Le Pont de Sandre

Één keer hadden we pas gewandeld sinds we half juni in Frankrijk aankwamen, dat was met zus en zwager. Daarna werd het zo warm dat je het wel uit je hoofd haalde om te gaan wandelen want niets is hier plat dus altijd moet je honderden meters stijgen en dalen om van A naar B te komen. Maar gisteren was de temperatuur wat gedaald en we waagden het erop, vroeg beginnen en rond twaalf uur stoppen was het plan en dat lukte.

We begonnen in het beeldschone dorpje Saint-Andéol-de-Vals waar de tijd leek te hebben stil gestaan.

Eerst koffie, dat doen we altijd en we nemen het zelf mee want op de plekken waar wij beginnen met een wandeling is bijna nooit iets te krijgen. In dit geval zat er een café op dit leuke pleintje maar dat was nog niet open.

Onze wandeling voerde ons het dorp uit en onderweg nam ik wat foto's maar niet in de zijstraatjes en bij de kerk want dat zou teveel tijd kosten, daar gaan we een andere keer weleens kijken.

Deze deur was al lange tijd niet meer open geweest, dat kon je aan het onkruid ervoor zien. Jammer, want het was een mooi oud pand van drie verdiepingen.

 In een nis naast de deur zag ik dit, opgestapeld serviesgoed. Of het een kunstzinnige uiting was weet ik niet maar leuk was het wel.

Ik laat de komende dagen nog wel meer van deze wandeling zien, er was genoeg om te fotograferen.