Decibellen

Het heeft wel iets om naast een mooie oude kerk te wonen, tijdelijk dan want over een week of twee zijn we er vertrokken. Maar op zondagmorgen zijn we niet zo van die kerk gecharmeerd. Dan luiden de klokken en die maken onvoorstelbaar veel lawaai. Links achter de toren op de foto woont onze dochter, haar appartement kan je net niet zien. Dat is dus heel dicht bij die toren met die klok. De kerk wordt door twee geloofsgemeenschappen gebruikt en de eerste keer luidt de klok om kwart voor negen om de gelovigen op te roepen om ter kerke te gaan. Hij luidt dan lang en dat is nog niet geëindigd of om negen uur slaat hij op het hele uur.  Om kwart voor elf herhaalt zich het hele feest. 

Maar dat is nog niet alles. Het appartement ligt net achter de twee gebouwen links op de foto. Als ik uit het appartement kom en de hoek om ga sta ik op het Dorpsplein en daar staat het carillon, ooit geschonken door de Rabobank aan de gemeente. En dat carillon slaat ieder uur aan, ook 's nachts. Overdag spelen de klokken ook nog ieder uur een deuntje, aangepast aan het seizoen. En dan te bedenken dat wij alle twee van stilte houden. We hebben zelfs nooit een radio aan. 

Het went wel iets hoor, al dat gebeier en getingel maar nu we net pas terug zijn van onze hele stille plek in de Ardèche valt het extra op. Gelukkig staat onze nieuwe woning op een heel wat rustigere locatie.