Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Jarige

Gisteren was onze dochter Floor jarig en we hebben bij het ontbijt met zijn allen gezongen voor haar. Maar  er werd natuurlijk gewoon geskied samen met haar broer en ze troffen het, er was sneeuw gevallen en ze waren heel tevreden over de pistes, hebben heerlijk geskied. We weten waar we Floor een plezier mee kunnen doen, eeen borrelplank en een bubbeltje. Gezellig geborreld met zijn allen en daarna heeft onze vaste team weer heerlijk gekookt. Die foto's volgen later.  

Hout

Vanaf ons vakantiehuis liepen Mart en ik vanmorgen naar het dorp, Altenmarkt im Pongau. De mooie houten huizen vallen echt op. Wat een vakwerk. In het centrum dit leuke kerkje. Achter deze mooie oude gevel is het streekmuseum gevestigd. Je kan je afvragen wat eerst was, de leiboom tegen de gevel of het houten balkon. We telden tijdens onze wandeling diverse grote houtbedrijven met enorme voorraden. De meeste huizen in en rondom het dorp zijn dan ook van hout gebouwd. Ook alle brugen die we overstaken waren van hout. Tsja, er staat genoeg.

Een zonnige dag

Dit wordt geen vakantie van dagenlang uitslapen. Ontbijt om acht uur en dan moet iedereen in de (ski)kleren aan tafel zitten. We hebben een bus gehuurd en Bas heeft de skiers naar twee verschillende locaties gereden. Jacek, Floor en Sebas gaan naar een hogergelegen gebied wat hier een paar kilometer vandaan ligt en Chris en de kinderen gaan naar de piste en skischool die hier vlakbij ligt.  Je kan hier zien dat Saar heeft gehuild, ze vond het een beetje eng, vooral de sleeplift. Ze hadden wel in Nederland geoefend op een borstelbaan maar echte sneeuw is toch iets anders. Maar ze werd heel goed opgevangen door de skileraren die haar in overleg met haar vader een klasje lager plaatsten en toen ging het opeens wel. Het skigebied waar we zitten is klein en rustig, heel geschikt voor de beginners en wij houden ook van deze sfeer. Luuk was klaar met zijn les en trok er 's middags met de zoon van vrienden die ze toevallig tegenkwamen op uit. Hij had een geweldige dag, vond hij. Hier geen

Sneeuwvertier

Het huis wat we gehuurd hebben in Oostenrijk voorziet in alles, er stonden zelfs drie sleeën in de garage. Nadat we gisteren net na de middag gearriveerd waren en gelijk in het huis konden hebben we de auto's uitgeladen, lekker geluncht en degene die niet gingen skiën hebben wat boodschappen gedaan. De anderen gingen skies huren en  daarna naar de skischool om lessen te regelen voor sommigen. Het dal is groen maar er kan geskied worden, alle pistes zijn open en voor nu konden de kinderen zich heerlijk vermaken in de sneeuw met hun sleetjes. Ook de ouders vermaakten zich prima en ondertussen maakten opa en oma hun eerste wandeling. De eerste spelletjes kaart zijn al gespeeld en iedereen kijkt uit naar naar een dag sneeuwvertier. Jacek en Floor zijn goede skiërs, Sebas is ook al zeer bedreven maar gaat nog op les en Christianne, Luuk en Saar zijn beginners, die hebben nog nooit geskied. Ik ben vooral  benieuwd hoe die er het eraf gaan brengen. Bas, Mart en ik gaan wandelen. Nou ja, i

Alweer?

  Amper terug uit Frankrijk treffen we voorbereidingen voor alweer een nieuwe reis. Ik ga nog niet vertellen waarheen, daar lezen jullie straks genoeg over maar we gaan met zijn allen, dus kinderen en kleinkinderen gaan mee. Het is voorjaarsvakantie dus het kan. De plannen zijn al een jaar geleden gemaakt en we verheugen ons er allemaal erg op, van klein tot groot. Ik weet zeker dat het ontzettend leuk gaat worden.

Hoe het begon...

Die eerste zomervakantie! Bas probeerde de wildernis die onze tuin was enigzins te bedwingen. Hier lag nog wel wat werk te wachten om er wat fraais van te maken. De bank en de tafel met het dikke hardstenen blad waren onze eerste aankopen voor het huis. Zeker niet goedkoop maar wat hebben we daar al een plezier van gehad. Zoon Jacek kwam langs met een vriendin en werd direct aan het werk gezet. Onze zolder lag vol met oude gebroken dakpannen, die zouden we zelf afvoeren hadden we de aannemer beloofd. Kruiwagens vol heeft hij naar boven gereden. Samen met ander vuil ging dat allemaal in de aanhanger maar toen was de vraag, waar raken we dat kwijt? Vuilcontainers voor huishoudelijk afval hadden we ook nog nergens gezien. Bij navraag bij de buren werd ons een plek gewezen in een andere vallei waar we al het vuil konden brengen. Daar  aangekomen wisten we niet wat we zagen. Een grote helling waar alle soorten vuil gewoon naar beneden gegooid werd. Er lag van alles op die helling maar waar

Hoe het begon...

We wilden graag een huis kopen in Frankrijk maar een eerste vereiste was dat het direct bewoonbaar moest zijn. Mart werkte niet in het onderwijs maar had een eigen bedrijf dus hele lange vakanties zaten er niet in. Bovendien hadden we ook geen familie of vrienden die hun zomervakanties op wilden offeren om bij ons te komen klussen.  We kwamen uiteindelijk in de noordelijke Ardèche terecht waar we een huis kochten waar nog veel aan gedaan moest worden maar dat had geen haast. We hebben wel direct het dak laten vernieuwen, dat was nodig. De aannemer van een paar dorpen verderop wilde dat wel doen en bij de opmerking van mij dat hij maar naar Nederland moest bellen als er problemen waren begon hij te lachen en zei dat hij de problemen altijd zelf oploste, hij had al zoveel gewerkt voor tweede huizen bezitters en dat was altijd goed gegaan zonder hun aanwezigheid. Hij stelde voor om het dak aan één kant te verlengen, dan hadden we een afdak boven twee deuren. Ik ben er nog steeds blij mee.