Nog wat werk

We hebben het er al een paar jaar over, wat doen we met de klimhortensia. Als klein klimmertje heb ik hem zo'n vijfentwintig jaar geleden in de border tegen een houten telefoonpaal gezet. Die paal stond er nu eenmaal, kon niet weg dus dan maar wat groens er tegen aan laten groeien. Maar dat kleine klimmertje is ondertussen een heuse boom geworden, zorgt voor veel schaduw in de border en gaat met zijn wortelgestel door een te groot deel van diezelfde border. 

De houten telefoonpaal doet sinds een paar jaar geen dienst meer, er is een nieuwe ijzeren paal aan de andere kant van de muur gezet. Dus de paal kan ook weg.

 

Aan het eind van de zomer hebben we uiteindelijk besloten om de struik weg te gaan halen. Dat moest in de winter gebeuren, mits het droog was en anders in het vroege voorjaar. Het blijft gelukkig droog, de twee grote bomen op het terras zijn ondertussen gesnoeid dus nu is deze jongen aan de beurt. De kleinere takken aan de onderkant zijn hier al weggehaald maar wat daar om die paal gewikkeld zit zal nog wel even wat energie vragen.

 Wat ook lastig was dat de uitlopers van de klimhortensia echt overal heen wilde, zelfs de muur in. En dat was doorlopend een strijd want onze prachtige oude muur mocht beslist niet ontwricht worden.

Ja, dit wordt een hele klus. Ik zal wat vaste planten hier weg moeten halen om Mart de ruimte te geven om te werken want het gaat een groot gat worden daar. Ik denk dat ik die planten maar ga opkuilen in de moestuin. Om de boel maar even samen te vatten, we kunnen nog niet weg, er wacht nog wat werk.