Vanavond zitten we hier in ons Franse huis stil voor de televisie. Kijkend naar de dodenherdenking in Nederland terwijl we hier gedeeltelijk leven in een land waar het antisemitisme sterk op rukt. En niet alleen in Frankrijk, antisemitisme leeft weer in Europa. Beangstigend, niet te begrijpen.
Ik leg, in gedachten, deze pareltjes uit mijn tuin bij het oorlogsmonument op de Dam. Als eerbetoon aan alle slachtoffers van oorlog en geweld waar ook ter wereld.
Mooi.
ReplyDeleteMooi, Marthy. Dat we maar goed mogen herdenken, en morgen mogen vieren dat we VRIJ zijn.
ReplyDeleteHoeveel ik er ook over lees, Mieke, ik zal me nooit echt voor kunnen stellen wat het is om niet vrij te zijn.
DeleteIk vind het fijn om te merken dat steeds meer jonge mensen het belangrijk vinden om te herdenken, Toos.
ReplyDeleteAls we het maar nooit vergeten...
ReplyDeleteVer en toch dichtbij, mooi.
ReplyDeletePrachtig eerbetoon. X
ReplyDeleteMooi!
ReplyDeleteIk liep vanavond mee in de stille tocht naar een van de plaatselijke monumenten. Mij viel juist op dat er weinig jongeren waren. Wel kinderen van basisscholen , maar weinig scholieren van de middelbare en ook geen twintigers
ReplyDeleteMooi Marthy
ReplyDeletePrachtig! En dat we nu eindelijk eens leren dat al dat geweld niks oplost.
ReplyDeleteIk denk niet dat geweld ooit ophoudt. De mens is hardleers….
DeleteNiet te begrijpen he, wat een mooie foto's!
ReplyDeletewas een reactie van mij .... ;-)
ReplyDelete