Dagje Blijdorp

Het onderwijzend personeel van de school van Luuk en Saar had gisteren een studiedag, een uitgelezen kans om die twee op een dagje dierentuin te trakteren. En onszelf ook natuurlijk want de dierentuin blijft altijd leuk. 

Hij zat vlak achter het gaas, deze zeearend. Die vogel is zo indrukwekkend, het is niet voor niets de grootste roofvogel van Noord-Europa, dat ik niet vlakbij durfde te komen. Goed dat ik een flinke lens op mijn toestel heb.

De prairiehondjes trokken veel bekijks door kleine kinderen en hun ouders of grootouders. Het was rustig in de dierentuin, logisch op een maandag buiten de schoolvakanties en opvallend veel opa's en oma's hadden blijkbaar een oppasdag.

Zo liggend in het gras met die markante kop zou het een grote poes kunnen zijn maar dan wel een koninklijke poes.

En van achteren gezien mag je het patroon van zijn vacht bewonderen.

Maar als deze tijger zo frontaal op je af komt lopen  dwingt hij ontzag af en kan je je voorstellen dat hij met een paar sprongen zo bij je kan zijn.

Deze vogel vonden we allemaal erg grappig, alleen al om de naam, kroeskoppelikaan.

Nederland is naar alle waarschijnlijkheid weer geschikt als broedgebied voor de kroeskoppelikaan. Onderzoekers trekken die conclusie na een verkennende studie. 

Met een spanwijdte van bijna 3,5 meter is de kroeskoppelikaan de grootste vliegende viseter die ooit in Nederland heeft geleefd. De vogel kwam tot in de vijftiende eeuw voor in de lage landen en leefde bij de riviermondingen en in het laagveengebied langs de kust. Maar net als veel andere grote soorten als bever, kraanvogel en zeearend verdween de kroeskoppelikaan door jacht en vernietiging van het leefgebied. 

Met de bever en de zeearend heeft men al goed resultaten behaald. Het zou toch prachtig zijn als ook deze vogel weer in Nederland terugkwam.