Groen zonder ballen

Het zal wel vloeken in de kerk zijn maar ik hou niet van kerstbomen. Toen de kinderen klein waren zetten we er wel eentje neer maar toen ze eenmaal uit huis waren werd het allengs minder, af en toe een kleintje met alleen wat lichtjes. En nu hier in het appartement ben ik er helemaal mee opgehouden. Dit is mijn kerstboom, een paar mooie takken met wat papieren hangertjes erin. Lekker simpel.

Onze kinderen voelen ook goed aan wat wij mooi vinden want dit prachtige kerststuk kregen we van zoon en schoondochter voor al het schilderwerk wat Mart bij hen doet.

Mijn kerststalletje zet ik wel altijd neer, dat is te danken aan mijn katholieke opvoeding. Ook bij ons thuis vroeger stond geen kerstboom, waar hadden mijn ouders die moeten laten in die te kleine kamer met al die kinderen. Zie je het voor je, vier stoeiende broertjes jonger dan ik, er was geen kerstbal heel gebleven.

Maar die kerststal was prachtig. Het grote dressoir werd er voor ontruimd en met een laag mos bedekt. Dan kwam de doos met beelden op tafel en mochten we er allemaal eentje neerzetten.  Er was een grote zelfgemaakte stal waar allerlei takken op kwamen te liggen, het was prachtig.

Dit allemaal onder de leiding van mijn vader, die was van het groen in huis dus ook van de kerststal, hij maakte er een pronkstuk van.

Deze ster kochten we in Deventer in een van die leuke winkeltjes. Fins fabrikaat, van heel dun hout en Mart heeft hem met veel geduld in elkaar gezet.

Vlak voor de kerst koop ik dan nog een paar witte amaryllisen met wat eucalyptus blad voor in een vaas en dan vind ik het kerstig genoeg in ons huis.