De oudste

Een van de laatste huizen in Polsbroek was een hele oude boerderij, zo oud dat hij echt in het oog sprong. Dat moesten we eens even bekijken. Een voorbijganger wist ons te vertellen dat het de oudste boerderij van Polsbroek was, op de kerktoren na, gedateerd 1640 en dat hij nog steeds bewoond werd maar dat zagen wij er niet vanaf.

Op internet kwam ik wat meer te weten over de boerderij.

In deze streek komen veel boerderijen voor waarvan het woon-en het stalgedeelte onder één dak - een rieten zadeldak - zijn gebracht. Dorp 41 is een 17de-eeuwse boerderij van dit type. In de voorgevel zitten ontlastingsboogjes, hoog geplaatste vensters en een deur met zogenaamde vloedstoep. 

Er is een hoog in de gevel geplaatste deur, de toegangsdeur tot een hooggeplaatste kamer die als schuilplaats bij hoogwater kon dienen. Door de vloeddeur kon men bij overstromingen vanaf een vaartuig in het huis komen. De voorbijganger vertelde ons ook dat er in het zelfde dorp nog één boerderij was met zo'n vloeddeur.

Wat hier prachtig bewaard is, is het metselteken in kruisvorm naast de klink van de deur. Het stamt uit een tijd dat men besef had van boze kwaadwillende geesten, die met name bij de deur op de loer lagen. Een symbolisch (gewijd) kruis moest het huis ter plekke beveiligen. Zo'n kruisvorm (de vorm van een wijdingskruis) lijkt te stammen uit de katholieke traditie.

Voor het pand was de grond bezaaid met blauwe druifjes wat mooi afstak tegen die oude stenen.

Op het rieten dak lag een dikke laag mos en algen, daar zou wat aan gedaan moeten worden, als dat nog kan. De boerdrij is een rijksmonument. De Rijksoverheid, gemeenten, provincies en eigenaren zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de zorg van ons cultureel erfgoed. De Rijksoverheid ondersteunt eigenaren hierbij. Bijvoorbeeld met subsidies en leningen voor rijksmonumenten  maar dan moeten de eigenaren wel mee willen werken.