De terugreis

Gistermorgen om zes uur stapten we in Le Serret in de auto en om vijf uur reden we de parkeergarage onder ons appartement weer in. Het beloofde weer een prachtige dag te worden alhoewel het zo vroeg nog ontzettend koud was, we hadden zelfs wat nachtvorst gehad.

Hier staan we voor het stoplicht te wachten bij de brug over de Rhône, wat is dat toch een enorme plas water.

Daarna rijden we een stuk evenwijdig aan de Rhône door wat dorpen tot we bij een rotonde komen waar we afbuigen naar onze vaste bakker, daar halen we altijd de mondvoorraad voor onderweg. Vlak daarna schieten we bij Valence de snelweg op en stoppen we bij de eerstvolgende parkeerplaats. 

Dit is een hele grote met een benzinestation en verschillende restaurants waar wij nog nooit binnen zijn geweest, zelfs niet in de buurt want wij blijven aan de rand van dat immense terrein waar we een stil plekje weten waar nooit iemand staat, tenminste niet om half acht 's morgens. Daar gebruiken we altijd ons ontbijt bestaande uit een pain au rozain, rozijnenbroodje en een kop koffie.

Hier was het een uur of elf, weer een kop koffie en een chausson au pommes, appelmoesbroodje, bladerdeeg gevuld met appelmoes, erg lekker.

Het was ontzettend rustig op deze terugreis dus ook op de parkeerplaatsen. We hadden de ruimte hier, waren de enigen.

In het kleine gebouwtje links waren de toiletten, brandschoon. Daar achter een parkeerterrein voor de vrachtwagens.

We hebben in de auto zo'n klein koelkastje wat op de stroom van de accu werkt. Heel handig want daar gaat onder andere onze lunch altijd in, twee broodjes met tonijnsalade, kakelvers gemaakt bij de bakker. Meestal is het zo rond één uur als we dit lekkere broodje opsmikkelen. We konden er gisteren mee in de zon op een bankje zitten.

Halverwege de middag stoppen we dan nog een keer, eten een appeltje, nog even naar de toilet en dan is het nog maar een paar uurtjes. Bij Rotterdam komen we de snelweg af, een half uurtje door de polder en dan zijn we weer thuis.

Zo doen we het al jaren en het gekke is dat het nog steeds niet verveelt. We houden alle twee van auto rijden en zien nooit tegen de rit op.