Toen ik laatst een foto van ons dorpje of mijn blog zette vroeg Wieneke welk huis het onze is. Vanmorgen heb ik vanaf de weg beneden wat duidelijke foto's gemaakt zodat jullie het kunnen zien. De drie witte kruisje geven ons eigendom aan. Het meest linkse kruisje is de tuinkamer, daar achter ligt een deel van de binnenplaats en er onder ligt een kelder waar onder andere de olietanks staan voor de verwarming. Het middelste kruisje is onze badkamer, behoorlijk groot met daarboven een zoldertje en daaronder de doorloop van de binnenplaats naar de tuin. Het rechtse kruisje is ons huis. In feite zijn het twee huizen, in het voorste deel wonen wij en het achterste deel is het vakantiehuis. Het is een groot langwerpig gebouw wat met zijn achterkant in de berg staat. Onder het voorste deel van het gebouw ligt een grote kelder die als opslagruimte en werkplaats wordt gebruikt. Ook staat er de grote verwarmingsketel.
De onderste muur geeft de grens van onze terrassen aan maar naar rechts loopt onze grond door onder de huizen van verschillende buren. Rechts onder op de laatste foto zie je het begraafplaatsje met daarboven een deel van de moestuin. Rechts van het begraafplaatsje ligt nog de kleinfruittuin en de boomgaard. Het dorp telt vijftien huizen waarvan er helaas nog maar drie permanent bewoond zijn en dan ook nog door oudere mensen. Op de bovenste foto is te zien dat er veel luiken dicht zijn, iets wat 's winters een normale aanblik is in de dorpen op het Franse platteland.
De onderste muur geeft de grens van onze terrassen aan maar naar rechts loopt onze grond door onder de huizen van verschillende buren. Rechts onder op de laatste foto zie je het begraafplaatsje met daarboven een deel van de moestuin. Rechts van het begraafplaatsje ligt nog de kleinfruittuin en de boomgaard. Het dorp telt vijftien huizen waarvan er helaas nog maar drie permanent bewoond zijn en dan ook nog door oudere mensen. Op de bovenste foto is te zien dat er veel luiken dicht zijn, iets wat 's winters een normale aanblik is in de dorpen op het Franse platteland.
Mooi geheel zo, tegen die helling!
ReplyDeleteMooi op de foto maar in werkelijkheid nog veeeeeel mooier!
Lief van je, Annelies. Ik vind ons dorpje zo tegen de helling ook heel mooi.
DeleteGoede en duidelijke uitleg Marthy, leuk om zo van afstand te zien hoe en wat en waar. Jammer dat E nog zo weinig permanente bewoning is, vergrijzing ten top dus. Is er in Frankrijk geen regelgeving ten aanzien van permanente of tijdelijke bewoning? Daar lopen wij namelijk in Oostenrijk tegenop ...
ReplyDeleteNooit gehoord van Franse regelgeving op dit gebied, Inge, er wordt ons geen strobreed in de weg gelegd met onze semi-permanente bewoning. Ik denk dat de Mairie en ook de bewoners van ons dorp maar wat blij zijn dat wij hier zoveel zijn. Kunnen we de oudjes en de huizen in de gaten houden. We hebben vier sets sleutels van andere huizen hier hangen.
DeleteWat een genot om zo te mogen wonen. Schitterend!!!
ReplyDeleteZo voelen wij het Ook, Jolanda, een genot.
DeleteGeweldig bezit! En zo goed onderhouden. Mooi!
ReplyDeleteDankzij een echtgenoot die graag bezig is.
DeleteWat mooi zo tegen de helling aan...
ReplyDeleteIk weet zeker dat we vorig jaar tijdens onze camperreis in oktober heel dichtbij zijn geweest. Ik kan me zelfs de aanblik van jullie dorpje herinneringen; we zijn er langs gereden naar boven!
Een klein paradijsje waar jullie wonen...
Groetjes, Elizabeth
Leuk om zo een beter beeld te hebben bij je verhalen
ReplyDeleteJa, ik klets altijd maar raak maar zo is het misschien wat duidelijker.
DeleteWat leuk. En helemaal omdat ik nu weet dat ik het volgende zomer met eigen ogen ga bekijken...
ReplyDeleteFijne avond,
liefs,
Mirjam
Dat gaat zeker weten genieten worden, Mirjam.
DeleteToch wel hoor, ook Belgen hebben soms wat te veel noten op hun zang, maar we vinden misschien wel dat dat vooral van toepassing is op Nederlanders ;-)
ReplyDeleteDat ligt schitterend tegen de helling aan. met die ruimte weet ik niet of in in de winter wel terug zou komen.
ReplyDeleteIk begrijp niet precies wat je bedoelt met ruimte en winter, Sjoerd.
DeleteHaha, touché!
ReplyDeleteNou heb ik toch moeten turen 😂😂 Ik kijk/lees jouw blog meestal op mijn telefoon. Toch de kruisjes gevonden omdat ik de foto hierop behoorlijk moest vergroten. Gelukkig ken ik jullie huis en tuin redelijk goed. Sweet memories. Mocht iemand een oppas zoeken voor hun huis! Ce ça
ReplyDeleteBrilletje....?
DeleteIk heb al jaren een bril 😎🙈👀👓 en sinds Vorig jaar alweer een nieuwe hippe kijkert, maar soms is dat nog niet voldoende. Voor de nieuwe blog zet ik de verrekijker, loep en microscoop alvast klaar
DeleteMooi zo'n dorpsgezicht. Wat jammer dat het ontvolkt raakt. Lijkt me een plek om tot rust te komen.
ReplyDeleteHaha, dat past meer bij een mooie boerderij in de Krimpenerwaard, Kakel
ReplyDeleteWat een mooie foto's. En bedankt voor de uitleg. Het ziet er,zo in de zon, fantastisch uit. Hopelijk blijft het rustig, maar ik kan me voorstellen dat wat meer bewoners fijn zou zijn.
ReplyDeleteEen wat jonger stel als permanente bewoners zou prachtig zijn, Mieke....
DeleteElke keer als ik foto's van jullie tuin zie, sta ik in bewondering dat jullie alles zo goed kunnen onderhouden. En jullie zijn niet eens het hele jaar aanwezig om alles bij te houden. 'Chapeau' hoor!
ReplyDeleteAls we hier na de winter terugkomen schrik ik me altijd weer een rotje, Lut. Maar dan is het binnen een paar weken weer op orde en dat proberen we de hele zomer zo te houden.
DeleteJe schrijft dat het huis met de achterkant in de berg staat. Is daar binnen ook nog wat van te zien? Dat vond ik namelijk zo leuk bij onze Fransen. Daar was in de kelder nog wat van de berg te zien.
ReplyDelete