvader een jaar of 10 geleden (hij is nu 92): wandelen, fietsen, autorijden, geïnteresseerd in heel veel. Dat wil ik ook op die leeftijd, daar doe ik mijn best voor :-)
ReplyDelete