Nog geen Elfstedentocht op de fiets....

Om de dag fiets ik in de polders rondom Stolwijk. Ik ben begonnen met een rondje Bovenkerk wat 4.5 km was maar dat begon me al gauw te vervelen, dat landschap en die boerderijen had ik nu wel genoeg gezien. Ook merkte ik als ik eenmaal op de fiets zat het best lekker ging dus ik ging naar de andere kant van het dorp en stak de grote rotonde van provinciale weg over, wel lopend, op aanraden van de fysiotherapeut. Hier nam ik Benedenkerk, dat is een dubbele buurt en dan nog een groot stuk van Benedenheul, de enkele buurt die daarop volgt. Toen omgekeerd, boodschappen gedaan met de fiets en thuis gekomen had ik er 9 km opzitten. Verleden week ging Mart ook mee fietsen en toen hebben we twee keer vanuit Benedenheul een rondje Koolwijk gedaan en dat was ook 9 km. 

Gisteren stelde Mart voor om richting Bergambacht te fietsen en daar via Schoonouwen weer terug naar Stolwijk te gaan. Goed, zei ik maar als we op 6 km zitten en mijn knie voelt niet lekker gaan we terug. Terug gaan was niet nodig, het ging meer dan prima en thuisgekomen hadden we 12.5 km gefietst. Ik was er blij mee.

En dat niet alleen omdat ik meer kan doen maar ook om de vrijheid die het me geeft. Na bijna drie maanden in een kleine wereld te hebben geleefd geniet ik met volle teugen van de mooie polders om ons heen. Kijk ondertussen even goed naar de foto, de ruimte, de leegte. En dit is toch echt midden in de Randstad, ongelooflijk hè.

Een enkele fietser of wandelaar, meer komen we niet tegen op wat schapen en vogels na. Ik voel me een bevoorrecht mens om hier te mogen wonen.

Aan het water en de wolken is goed te zien dat er veel wind stond en die wind was koud. Maar we waren er goed op gekleed en hadden er weinig last van.

Overal in de polder wordt er al veel geknot en bij dit leuke joch bovenop een wilg die over het water hing stopten we even. Kan je wel zwemmen vroeg Mart aan hem en dat vond hij wel lachen. Mart wist dat hij een van de jongste uit een groot gezin is, die man van mij kent alle boeren uit de buurtschappen rond ons dorp. Dus hij vroeg de jongen om de groeten van de fietsenmaker te doen aan zijn ouders. Dat zou hij zeker doen.