Heen en terug naar de Ardeche

Onze dochter was jarig gisteren en al vroeg stond deze foto op de familieapp. In dit spandoek zal haar vriendinnengroep wel de hand hebben. Acht dagen voor ik mijn 28ste verjaardag zou vieren werd zij geboren en wat waren we blij met haar na twee oudere broers.  Haar geboorte was een spannend gebeuren. Drie weken over tijd en de jonge huisarts wilde niet geloven dat zij er aan kwam dus er was ook nog geen kraamzorg. Uiteindelijk hebben Mart en ik haar zelf ter wereld geholpen. Ze gaf direct geluid en was goed aan het gewicht dus het is allemaal goed gekomen met haar. Deze leuke meid inmiddels vijftig, waar blijft de tijd.

Onze twee zonen maar ook oudste kleinzoon hebben een passie voor koken. Ieder jaar op het verjaardagsfeestje van Mart begin november wordt er besproken wat we gaan eten met de kerst en dan hebben ze het natuurlijk over het hoofdgerecht. Vlees, wild of vis, alles komt langs. Het werd vis deze keer, zeebaars in zoutkorst. Lijkt mij heel moeilijk maar daar denken die mannen niet eens over na. Vooral Thijs niet. Die houdt samen met zijn medestudiegenoten in hun studentenhuis iedere winter een kookcompetitie. Twaalf personen, om de week op zondag koken er twee man. Verleden jaar hadden hij en zijn maatje gewonnen, dit jaar werden ze tweede. En daar komt dan geen hutspot op tafel maar exquise gerechten die ik van mijn leven nog niet zou durven maken.  Zoon Bas heeft twee grote ovens, er werden vijf zeebaarsen bereid en die smaakten verrukkelijk samen met alle bijgerechten. En ik maakte zoals ieder jaar als dessert chocolademousse want er zijn tradities die moeten blijven. Zowel kinderen ...

Vooral onze oudste zoon staat graag in de keuken. Radio  aan en hij kan de hele dag bezig zijn. Niet alleen voor het avondeten maar ook voor de lunch maakt hij gerechten klaar.  Vandaag werd er een couscoussalade met worstjes geserveerd, erg lekker. Gisteren voor de lunch twee grote schalen, een met tonijnsalade en de ander met eiersalade. Samen met stokbrood werd daar van gesmuld. Vooraf bij de lunch van vandaag hadden we ook nog gazpacho, koude Spaanse soep. Die soep kan je vullen met alle ingrediënten uit de schaaltjes die rondom de saladeschaal staan op de foto hierboven. Zoon heeft een ruime hand van koken dus er blijft altijd wel wat over ondanks de goede eters.  Niet erg, daar gaat zijn vader van profiteren de komende dagen.

Het zijn en blijven spelletjesmensen bij mij. Gistermiddag werd een een heuse jeu de boules competitie opgezet waar bijna idereen aan meedeed. Ze zijn allemaal fel, plagen elkaar en er wordt veel gelachen. Opa doet het zeker niet slecht. Om iedere millimeter wordt gevochten, bij twijfel de centimeter erbij Uiteindelijk wonnen kleinzoon Luuk en opa als koppel. 's Avonds het hele spul om de grote tafel en een paar uur zitten eenendertigen. Weer dikke pret.

Wij gaan vanavond barbeëcuen met zijn allen plus dat er nog een vriendenechtpaar de gezelligheid komt verhogen. Op het ogenblik zijn de voorbereidingen in volle gang, twee tafels worden gedekt en mijn bijkeuken is een rommeltje, er wordt van alles neergezet. Ik heb alles klaar staan om een bietensalade te maken, bietjes uit eigen tuin. De ei en de appel gaan er het laatst in anders verkleuren ze. Deze salade maken is ook het enige wat ik doe en verder ga ik heel veel genieten van het hele spul.  Het overige doet de rest van de familie. De kinderen zijn al twee keer gaan zwemmen, die vermaken zich prima. Het wachten is alleen nog op Thijs, onze oudste kleinzoon. Die komt aan het eind van de middag invliegen. 

