Zandhagedis

We liepen gisteren de Zandhagedisroute in de duinen van Noordwijk. Een deel door een gebied wat het Zuid-Hollands Landschap beheert en een ander deel door de Amsterdamse Waterleidingduinen. Bekend gebied voor mij, vanaf kind heb ik hier veel gewandeld.

In het Langeveld zijn het hele jaar wel damherten te zien. Maar dan moet je wel een beetje geluk hebben en dat hadden wij al heel snel. De dieren bevonden zich wel op afstand en ik had geen statief bij me maar als ik wat steun op de schouder van Mart kan ik vrij scherpe foto's maken.

Soms liggen ze rustig te herkauwen in het bos of anders grazen ze op de weides. Het blijft prachtig om  die mooie dieren op je gemak te kunnen bekijken.

Voor deze grote jongen hebben we een stukje om moeten lopen, ik was nog niet in staat om er over heen te komen. Zien jullie die grote plassen verderop, dat was nog wel even een uitdaging. Gelukkig hadden we stevige wandelschoenen aan die wel tegen wat water kunnen.

Dit kwamen we regelmatig tegen, grote stukken duingebied die onder water stonden.

Of het nu winter of zomer is maakt mij niet uit, ik vind de duinen altijd mooi.

Sterretjesmos met daar tussendoor iets groens wat wit bloeide.

Sommige paden waren misschien wat te uitdagend voor mij, jammer dan, ik heb ervan genoten.

Prachtig met korstmos begroeide takjes.

Het was een heerlijk wandeling van 8 km lang met aan het eind een pannenkoekenrestaurant. Ik had me er onderweg al op verheugd en wat smaakte hij lekker, die pannenkoek met spek en appel.