Na bijgepraat te zijn met onze buurtjes liep ik langs het het pad het dorp uit. Een paar meter verder stond ik al stil en boog voorover om dit plantje beter te kunnen zien. Het rook sterk naar uien, dit moet vogelmelk zijn, een bolgewasje. Nog nooit eerder gezien hier, wat leuk.
Dit kruipend zenegroen bijvoorbeeld kom ik hier niet vaak tegen, een prachtig plantje zo dichtbij.
Op hellingen die goed in de zon liggen knalt het geel van de brem je tegemoet. Nog even en alle hellingen staan in bloei, dan is dit gedeelte van de Ardèche een gele zee van bloeiende brem.
Langs het weggetje boven ons dorp staan veel varens en dan van het soort wat wel een meter hoog wordt. Prachtig hoe zo'n varen zich langzaam ontvouwt.
Dit groeide ook in het wild. Het is een rotsplantje maar welke soort weet ik niet. Maar mooi is het in ieder geval.
Het is nu echt volop genieten buiten en volgens mij doe jij dat ook intens!
ReplyDeleteDat is een van mijn mooiste vakantieherinneringen. De bloeiende brem. Wij konden natuutlijk altijd pas in de schoolvakanties weg. Maar het jaar dat we naar Portugal gingen waren we vroeg en was onderweg alles geel van de brem. In Frankrijk , in Spanje, in Portugal. Toch weer heel anders geel dan koolzaad en paardebloemen en zo mooi ook
ReplyDeleteMooi Marthy!
ReplyDeleteMooi al die bloeiende hellingen. Leuk om vast te zien waar wij straks terecht komen als we op vakantie komen☺
ReplyDeleteJammer dat dan de brem niet meer bloeit, Margriet.
Delete