Bijzonder mens

Onze vriend Jan is overleden. Dat gebeurde in Parijs waar hij woonde maar hij is hier in de Ardèche begraven op het kerkhof van Issmoulenc Église, naast zijn vriend André die daar al meer dan dertig jaar zijn graf heeft. Jan had een tweede huis in Les Peyses, een gehucht schuin boven Le Serret. We raakten al kort nadat wij hier kwamen bevriend met hem en hebben prachtige jaren met hem beleefd. Hij was een levenskunstenaar, niets was hem te gek. Zo kwam hij me eens af halen van de trein en ik moest mijn benen bijna dubbelvouwen omdat zijn auto weer vol troep lag maar tussen die troep lag een zakje van de bakker. 'Eet lekker op' zei hij, 'dit zijn zulke heerlijke gebakjes, die moet je proeven'. Was hij speciaal voor mij gaan halen.

Jan is een paar jaar geleden in Parijs ernstig gemolesteerd door een paar jonge gasten en daar is hij nooit meer van hersteld. Hij raakte steeds meer verbitterd, kwam niet meer naar de Ardèche en nam de telefoon niet meer op, zelfs Jany, onze buurvrouw die heel goed bevriend was met Jan kon geen contact meer met hem krijgen. Ik hoop zo dat hij in Parijs niet eenzaam gestorven is maar hier is hij zonder vrienden en buren begraven. Alleen zijn neef en de partner van zijn zus waren erbij. Wij wisten van niets, hoorden bij toeval pas twee dagen na de begrafenis van zijn dood. We weten natuurlijk niet of hij dit zelf zo heeft gewild maar dit is voor de mensen die om hem gaven heel verdrietig, onbevredigend ook.

Ik hoop dat hij op deze plek in zijn geliefde Ardèche naast Andrè zijn rust zal vinden. 

Een bijzonder mens is niet meer.