Zoals al jaren de gewoonte is maakten we afgelopen zaterdag een wandeling met onze dorpsgenoten. Niet allemaal natuurlijk want degenen die een wandeling van een uur of vier niet meer aan kunnen komen gewoon naar het restaurant 's avonds.
Mart en ik hadden deze wandeling een paar weken geleden al voorgelopen dus het was voor ons een bekende route.
In La Rouvière, het verlaten dorp, werd even gestopt voor een rustpauze.
We bewonderden de prachtige bouw van de huizen, kijk bijvoorbeeld eens naar die hoekstenen, om en om liggend en staand. Kaarsrecht staat dit huis nog! En ik vond dit raampje met daarachter dat gordijntje zo mooi, achtergelaten door een vrouw die hield van haar huis.
Vlak voor St. Julien du Gua, ons eindpunt, nam ik deze foto. Er werd gelachen omdat ik "Sur le pont d'Avignon' begon te zingen. Stomverbaasd waren onze vrienden dat ik dat liedje kende.
Ik heb ze uitgelegd dat ieder kind in Nederland wat voor het eerst Franse les kreeg in die tijd dat liedje leerde.
Ja dat is zo van dat liedje. Ik heb het Anna ook geleerd
ReplyDeleteWat een stelletje sportievelingen in dat dorp bij jullie, leuk!
ReplyDeleteWat zonde dat die gebouwen leeg staan en niet meer bewoond zijn. Daar zou je hele mooie vakantiewoningen van kunnen maken
ReplyDeleteEen prachtige plek om je vakantie te vieren Sjoerd.
DeleteHa, ik heb dat liedje in de Provence ook gezongen, toen we de Pont d' Avignon in het echt zagen. Ik ken het niet van de Franse les, maar mijn moeder leerde het me.
ReplyDeleteWat een gezelligheid, dat liedje kennen we hier allemaal nog denk ik, dat gaat nooit meer uit je hoofd ;) groetjes
ReplyDeleteJa, dit liedje raak ik nooit meer kwijt.
DeleteDat liedje leren ze in België ook! Wat een leuke traditie
ReplyDeleteVan de zomer de brug nog gezien, toen wij richting Mont Ventoux reden. Kennissen van ons hebben daar een wijn domein en wij wilden weer eens wat proeven. Sindsdien de gehele vakantie dat liedje niet meer uit mijn hoofd geweest. Nu helaas alweer
ReplyDelete