Ik ben gek op het tere lichte groen van het voorjaar, die belofte die dat inhoudt. Maar de vlammende tinten van het najaar zijn ook niet te versmaden. Ze doen je denken aan gezellige winteravonden, kaarsjes aan en een lekker boek.
Het had vannacht gevroren zagen we op het dak van het gebouw onder ons. Ik wilde dat voelen buiten en omdat de klussen langzamerhand gedaan zijn besloten we om een wandeling te gaan maken.
Moeilijk hoeft dat niet te zijn voor ons want Stolwijk is omringd door polders, welke kant van het dorp je ook uitgaat. Wat een weelde eigenlijk.
Tien minuten van ons huis lopen wij hier te genieten van de wat tintelende lucht en de zon want die kwam een poosje goed door.
Omdat we hier op een ka liepen met veel bomen speurden we naar paddenstoelen. Het waren er niet veel maar dit leuke groepje zagen we nog op het laatste moment, dat mocht op de foto.
Over de Goudseweg die naast de provinciale weg ligt liepen we weer terug naar het dorp. Toen ik me omdraaide zag ik dit en nam ik mijn laatste foto.
Door de pandemie zijn we dat wonen nog meer gaan waarderen. Emie. We kunnen vanuit huis zo de rust en stilte op zoeken.
ReplyDelete