Dochter en schoondochter hier in Stolwijk werken thuis en dat klinkt wel makkelijk maar dat is het niet. Het vergt veel concentratie om telefonisch te vergaderen en voortdurend achter je laptop te zitten. Floor gaat af en toe met een paar vriendinnen die in het zelfde schuitje zitten een uurtje wandelen in de polder en Chris ontlastte ik gistermiddag door de kinderen mee te nemen.
Geen weer om binnen te zitten dus ik vertelde ze dat we eerst gingen wandelen en daarna een potje kaarten. Het is chantage, ik weet het en zij weten het ook, de slimmerds, maar ze gingen akkoord.
We liepen de Bovenkerkse buurt uit, helemaal naar achteren tot de wetering en staken daar de brug over zodat we op de ka kwamen.
Zullen we halverwege de ka terug gaan vroeg ik of zullen we doorlopen en een rondje maken, maar dat is wel ver hoor. Er werd me verzekerd dat ze nog lang niet moe waren en er werd gewezen waar ze heen zouden lopen. Uiteindelijk zijn we tweeënhalf uur onderweg geweest en hebben we zo'n zes à zeven km gelopen. Kanjers zijn het, ik ben hartstikke trots op ze.
We hebben van alles gezien onderweg maar het allerspannendste was toch wel die jonge haas die achter ons aan kwam lopen over het pad. 'Heel stil staan' zei ik tegen de kinderen en het haasje liep door tot een halve meter afstand van Luuk. Toen keerde hij om, liep een stukje terug, kwam er weer aan en dook opzij van Luuk de sloot in. Luuk riep gauw dat ik een foto moest maken, wat nog net lukte. De haas zwom naar de overkant en sprong daar het weiland in. Nooit geweten dat een haas kan zwemmen.
Geweldig vonden de kinderen dit.
Nog even dit:
In reactie op mijn blog van gisteren over hamsteren stuurde Martine, zus van schoondochter Wietske me een link naar een artikel wat zij schreef in het NRC.
In dit artikel komt mijn Franse bijkeuken aan bod, heel leuk.
Dat die Luuk de tegenwoordigheid van geest had om te roepen dat ik een foto moest maken vond ik zo bijzonder, ik stond alleen maar schaapachtig naar die zwemmende haas te kijken.
ReplyDeleteMartine komt zeer regelmatig met haar twee dochters bij ons logeren.
ReplyDeleteleuk dat artikel! en wat lijkt je kleinzoon op je man!! (op de foto in elk geval;-))
ReplyDeleteKlopt hoor, hij lijkt op zijn vader en zijn opa, zo leuk.
DeleteVoor wandelen en de natuur, Jeanne. Vooral Luuk is geïnteresseerd in alles wat je vertelt.
ReplyDeleteLeuk die vernoeming in het artikel.
ReplyDeleteHeerlijk zo met de kinderen in de polder, maar ik kreeg weer een naar gevoel in mijn maag over je haas verhaal.
Wij fietsten eens in de polder en zagen een haas in het water springen en hij wou aan de overkant er weer uit, maar kon het niet.
Wij konden niks doen en helaas verdronk hij, ik vond het vreselijk.
Ja, dat is erg Toos, als je dat van dicht bij moet zien. Gelukkig kon ons haasje kwiek op de kant springen. Even later kwamen we een mevrouw tegen met een paar honden en zij vertelde dat ze een nat haasje door het weiland had zien lopen.
DeleteEen zwemmende haas, dat is nog eens een natuurwaarneming!
ReplyDeleteSamen met de kinderen vond ik dit echt bijzonder.
DeleteLekker er op uit, dat is goed voor kinderen en oma.
ReplyDeleteIk heb in heel mijn leven nog nooit een zwemmende haas gezien... Mooi artikel van Martine. Ik geloof ik ga wat verschillende bonen sprokkelen. De spaghetti en rijst waren in de supermarkt gewoon niet te krijgen.
ReplyDeleteWat heerlijk om samen naar buiten te gaan. En die zwemmende haas is wel heel apart.
ReplyDeleteHouden zo, Marthy! Ik zou niet graag jouw blogberichtjes moeten missen! Veel liefs.
ReplyDeleteWhat a nice stroll and wonderful photos. I never knew hares could swim either, learn something new everyday. Have a great evening!
ReplyDeleteWat zou ik nu graag bezig zijn in de Franse groentetuin.
ReplyDeleteWeet jij misschien hoe die gele bloemetjes op de eerste foto heten? Onze tuin staat er dit jaar in één keer vol mee......
ReplyDeleteAlet, ik ga straks even kijken en maak er morgen een blogje over.
ReplyDelete