Broer

Begin deze week kregen we de bevestiging dat een jongere broer van mij ongeneeslijk ziek is en niet lang meer heeft te leven. Het is niet te beschrijven wat dit met je doet, ik ben er kapot van. Mijn broer en zijn kinderen hebben zware jaren achter de rug en het leek eindelijk weer wat beter te gaan voor hen. Het is zo oneerlijk allemaal. 

Als familie zullen we moetenen accepteren om alweer een broer of zus te moeten missen, we zijn met steeds minder om herinneringen te kunnen delen.   

Maar voorlopig kunnen we het nog goed hebben met elkaar. Dinsdag zijn een zus en ik samen met onze partners  en een broer van ons bij hem op bezoek gegaan in het ziekenhuis. We hebben met z'n zessen om een grote ronde tafel gezeten in een huiskamer en over van alles gepraat, moeilijke zaken gingen we uit de weg. Hij genoot er zichtbaar van.