Het is vandaag precies vijf weken geleden dat Mart en ik de spoedeisende hulp van het ziekenhuis in Aubenas binnenliepen en in die tussentijd is er nogal wat gebeurd met me. Behoorlijke problemen met de darmen, een stent ingebracht met een narcose, vervoerd worden naar twee verschillende ziekenhuizen, naar Nederland gereden, weer ziek geworden met weer een opname in een ziekenhuis. Dit heeft me lichamelijk geen goed gedaan, ik voel me erg slap en dat gaat maar niet over. Ik eet en slaap goed en rust ook overdag een of twee keer. Ik vraag me steeds meer af of dat slappe gevoel wordt veroorzaakt door de tumor in mijn lichaam. Pijn heb ik niet.
Ik kan ieder moment opgeroepen worden voor de CT geleide bioptie, jammer dat het Hemelvaartweekend er tussen kwam. Ondertussen probeer ik kleine wandelingetjes te maken, Bovenkerk maar weer in. Ik haal net aan het eerste bruggetje, met stokken en langzaam lopend, maar onderwijl wel genietend van al het groen en geel aan de waterkant.
Toch fijn dat je even van de natuur kon genieten. Hopelijk hoef je niet al te lang te wachten op de oproep.
ReplyDeleteJe hebt nogal wat voor je kiezen gehad. Onder narcose gaan en een tijdje in bed liggen in een ziekenhuis is een noodzakelijk kwaad. Verlies van spierkracht gaat dan vrij snel. Dat heeft allemaal zijn tijd nodig. Die korte wandelingetjes doen op verschillende vlakken alleen maar goed. Hou je haaks.
ReplyDeleteDat ben jij ten voeten uit, ondanks alle moeilijkheden van de laatste weken, toch nog kunnen genieten van de natuur en het even buiten zijn. Knap en dat je dan ook nog een foto nam.
ReplyDeleteMarty af en toe kom ik op je blog en zo kwam ik erachter van wat er allemaal gebeurde. Je bent dapper dat je het toch maar probeert. Toitoi met het vervolg.
ReplyDeleteOverleg eventueel ook nog met je huisarts. Misschien speelt er ook bloedarmoede of iets dergelijks?
ReplyDeleteIk wens je het allerbeste
ReplyDeleteMarijke
Gelukkig is stabiel met je darmen. Lichaam om te werken is moeilijk. Tumor moet nog gedaan worden. Het is alweer 5 weken geleden. Het lijkt wel korter. Gelukkig kun je klein stukje wandelen. Even eruit doet je lichaam goed. Ik wens jou veel sterkte. Knuffel voor jou.
ReplyDeleteGelukkig heb je geen pijn.
DeleteIk sluit me wederom aan bij wat Toos zegt.
ReplyDeleteEn wat die slapte betreft ja ik snap dat je je zorgen maakt. Maar ik was deze week een dag ziek. Een dag maar en ik voel me nu nog steeds zo slap als een vaatdoek. Dus dan is het na wat jij allemaal hebt meegemaakt helemaal niet gek hoe jij je voelt!
Fijn om ondanks alles toch een klein ommetje te maken. Even wat anders te zien dan de vier muren van je kamer . Heel veel sterkte gewenst en hopelijk kunnen ze die biopt snel nemen
ReplyDeleteHelaas duurt wachten en dan weer afwachten voor je gevoel altijd lang. Vooral als je je nog slapjes voelt. Je wilt graag weten hoe of wat enz enz! Maar je hebt nogal niet wat achter de rug in 5 weken. Hou je haaks en rust goed.
ReplyDeleteKijk eens aan! Ze is alweer aan de wandel! De lekkere frisse buitenlucht zal je goed doen en het is ook nodig om je conditie weer een beetje te herstellen.
ReplyDeleteDag Marty, dat was even heel hevig schrikken. Door omstandigheden had ik een drietal maanden geen blogspot geopend. Vanmorgen dacht ik , hoe zou het nog met jullie gaan......en dan lees ik jouw verhaal. Neem jouw tijd en tracht zo goed mogelijk te herstellen. Sterkte!
ReplyDeleteHoop dat er snel duidelijkheid voor je komt.
ReplyDelete