Wat was het leuk, de musical waar onze kleindochter in meespeelde en met haar 21 klasgenoten. Ik geef het je te doen om samen met een stel aankomende pubers binnen een paar maanden een goed product op de planken te krijgen. Lof voor deze groep juffen. Maar ook voor deze kinderen die elkaar hielpen stukken beter te leren spelen. Tekst werd bij elkaar overhoord en dansjes werden door de kinderen samen bedacht en aangeleerd. Wat een enthousiasme. De 'High School Musical' is een kinderbewerking van de originele versie die in het theater heeft gedraaid. Saar speelde de president van de drama-club die zichzelf erg belanrijk vond. Ze bracht het met verve. Onze zoon vertelde me van te voren dat hij en zijn familie gereserveerde plaatsen hadden in de zaal. Hij moest iets doen, hij vertelde er niet bij wat, ik dacht iets technisch. Toen het basketbalteam een beslissende wedstrijd moest spelen waren de tegenstanders plotsklaps zoek. Paniek bij de basketballers maar gelach in de zaal toen ...

Schoondochter Christianne was vijftig geworden en dat werd zaterdag gevierd. De vriendinnen groep had laat in de avond voor haar verjaardag deze leuke pop geplaatst die haar de volgende ochtend verrastte. Ik had echt zin in een feestje, ik had behoefte aan wat afleiding. Mijn dagen zijn nu niet echt wervelend te noemen. Meestal bereidt onze zoon zelf een groot feestmaal, hij houdt van koken maar nu had het stel een man of 65 uitgenodigd en daarom bestelden ze een foodtruck en dat was een schot in de roos. Broodjes met gebraden stukjes kip in verschillende smaken. Ze waren erg lekker en vonden gretig aftrek. In het begin stond er een lange rij, ik wachtte even tot het wat rustiger werd. Zoals normaal is in ons dorp zijn er heel veel vriendengroepen die elkaar ook weer overlappen. Dit waren de oudste drie waaronder onze oudste zoon die elkaar jaren niet hadden gezien.  Heel veel van deze mensen ken ik van kinds af aan, wij wonen inmiddels bijna vijftig jaar in het dorp. Het was een o...

Onze oudste zoon zou vanmiddag even langskomen en hij vroeg of ik nog wat nodig had. Nou, zei ik ik, na even nadenken, een bloemetje hoeft niet maar een lekkere doos chocolade zou ik heerlijk vinden. Daar lag ik namelijk telkens aan te denken in dat ziekenhuis in Aubenas, toen ik bijna niets binnenhield en ook bijna niets at. Je zou zeggen dat ik dan ook niet aan eten wilde denken maar dat deed ik juist wel. Ik ben altijd iemand met een gezonde eetlust geweest en hou van lekker eten en lag daar in bed echt te denken aan een goede pastasaus of een heerlijke bonbon. Ziet dit er niet heerlijk uit? Ik ga iedere dag één zo'n lekkere bonbon nemen. Er zitten er 49 in en tegen de tijd dat ze op zijn geef je maar een seintje, zei zoon nog. En vanmorgen kwam er een lieve buurvrouw langs met een bakje kippensoep. Dat ga ik straks opwarmen en daar heerlijk van genieten. 

Morgen is het feest, dan vieren wij de verjaardag van Sinterklaas. Een beetje te laat maar daar heeft de Goedheiligman geen moeite mee, hij is heel ruimdenkend. Gistermorgen hebben we alle boodschappen in huis gehaald en mocht ik nog iets vergeten zijn dan kan het vandaag nog gehaald worden. Vandaag maak ik twee grote pannen erwtensoep. Waarom twee? Ik zou aan één pan genoeg moeten hebben maar die mannen van mij kunnen heel wat aan dus uit voorzorg maak ik heel veel en wat over is gaat de vriezer in. En dan moet er nog wat lekkers toe en dat wordt dit jaar een grote schaal tiramisu. Gistermiddag hebben Mart en ik samen de cadeautjes ingepakt. Thijs was wat laat met zijn verlanglijstje, ik redde het nog net om zijn cadeau op tijd binnen te krijgen maar zijn broer was de eerste. Toen we begin november op de verjaardag van Mart de datum van het feest afspraken en vroegen of ze hun wensen bekend wilden maken kreeg ik dezelfde avond al een whatsappje van Sebas daarover. Ik heb er even smake...

