Opstijgende zwaan

Ik stond op een brug de grote schuren met zonnepanelen te fotograferen en toen ik mij omkeerde zwom daar een eenzame zwaan in het brede water. Ik richtte mijn kamera op de vogel en opeens sloeg ze met haar grote vleugels op en neer en dan weer omhoog. Op dat moment drukte ze zich ook op uit het water met haar poten. Het was een prachtig gezicht, imponerend.

Met vleugels met een spanwijdte van 2.30 meter en een volwassen gewicht van tien tot dertien kilo is het een flink beest.

Als ze haar vleugels naar beneden heeft spreidt ze die heel wijd. Zo gaat ze omhoog en sneller.

Toen ik die grote vleugels zo zag moest ik aan het verhaal denken dat een agressieve zwaan je een arm kan breken. Dat heb ik even opgezocht.

Ze verdedigen hun nest en jongen fel, maar het is een broodje aap dat ze met een slag van hun vleugel een mensenarm kunnen breken. Zwanen gebruiken hun indrukwekkende voorkomen vooral om te dreigen. De grote botten in de vleugel van een zwaan zijn weliswaar sterk, maar ook hol. Ze moeten licht zijn om te kunnen vliegen. Dus die botten zijn niet sterk genoeg om een massief mensenbot te breken.