Het was me het weekje wel. Het Franse huis verkocht, een goede prognose wat betreft mijn ziekte en dan was ik ook nog jarig. Middelste zoon kwam zondagmiddag met een goede fles bubbels binnen, hij was die dag ook nog eens achtien jaar getrouwd met zijn Christianne. Dus hij vond een bubbeltje wel gepast bij al die hoogtepunten. Wij, de volwassenen natuurlijk, waren het allemaal met hem eens en hieven het glas. Het was weer een gezellig samenzijn en ze aten mijn pannen leeg. Mooi! Gisteren het huis opgeruimd, nog een wasje gedraaid en ik heb wat tassen ingepakt en vandaag zijn we door het Franse land onderweg naar ons huis. Daar gaan we wat opruimen en inpakken, de border lenteklaar maken en heel veel genieten. De fietsen zijn meegegaan zodat we al fietsend afscheid kunnen nemen van dierbare plekjes. Dank je wel voor alle gelukwensen, per kaart, whatsapp of als reactie op mijn blog. Het was hartverwarmend.
HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE
Ons dagelijks leven in Frankrijk en in Nederland