We blijven nog weken in Frankrijk maar toch beginnen langzaam de kriebels te komen. We bedenken dan hoeveel tijd we nog hier zullen zijn en wat er voor die tijd nog moet gebeuren want er valt bij ons altijd nog wat te doen voor vertrek naar Nederland.
En door die kriebels sta ik opeens in de opruimmodus en daar maak ik altijd dankbaar gebruik van. Ik heb al twee grote dozen klaarstaan voor de kringloop, door het hele huis bij elkaar gesprokkeld. Kinderpuzzels en spelletjes waar nu zelfs Saar te groot voor is en ook veel boeken.
Vanmorgen kwam ik deze plaatsjesboeken tegen, twee stapels en ze worden door niemand gelezen. Onze kleinkinderen hebben er geen interesse in, echt helemaal niet. Ze lezen wel hoor, veel zelfs maar plaatjesboeken zijn blijkbaar uit.
Net zoals die ingebonden Donald Duck boeken, ik heb er acht van liggen. Bewaard voor de kleinkinderen maar ze halen er hun neus voor op, spelen liever even op het tablet.
Ik denk er hard over om ze ook maar aan de kringloop te geven. Misschien wordt iemand er dan nog gelukkig mee, hier liggen die boeken maar te verstoffen.
Als er nog plaats is in de bus...…!
Misschien iets voor in het gastenhuis ? Of bij een camping waar nederlanders komen voor regendagen
ReplyDeleteBij ons ook geen interesse bij de kleinkinderen. Leek me leuk om samen Suske en Wiske te lezen. Maar nee hoor.
ReplyDeleteMis gerekend, Mieke,
DeleteIk had dit blogbericht gemaakt in de hoop dan een van mijn blogvriendinnen interesse zou tonen. Onze kinderen hebben altijd zoveel plezier aan die Donald Ducks gehad dus ik was er nog wel ietsepietsie aan gehecht. Fijn, jouw dochter krijgt, ze, met liefde en plezier! Ze komen van het najaar richting Delft.
ReplyDeleteIk was destijds helemaal weg van suske en wiske. we hebben ze nog wel, maar ook hier worden ze niet meer gelezen.
ReplyDeleteWat fijn Marthy. Alvast dank namens Fleur
ReplyDeleteVroeger verslond ik ze. De Donald Duck, Suske en Wiske (waar ik ook nog een stapeltje van heb liggen) Pure jeugdnostalgie. Die gaan bij mij niet weg hoor.
ReplyDeleteOnze jongste (14) leest nog regelmatig een Donald Duck en voor veel mannen is het jeugdsentiment. In de gevangenis lenen we ze dan ook regelmatig uit. Daar hebben ze dan ook geen internet ;-)
ReplyDeleteIk ben nog niet toe aan lezende kleinkinderen dus weet ik niet of ze nog zullen gelezen worden. Maar voorlopig gaan de strips hier nog niet weg. :-)
ReplyDeleteLaat de Lucky Luke boekjes maar in Frankrijk liggen, dan kom ik ze volgende lente bij je oppikken of mag je ze bij me droppen als je op bezoek komt. Dit zou een leuke verrassing zijn voor mijn man Luc, hij leest die namelijk heel graag, maar we hebben er zelf maar een tweetal exemplaren en dan nog wel in het Frans groetjes Lut
ReplyDeleteKomt in orde, Lut.
Delete