Skip to main content

Posts

Showing posts with the label Via Rhôna

Op de fiets naar Valence en weer terug

We hadden eigenlijk zondag willen gaan fietsen maar toen werd er 's middags regen voorspeld dus hebben we die dag 's morgens wat in de tuin gewerkt en  in de middag toen het inderdaad regende hebben we Sifan Hassan de Londense marathon zien winnen, wat een kanjer die meid en naar de wielrenners van Luik-Bastenaken-Luik gekeken. En dan wordt het maandag mooi weer, nou.. dan gaan we dan toch lekker fietsen. Zoveel van die dagen hebben we nog niet gehad dus pakken wat je pakken kan. Auto geparkeerd in Saint-Laurent-du-Pape en naar la Voulte gefietst over een Voie Verte. Daar de Rhône overgestoken en met een mooie route door de landerijen van de Drôme richting Valence gefietst. Onderweg kwamen we dit fraaie poortgebouw tegen van wat ooit een grote boerenhoeve moet zijn geweest. Nieuwsgierig keek ik om een hoekje en zag daar een mooie waterput met daarachter tegen de muur een oude waterpomp. De vijg die er stond was beslist al veel verder dan de vijgen van ons. Buiten op de muur naa...

La Poste in Avignon

Tijdens onze fietstocht in Frankrijk en onze vakantie in Ierland heb ik heel veel foto's niet gebruikt in mijn dagelijkse blog terwijl ze het toch waard zijn om ze te laten zien. Dus ik ga af en toe terugblikken met deze foto'sbijvoorbeeld van een elektrische postfiets in de stad Avignon. Op de bovenste tas achterop staat dat 'La Poste' innoveert en dit vervoermiddel uittest. Wat me meteen opviel dat er ontzettend veel post meegenomen kan worden op zo'n fiets. Op de achtergrond staat een hoekhuis met een blauwe luifel en Franse balkonnetjes erboven. Het was in vroegere tijden de woonstee van een kardinaal en ik nam aan dat de muurschildering op de zijmuur een afbeelding was van zo'n kerkelijke gezagsdrager maar dat bleek onjuist te zijn. De muurschildering is gemaakt naar een schilderij van Watteau , het is een portret van een melacholieke clown. Een lezeres van mijn blog maakte me er op attent. Alsnog bedankt! We zaten op een terrasje waar de fiets voor stond d...

Montpellier gaat in de herhaling

Fietsend op weg naar Montpellier vanaf de kust vonden we langs de oever van de rivier de Lez een hippe en creatieve locatie, die in no-time dé hotspot van de hipsterscene is geworden: Marché du Lez. Ik had er over gelezen dus we gingen er even een kijkje nemen. Op het openluchtterrein zagen we originele, grappige en stoere  gebouwen. Overal winkeltjes, leuke foodtrucks, restaurants, brocantezaakjes en cafés.  Het was nog rustig op het terrein, we waren eigenlijk te vroeg. Ik kan jullie maar één foto laten zien, de andere die ik maakte zijn mislukt, ik had de zon pal tegen. Hier willen we nog wel eens heen om dat goed te maken en alles op ons gemak te bekijken. En natuurlijk om er een hapje te eten. Ik heb eens op Google Maps gekeken en het is voor ons tweeënhalf uur rijden met de auto naar Montpellier. In de stad zelf wil ik ook nog het een en ander zien dus volgend jaar gaan we hier een uitje van maken. We blijven plannen maken!

Verbonden

'Maak hiervan maar even een foto' zei Mart toen we zondagavond voor onze garage stonden en wees op zijn fietscomputer. Hij had daarop de totaalstand bijgehouden, op die van mij hield ik de dagafstanden bij. De totale afstand is een stuk hoger uit gevallen dan ik vooraf uitgerekend had. Achteraf wel logisch want we gingen regelmatig van de route af voor bijvoorbeeld een slaapplek, om koffie te drinken of een bakker te zoeken. Het eerste deel van de route was enorm goed aangegeven maar zuidelijker waar de route nog niet helemaal uitgewerkt is was het af en toe zoeken om de juiste richting te volgen. Wij zijn ook een keer een flink stuk de verkeerde kant op gereden, heel stom. Maar dit kan je allemaal meemaken als je onderweg bent, dat hebben we ook tijdens onze langere wandeltochten ervaren. Je kan niet verwachten dat het tijdens zo'n trektocht allemaal volmaakt gaat. Het was een prachtige tocht met veel gevarieerde landschappen, prachtige steden en niet onbelangrijk heel moo...

Treinreis van Sète naar Valence en nog een stukje fietsen

Toen we in het voorjaar vriendin Maria naar de trein brachten had ik op het station van Valence TGV geïnformeerd naar de treinverbindingen en op welke treinen de fietsen mee konden.  In de TER (regionale trein) mag je je fiets gratis meenemen, zolang je de fiets op de daarvoor aangeduide plaats(en) neerzet. Dit zijn stoptreinen maar met een keer overstappen zouden we met vertrek rond negen uur om twaalf uur in Valence Ville zijn. Geen probleem dus. Voordat wij vertrokken heb ik de site van SNCF nog gecontroleerd en alles was toen in orde. Niet lang meer bleek later want toen ik zaterdagmiddag na aankomst in Sète de site weer checkte bleek er op zondag maar één trein te gaan richting het noorden en wel om 11.46 uur.  Op de site was de volgende mededeling te lezen: Als gevolg van een lokale sociale beweging zal het verkeer vanaf woensdag 14 september ernstig verstoord zijn op de volgende trajecten en dan volgt er een lange lijst met die trajecten. We nodigen u uit om uw reis uit...

