Tegenvaller

 'Ik heb geen goed bericht voor u' zei de dokter die ik vanmorgen aan de telefoon kreeg. Ik schrok van de manier waarop hij het zei en ik had  bovendien dit telefoontje helemaal niet verwacht, ik had morgenochtend een afspraak met hem op het UMC. Dus toen hij daarna zei dat de bioptie niet was geslaagd was dit meer een soort meevaller voor me. Zijn eerste woorden gaven me namelijk heel even de indruk dat er uit het onderzoek een hele slechte kanker naar voren was gekomen. Mijn adem stokte op dat moment in mijn keel.

Goed, die bioptie anderhalve week geleden. De radioloog had na afloop nog uitgelegd dat hij hoopte dat de patholoog genoeg had aan het weefsel wat zij weggenomen hadden. Dat is namelijk nooit helemaal zeker. En helaas, na het op kweek zetten bleken er niet genoeg cellen te zijn waar zij conclusies uit konden trekken. Wat nu? De arts vanmorgen kon daar geen antwoord op geven. Vanmiddag wordt ik in een disciplinair overleg besproken en de uitkomst hoor ik morgenochtend telefonisch van hem.

Wordt het nog een keer een CT geleide scan of deze keer een kijkoperatie? Ik weet het niet, ik weet zoveel niet. Ik zou na bijna acht weken eindelijk weleens willen weten wat ik mankeer, daar heeft nog niemand mij een duidelijk antwoord op kunnen geven. Dit heb ik ook tegen de arts gezegd maar ik besef wel dat hij ook nog geen antwoord voor mij heeft.

Na dit telefoontje ben ik op de bus naar Gouda gestapt, heb op een terrasje bij een goede bakker koffie genomen met een lekker aardbeiengebakje en heb ook nog twee leuke shirtjes gekocht.

Dit was mijn dag, morgen weet ik hopelijk wat meer over de volgende stap.