Een storm in een glas water

Dit kunstwerk, IJssprookje van Dolf Heubers aan het begin van het dorp Polsbroek kwamen we tegen terwijl we richting de Vlist fietsten. Toen ik er op internet naar zocht las ik een berichtje uit 2020 in ons plaatselijk krantje de 'IJsselbode' dat het van de gemeente Lopik weg moest en dat veel inwoners dit jammer vonden. Ze bewonderen het en vinden dat het er mooi staat.  

In overleg met IJsclub 'Nooit Gedacht' zou Dolf Heubers een hek maken voor de nieuwe loopbrug naar de ijsbaan. Hij wilde oorspronkelijk een hek maken van het materiaal waaruit de brug bestaat, een looprooster. Later bedacht hij om er ook nog drie schaatsenrijders in te plaatsen. Hierover is tussen Heubers en het ijsclubbestuur onenigheid ontstaan, met een gevolg dat het niet geplaatst is en nooit de loopbrug heeft mogen sieren. 

Heubers was diep teleurgesteld, vooral omdat hij dit speciaal voor de ijsclub gemaakt heeft. En wat moet je er mee. Hij woont zelf aan het water en zoals hij het zelf zegt, hij heeft het nu langs zijn eigen ijsbaan gezet, eh... dat wil zeggen de sloot voor zijn huis. En toen begonnen voor hem de problemen. De toezichthouder van de gemeente Lopik kwam langs en constateerde dat er zonder overleg een bouwwerk op gemeentegrond is geplaatst waar geen vergunning voor gevraagd is. Heubers moet zijn kunstwerk binnen vier weken tijd weghalen. Net als enkele andere bewoners vindt hij dit ontzettend jammer. Heubers wil nu uitkijken naar een andere plek. Maar hoe of wat weet hij nog niet.

Blijkbaar is het een storm in een glas water geweest want het kuntwerk staat er nu, anno 2024, nog steeds. En terecht vind ik want Polsbroek is een echte schaatsgemeente en veel schaatsliefhebbers zullen het dorp kennen van de  bekende toertochten zoals de Negen Dorpentocht en de Twee Provincieën tocht.