Verder in de kloof van de Louyre

Het is bekend dat je in beekbeddingen fossielen kan vinden maar ik keek ik er niet echt naar uit. Hier moest ik, voor de zoveelste keer, omhoogstappen toen ik dit onder mijn voeten zag dus ik stapte weer terug om het goed te bekijken en een foto te nemen. Prachtig, zeker 20 cm breed, zo'n groot fossiel heb ik nog nooit gezien. Hoe oud zal dit zijn, waar is het een afdruk van? Ik zal het nooit weten maar fascinerend is het.

Soms konden we heel diep kijken in het heldere water.

Maar dit deel wat in de schaduw lag was één grote ijsbaan wat inhield dat wij weer omhoog moesten om het te ontwijken.

De kloof werd nauwer, de wanden aan weerszijden hoger.

Prachtig gezicht maar wij moesten er wel door heen. Het reliëf,  het water (vaak ijs) en de begroeiing dwongen ons tot soms acrobatische toeren.

Twee keer moesten we omhoog omdat we door overhangende rotsen niet verder konden.

Bijna aan het eind van de canyon, de laatste hoge pieken.

We klommen omhoog uit de kloof en volgden een pad naar een klein dorp waar we een vriendelijke man troffen die ons de goede richting wees. Onderweg zagen we deze prachtige lijsterbes vol met bessen.

Gelukkig was de terugweg een stuk makkelijker, hoog boven de canyon met prachtige uitzichten liepen we terug naar de auto. In de verte zagen we Aubenas liggen. De routebeschrijving was duidelijk, mislopen kon bijna niet maar die beschreef niet dat er zoveel geklauterd moest worden over rotsen en door begroeing en dat  maakte de tocht zwaar en lang. Achteraf snap ik niet dat ik dit aankon, zou die nieuwe medicatie dan toch werken?