Zondagmorgen op het plein in Sète

Toen ik naar een overnachtingsadres zocht in Sète kreeg ik overal te horen dat ze vol zaten, ik heb zeker wel zeven adressen gebeld. Het was voor een zaterdagavond en dat maakte het natuurlijk wat moeilijker. Toen ik La Maison Vert belde vertelde de eigenaresse dat ze nog één appartement vrij had. De prijs was wat pittig maar ik had geen zin om verder te zoeken dus we namen het. Een pluspunt was dat er ook een stalling voor de fietsen was, dat is wonderwel op alle overnachtingsadressen gelukt.   Voor een pittige prijs krijg je ook wat. Een schitterend appartement met alles er op en er aan. Zelfs de voordeur was mooi! We vertrokken gisteren later dan gepland wegens gedoe met de treinen. Hadden we in ieder geval de tijd om rustig te ontbijten in het leuke tentje onder ons appartement. Met een croissantje, koffie en een glas vers sinaasappelsap zaten wij daar heerlijk te genieten van de zondagsrust op het mooie plein. Morgen vertel ik hoe de rest van de dag verliep. We waren beslist n...

Palavas-les-Flots - Sète, eindpunt Via Rhôna

De meesten van jullie dachten dat we met het bereiken van de Middellandse Zee het eindpunt hadden gehaald maar dat was niet zo. Het officiële eindpunt van de Via Rhôna is de stad Sète en dat stuk hebben we vanmorgen gefietst, het was maar 40 km. Het was weer een prachtige tocht, veel langs het water. En weer zagen wel veel flamingo's, wat is dat toch een machtig gezicht. Ze staan in ondiep water en trekken veel aandacht, ik was niet de enige die stopte om ze te fotograferen. We bereiken Sète rond de middag en fietsen direct door naar het treinstation om kaartjes te kopen voor de volgende dag want we nemen de trein terug. In het station was het een gekkenhuis, voor het loket stond een lange rij mensen en de toegansdeur naar die ruimte was gesloten en bleef gesloten zei de bewaker. Te weinig personeel en ze kunnen de drukte niet aan. Na veel toestanden lukt het me in een automaat een kaartje voor twee personen te kopen naar Avignon, verder is er in het ding niets mogelijk. We lossen ...

Heen en weer naar Montpellier, roze flamingo's

Het was eergisteren een lange fietsdag dus gisteren kalm aan gedaan. We wilden Montpellier nog bezoeken dus om half elf stapten we weer op de fiets om een kijkje te gaan nemen in deze stad die zo'n tien kilometer landinwaarts ligt. Het was een mooi ritje zonder hoogteverschil. We begonnen onze wandeling door de stad op de Place de la Comédie wat zo'n beetje de belangrijkste bezienswaardigheid van Montpellier is. Het is een mooi plein wat het middelpunt van de stad werd in het midden van de 19e eeuw toen het treinstation 200 meter naar het zuiden werd verplaatst. Het plein is vernoemd naar het prachtige operagebouw uit de 18e eeuw: Opéra Comédie.  Hé wat leuk, een oud kinderfietsje wat zomaar uit de muur steekt. Ik hou wel van dit soort grapjes. De man daar in de hoek naast die grote Anduze pot zat heerlijk zijn broodje op te eten. Hij had er een mooi plekje voor uitgekozen. Zoals overal in deze prachtige zuidelijke steden vind je hoekjes om verliefd op te worden. Dit soort balk...

Van Avignon naar Arles, de stad van Vincent van Gogh

We vertrokken vanmorgen al om half negen, er was veel regen voorspeld dus we wisten niet precies hoe de dag ging verlopen. De regenkleding zat boven in een van de fietstassen, zo voor het grijpen. Toen we buiten kwamen zagen we dat er al een buitje was gevallen en de lucht was zwaar bewolkt. We kwamen gelukkig makkelijk Avignon uit, hadden meteen de goede weg. We zagen weinig van de Rhône vandaag, er stond veel begroeing langs het water en we fietsten ook vaak meer landinwaarts. Wat een geluk, de regen bleef uit, we hebben de hele dag geen druppel gehad. Weer veel wijnvelden vandaag en daarna veel akkerbouw. Vlak land met hier en daar een grote boerderij. Wat is Frankrijk toch een uitgestrekt land. Vroeg in de middag kwamen we in Arles aan, inmiddels hadden we weer volop zon. Wat een prachtige stad. Wat kleiner dan Avignon maar minstens net zo mooi en nog meer die zuidelijke sfeer. Veel prachtige gebouwen waaronder de kerk van Saint Trophime waarvan hier een detail. Mooie straatjes waa...