Hoe het begon 5

Begin oktober 1994, de eerste ochtend na aankomst uit Nederland. Prachtig weer, we kunnen buiten koffie drinken. We kijken niet naar de wildernis om ons heen, genieten van de zon en het uizicht  en voelen ons als God in Frankrijk.

Maar er moest ook gewerkt worden dus Mart begon met maaien. Hij was nog niet begonnen of de buurman stond in de tuin. Hij kon het gras wel gebruiken voor de schapen. Alles werd met een houten hooihark op een grote jute doek gegooid die vervolgens dichtgeknoopt werd. 

Op de rug van de knecht werd het afgevoerd. En passant vroeg de buurman ook nog even of hij zijn schapen op onze lager gelegen stukken grond mocht laten lopen.

Het tweede terras was voor een groot deel begroeid met vlierbes en wilde braam en daar is wel een paar jaar overheen gegaan voordat we dat helemaal schoon hadden.

Verschillende vlierbessen moesten helemaal uitgehakt worden. Als je maar een splintertje liet staan groeide er zo weer een nieuwe. 

Manshoge wilde braam op dit deel van het tweede terras. Je kan het je niet voorstellen dat deze woestenij onze huidige moestuin is.

Tegen de oude wc wat nu ons tuinschuurtje is groeit al jaren een mooie rambler roos en die oude deur werd al snel verwisseld voor een andere, mooi blauw grijs geschilderd.

Als het bovenste terras gemaaid is ziet het er al best aardig uit. Met wat stenen hebben een afscheiding gecreëerd, dat was het prille begin van mijn  tegenwoordige border. Die grote struiken zijn van lieverlee verdwenen en aan de aflopende grond is later ook wat gedaan. Zien jullie hoe klein onze lindeboom toen nog was. Dat is nu een reusachtige boom.

En aan de andere kant van dit grote terras hebben we toen nog een boom geplant, een moerbei met bladeren van een plataan. En dat is nu, dertig jaar later ook een flinkerd die heerlijk schaduw geeft.

Denk nu niet dat we tijdens zo'n week alleen maar aan het werk waren, dat hebben we nooit gedaan. Om de dag maakten we een prachtige wandeling waarbij we er steeds meer achter kwamen in wat voor mooie omgeving we woonden. We hadden het getroffen vonden we en dat vinden we nog steeds.