Troostvoedsel

Ik was vanmorgen al vroeg in het ziekenhuis, een hele reeks afspraken daar en dat in opdracht van twee verschillende specialisten. Een zeer uitgebreide bloedafname, dit in verband met nieuwe medicatie voor mijn reuma. Daarna naar de radiologie voor twee foto's, een longfoto voor die nieuw medicatie en een foto van de buikholte om te kijken hoe het met die niersteen is. 

Daarna een afspraak met de uroloog die me vertelde dat er niets te zien was op de foto. Nou heb ik naar alle waarschijnlijkheid ook niets uitgeplast dus besloot ze weer een CT scan te laten maken, dat geeft een duidelijker beeld. Als die niets te zien geeft wordt de drain verwijderd maar dat gaat bij elkaar nog wel een paar weken duren. Toen nog even naar een verpleegkundige om wat urine af te laten tappen uit de zak, dit om te onderzoeken hoe het met die bacterie is. Dat was het en ik vond het meer dan genoeg. Het klinkt allemaal wat dramtisch maar dat is het niet hoor. Dat met die nier, ja dat is een wat moeizaam traject maar het gaat allemaal over. En met die nieuwe medicatie voor de reuma waar ik eindelijk voor in aanmerking kom ben ik heel blij.

Op de terugweg naar huis heb ik meteen wat boodschappen gedaan en wij eten vanavond hutspot met stoofvlees. Ik zie het als een soort troostvoedsel!