HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

  We liepen daar in dat mooie Balazuc over een pleintje wat ik herkende als de plek waar ik ooit een prachtige foto kon nemen. Ik weet nog precies wanneer dat was. Het was eind december 2007 en geloof het of niet, maar die auto, een   Citroën Traction Avant,  stond daar blinkend gepoetst op mij te wachten, tenminste zo leek het. Op mijn gemak kon ik er een paar goede foto's van nemen. Het was op een zondagochtend, er was geen hond op straat. D aarna maakten we nog een stevige wandeling boven het dorp. Vanuit het dorp nam ik een foto van de brug over de rivier met daarachter de bergwanden die loodrecht langs het water omhoog reiken. Ik draaide me nog even om en nam een laatste foto van het het historische dorp met zijn mooie toren van de Romaanse kerk. We daalden af naar de brug die we overstaken met zicht op de rivier en zijn mooie rotswanden. Verder ging het, eerst nog matig steigend maar allengs werd het stijler. Ik had de route van tevoren goed bestudeerd, hij was...

We vervolgden onze tocht op de via Ardèche vanuit Aubenas en passeerden het mooie Vogué met zijn kasteel. Dit stadje deden we niet aan, er was een ander plaatsje wat we nog even wilden bezoeken. Verder ging het op dat fijne fietspad met al zijn viaducten. We genoten van de bloeiende bermen. En sloegen van het fietspad af, staken de provinciale weg over en fietsten omhoog terwijl deze mooie muurschildering ons tegemoet lachtte. En die mural hoorde bij het dorp Balazuc,  geklasseerd als één van de mooiste dorpjes van Frankrijk. We zijn zijn er al vaak geweest maar toch zijn we weer even afgestapt om het dorp te bewonderen en wat foto's te nemen. Kleine huisjes dicht tegen elkaar aan klampen zich als het ware vast aan de rotswanden boven de rivier de Ardèche.  Het dorp is door zijn schoonheid een trekpleister voor toeristen maar nu in het vroege voorjaar is het rustig en kan je op je gemak door de straatjes slenteren. Wordt vervolgd.

Zo, de schoorsteen is ook weer geraagd. Mart doet dat ieder jaar zelf, hij heeft de spullen ervoor. Toen de koper van ons huis dit hoorde vroeg hij of hij daarbij mocht zijn want dan kon hij het voortaan ook zelf doen. Zo gezegd zo gedaan en gistermorgen kwam hij samen met een vriend bij ons op bezoek. Ik had ook een afspraak gemaakt met de verwarmingsmonteur voor de jaarlijkse controle van de ketel, dan kon onze koper meteen al zijn vragen over die ketel op hem afvuren. Gelukkig is het niet zo hoog, vanaf het dak van de tuinkamer kan je zo op het dak stappen met een klein trapje. Ik heb snel een paar foto's genomen toen de mannen klaar waren, blij dat ze weer heelhuids op de grond stonden. Verder hebben we van alles uitgelegd over techniek in en rondom het huis. Vooral het water voor de tuinen is ingewikkeld uit te leggen maar we zijn er uitgekomen. De heren vertrokken tevreden naar huis.

We begonnen onze fietstocht van afgelopen zaterdag in Aubenas, een half uurtje vanaf huis. Eigenlijk niet in maar boven Aubenas, we bleven maar stijgen met de auto terwijl ik maar dacht, dat stijgen moet ik vanmiddag ook met de fiets doen. Maar vooralsnog daalden we over allerlei kleine weggetjes, soms zo steil dat ik maar even een stukje afstapte, naar het centrum van Aubenas. Daar sloegen we even af om het kasteel van Aubenas op de foto te zetten. Jarenlang in de steigers gestaan door een groot renovatieproject maar het staat er sind een jaar of twee weer prachtig bij. Er was daar een markt op het grote plein en door het mooie weer was het er al gezellig druk. Net buiten Aubenas pikten we de Via Ardèche op, een voie verte, een autovrije fiets- en wandelroute aangelegd op een oud spoorwegtracé wat gebruik maakt van tunnels en viaducten over de rivier. Goed is hier te zien dat er met de aanleg van de fiets- wandelroute een nieuwe afzetting is gemaakt naast de lagere spoorwegafzetting. ...

Een paar weken geleden maakte het restaurant in Saint Julien du Gua het menu voor Pasen bekend op de vallei app. We vonden het er heerlijk uitzien en ik reserveerde een tafel, ook voor vrienden die mee zouden gaan. Helaas ging dit laatste niet door in verband met ziekte van een van hen. Heel jammer maar wij stapten gisteren even na twaalven op de fiets om te gaan eten. Het zat er al behoorlijk vol toen we binnenkwamen. Het leuke is dat iedereen elkaar gedag zegt bij binnenkomst, wij zeggen bonjour maar de mensen die er al zitten doen dat ook. Je voelt je direct welkom. Dit was mijn voorgerecht maar het zag er zo heerlijk uit dat ik natuurlijk meteen begon te eten zonder een foto nemen. Nou, het smaakte ook heerlijk. Mart had hetzelfde voorgerecht, wij zijn gek op asperges. En dit was mijn nagerecht, profiteroles. Ja ik weet het, een behoorlijke hap maar het was zalig en ik had er geen moeite mee. Afscheid genomen van het echtpaar wat het restaurant drijft en gezegd dat we terug zullen ...

Ik wens iedereen mooie Paasdagen met hopelijk in Nederland wat zon. Hier is het eindelijk na alle kou echt zonnig en dat is genieten. Deze heerlijke paaseitjes kregen we begin maart toen we weer naar Frankrijk vertrokken mee van onze lieve buurtjes in Stolwijk. Ik heb ze al die tijd in de koelkast bewaard en nu mogen ze op tafel, het is Pasen. Voor we vertrokken gistermorgen om te gaan fietsen nam ik mijn krentenboompje nog even op de foto.  Die staat nu in volle bloei, is ie niet prachtig. Het heeft wel even geduurd, het koude weer droeg niet bij tot het snel in bloei komen. En dan staan deze narcissen ook nog eens mooi te zijn aan de voet van de plataan. Dus paaseitjes en bloeien spul, het draagt allemaal bij tot een vrolijke pasen.

Afgelopen week is de laatste lading met van alles en nog wat naar de vuilstort gegaan, dat was echt het laatste ritje. Dus nu kon de huif op de aanhanger gemaakt worden wat gisteren gebeurd is. Het is een grote, die aanhanger van ons, een dubbelasser, 1.30 bij 3 meter dus daar kan veel in. Als eerste gaan de fietsen erin want die kunnen nu niet op de trekhaak. Mart is van plan ze op de fietsendrager in de aanhanger te zetten. Zal wel goed komen, hij is van de techniek.  Maar dat gebeurt niet vandaag want we gaan straks fietsen. Het geeft de hele dag zon op en daar willen we nog even van profiteren. Ik heb weer een mooie nostalgische route uitgezocht. Gistermiddag samen de laatste metertjes van de border schoongemaakt en daarna al het tuingereedschap in een emmer gezet want deze oude tuinmand gaat mee naar Nederland. Schoondochter Christianne wilde hem dolgraag hebben samen met dat fijne tuinschaartje. De mand heb ik al jaren, ooit gekocht op een brocante markt. Ik heb hem wat meege...