Wij maakten zondag een fietstocht in een gebied op de grens van de Haute-Loire en de Ardèche wat valt onder het Centraal Massief. Bossen, uitgestrekte graslanden en vulkanisch gebergte.
En rivieren en waar rivieren stromen zijn bruggen. Deze brug zagen we al tijdens een afdaling, een mooi gezicht en we namen hem. Druk is het in deze streek helemaal niet dus we konden midden op de brug even stoppen om aan weerskanten omlaag te kijken.
We werden tijdens onze tocht getrakteerd op prachtige vergezichten die de reusachtige ruimte daar goed weergeven.
De weinige dorpjes die we tegenkwamen zijn klein en niet echt aantrekkelijk, heel anders dan in onze eigen streek. De meeste huizen zijn gebouwd met een zwarte steensoort wat een sombere uitstraling geeft.
Of ze zijn gepleisterd en worden er dan niet mooier op als ze oud zijn.
Overal lagen balen hooi en we zagen grote stallen bij de boerderijen. Er lopen voornamelijk vleeskoeien in de sappige weilanden.
En heel veel houtzagerijen zijn er, dus we zagen veel hout, gezaagd en ongezaagd. Een houtzagerij is in het Frans een scierie. Ik vergeet dat woord nooit meer, we hebben tijdens de renovatie van het huis twee keer een scieri nodig gehad. Mooi om te zien hoe het er daar aan toe gaat.
Het wilgenroosje bloeide, ik had er op gehoopt. Overal zag je ze, in de bermen, op de weilanden, een prachtig gezicht.
Prachtig die rust en uitgestrektheid!
ReplyDeleteHet wilgenroosje geeft prachtig kleur aan het landschap. Ik zal eens opletten of ik het hier ook zie.
ReplyDelete