Mijn leven voelt op het ogenblik als een rollercoaster, er gebeurt van alles met me. Zoals een zus gisterteren terecht opmerkte, je weet niet meer of je van voren of van achteren leeft. Je verliest het besef van tijd en datum.
Ik heb er even over nagedacht en heb besloten om te blijven bloggen. Ik noemde mijn blog altijd een huis, tuin en keuken blog maar dat zal het nu even niet worden. Ik besef dat een deel van de berichten voor sommige mensen moeilijk kunnen zijn door eerdere ervaringen, mijn enige advies is dan een poosje te stoppen met lezen.
Ik kan ook een familie-app aanmaken maar ik wil wat er nu gebeurt als een dagboek kunnen bewaren. Van mijn blogberichten weet ik zeker dat ze bewaard blijven, van mijn appjes heb ik die zekerheid niet. Voordat we zondag naar Aubenas vertrokken had ik een kort overzichtje in het frans gemaakt van het gebeuren rond mijn niersteen een paar jaar geleden met datums en handelingen die toen uitgevoerd werden. De gegevens kon ik in een wip allemaal van mijn blog halen. De arts op de spoedeisende hulp was onmiddellijk geïnteresseerd en nam het op en de arts die ik nu heb vroeg of hij een foto mocht maken van fat briefje.
Ik zal onregelmatig gaan bloggen, soms ben ik moe en onderzoeken vergen ook veel tijd. En als 'het' goedaardig blijkt te zijn ben ik weer snel terug met mijn huis, tuin en keuken berichtjes.
Je hebt het precies omschreven zoals ik voel hoe ik het moet doen, Els. Dank je wel, liefs.
ReplyDeleteSchrijven helpt je het te ordenen en vertellen, zeker in zulke onrustige tijden. Heel veel sterkte gewenst samen.
ReplyDeleteJe moet echt je gedachten uit kunnen uitspreken of opschrijven. Anders gaan de gedachten met je op de loop. Ik weet dat inmiddels heel goed. Ik heb er nu na bijna 2 jaar hulp voor gezocht. Had ik veel eerder na mijn k-diagnose moeten doen.
ReplyDeleteEn ik moet zeggen dat ook jouw dagelijkse blog mij geholpen heeft.
Veel sterkte Marthy.
Groetjes Annemarie
Denk dat het goed is om een soort dagboek bij te houden, je hoort en leest dat vaak.
ReplyDeleteDe dokteren hebben er in elk geval nu al wat aan, omdat je dat eerder al deed.
Sterke voor jullie beide en ik ga het wel lezen !
Toos.
Dat wat je wilt delen moet je vooral delen als het je steun geeft. Hopelijk geven de reacties van je lezers ook die steun. Dat helpt je alleen maar. Sterkte !
ReplyDeleteWat een spannende tijd gaan jullie tegemoet. Maar fijn dat het schrijven van een blog je toch steun kan bieden. Wij blijven allemaal voor jullie duimen dat alles goed gaat aflopen. En dat je binnenkort weer in je tuin kunt genieten van het zonnetje. Heel veel sterkte!
ReplyDeleteIk kan me je dilemma goed voorstellen. Mijn blog geldt voor mijn MS en diverse andere onderwerpen ook vaak als een soort van extern geheugen voor me. Je moet gewoon doen waar jij je het best bij voelt.
ReplyDeleteVeel sterkte daar verder.
Heel veel sterkte, Marthy! Voel je vrij om te delen. Wat zal het voor jou, Mart in FR en de kinderen in NL spanning geven, vrouw, moeder, oma in het zkh, wachten op het verloop en de uitslag. Geen idee hoe ver of dichtbij het zkh is van jullie Franse huis.
ReplyDeleteLies
Opschrijven is wat ik ook altijd deed, het is prettig om ooit weer terug te lezen. Ik wens je heel veel sterkte 🍀🍀lieve Marthy
ReplyDeleteHa Marthy, is me dat even schrikken.
ReplyDeleteIk hoop van harte dat het "aardig" is, door zover het "aardig" kan zijn.
Het is een onzekere tijd voor je... heel veel sterkte.
Schrijf het van je af, dat werkt!
Zo ben ik ooit aan mijn blog begonnen in 2007: van me af schrijven...
Liefs, Marlou
Ook hier in Australia steek ik een kaarsje voor jou aan, Marthy!
ReplyDeleteZo staat je leven opeens op de kop. Verstandig hoe je alles vooraf in het Frans op een rijtje zette. Bloggen kan je houvast geven, en zoals je nu al merkte, het is een soort archiefkast voor je. Het afgelopen jaar heb ik mogen ervaren hoe lezers meeleven, en al zijn het mensen die je nooit hebt ontmoet, het kan je echt steun geven. Als er dingen zijn die je wel wilt onthouden via je blog, maar niet wilt publiceren, kun je dat natuurlijk heel gemakkelijk bijhouden in een apart berichtje wat je niet plaatst. Ik wens jou en Mart veel sterkte!
ReplyDeleteMarthy we weten dat je een sterke vrouw bent, maar zoals de situatie nu is, is het uiteraard een heel spannende tijd en afgezien van alle onderzoeken en/of pijn niet prettig. Laten we echter hopen op een "goede"uitslag en inderdaad voorbereiden in het Frans geeft ook weer rust in je hoofd. Ik had destijds de ervaring dat de Fransen artsen een beter luisterend oor hebben dan Nederlandse artsen. Maar dit terzijde. Ik wens jou en Mart sterkte en blijf schrijven als je dat wilt en het je goed doet.
ReplyDeleteHoi Marthy, Sterkte. Ik hoop voor jou op een goede uitslag. En fijn dat je blijft bloggen want ik ben erg gehecht aan je ‘buitenlandse’ blog. Met groetenTon
ReplyDelete