Wat groeit en bloeit

Het weer is dit voorjaar erg onbetrouwbaar en op de weerberichten kan je ook niet blind varen. Zaterdagavond nog werd er veel regen voor de volgende dag voorspeld en wij hadden ons er al bij neergelegd, dat wordt binnen blijven. Echter, geen regen zondagmorgen, dat was naar de middag verschoven en dat gaf ons voldoende tijd om op de fiets koffie te gaan drinken in Saint Sauveur de Montagut. Later bleek er die hele dag geen druppel te vallen.

We fietsten vanaf onze garage naar beneden en bij de brug bij het huis van Annie en Rudolp bleef ik even wachten, Mart moest terug, hij was iets vergeten. Ik pakte mijn camera uit het fietsvoortasje en maakte wat foto's. Eerst van dit tere bloempje op de stenen brugrand, klein maar met een grote naam: Glanzige ooievaarsbek.

Deze bloem zal wel herkend worden, de gewone vlier. Die bloeit op het ogenblik met zijn grote bloemschermen en staat hier overvloedig, het is net onkruid.

Beneden mij de Auzène, het riviertje wat door onze vallei stroomt. Overal tegen de hellingen maar ook tussen de stenen in de rivier staan prachtige varens.

We vervolgen onze tocht en genieten van wat er in de bermen groeit en dat is veel op het ogenblik. Logisch natuurlijk na al die regen. Ze vielen me op, deze planten, die zie ik hier niet vaak.

Het is de Wikke, (Vicia sativa) en wordt vaak gezien als onkruid en kan als klimplant in andere planten groeien. Het wordt ook geteeld als veevoer, bijvoorbeeld voor paarden en runderen. In het verleden werd wikke ook gegeten door mensen. Vooral hommels bezoeken de paarse bloemen graag.

Wat lagen ze daar mooi, ze vormden een prachtig plaatje. Het zijn Aubrac koeien en de koninginnen onder de koeien met hun opgemaakte ogen en hun gouden kleur. De Aubrac-koe is aan een strenge selectie onderhevig om vlees met een onvergelijkbare smaak te verkrijgen.

Het Grasklokje, die kwam al in grote getale op. 

Dit zagen we ook heel veel. Wat daar precies bloeit weet ik niet maar mooi was het.

En dan het Mosbloempje, ik moest de naam even opzoeken. Het behoort niet tot de grote familie van de mossen wat je zou denken alleen al door de naam en de groei op de stenen maar het is een eenjarige vetplant en ook nog vrij zeldzaam. Leuk om te weten.