 Wij kwamen hem tegen in Gouda, dochter Floor en ik toen we daar aan het winkelen waren. Hij zat languit op de bank, deze leuke knul, maar toen ik een foto wilde maken was hij er meteen van af. 'Was nou nog even blijven zitten' zei ik, 'leuk voor mijn bloglezers'. En verdraaid, hij ging met een stralend gezicht weer op de bank zitten en ik maakte mijn foto.  Later, toen hij wegliep maakte ik nog een foto van die prachtige bank, helemaal gemaakt in de sfeer van het Gouds Plateel. Kijk hier even hoe mooi dat is. ' Vlak bij de bank stond een beeld van de '' Kaasboerin', er staan er diverse van in de stad, allemaal anders versierd of beschilderd. Het zijn betonnen replica's van het bekende beeld van Ineke van Dijk. Zij heeft jarenlang in Stolwijk gewoond en gewerkt. Het beeld, een boerin voorstellend die een Goudse kaas draagt, is een eerbetoon aan de vrouwen die tot op de dag van vandaag kaas bereiden op de boerderij.

Soms geloof ik het zelf niet maar het is toch echt zo, vandaag zijn wij 53 jaar getrouwd. Meer dan een halve eeuw samen, als je het tegen jongeren verteld staan ze je ietwat bevreemd aan te kijken. Wat waren we nog een kinderen op die huwelijksfoto, nog onwetend wat voor ons zou liggen. Natuurlijk zijn er hobbels geweest en is er nog weleens een hobbeltje maar we hopen nog een flink poosje met elkaar door te gaan, in lief en leed. Vanavond komen de kinderen even koffie drinken, zonder kleinkinderen, ook weleens leuk. Ze rekenen op een gebakje zeiden ze, nou dat komt in orde.

  Amper terug uit Frankrijk treffen we voorbereidingen voor alweer een nieuwe reis. Ik ga nog niet vertellen waarheen, daar lezen jullie straks genoeg over maar we gaan met zijn allen, dus kinderen en kleinkinderen gaan mee. Het is voorjaarsvakantie dus het kan. De plannen zijn al een jaar geleden gemaakt en we verheugen ons er allemaal erg op, van klein tot groot. Ik weet zeker dat het ontzettend leuk gaat worden.

We hebben kerstmiddag en avond met kinderen en kleinkinderen kerstmis gevierd. Schoondochter Christianne had al voor een mooi gedekte tafel gezorgd toen we binnenkwamen en het zag er allemaal sfeervol uit. Neven Sebas en Luuk hadden er zin in en hebben de maaltijd alle eer aan gedaan. Ik sta er verbaasd van hoeveel twee van die jongens van twaalf jaar kunnen eten. Ben alweer vergeten hoe dat met onze eigens jongens was. Chefkok Bas had van te voren al aangegeven dat we Italiaans gingen en hij opende met deze vitello tonnato. Het vlees had hij zelf aangebraden en gesneden met een nieuw aangeschaft snijmachientje. Al die moeite was niet voor niets geweest want het smaakte voortreffelijk. Daarna kwam er nog meer lekkers op tafel en we eindigden met een grote schaal tiramisu van mijn hand. Helaas vergat ik er een foto van te maken maar hij ging schoon op. Het laatste stukje ging in een koelkastdoosje voor Luuk voor de volgende dag. Een rijkdom om zo aan tafel te zitten en te genieten van e...

Weten jullie het nog?  Do They Know It's Christmas? werd op 25 november 1984 opgenomen in een studio in Londen door Band Aid, een gelegenheidsgroep van populaire pop- en rocksterren uit het Verenigd Koninkrijk in die tijd. Het was bedoeld om geld in te zamelen voor bestrijding van een acute hongersnood in Ethiopië.  Het lied confronteert de luisteraar met het feit dat het westen kerst viert, zonder zich te realiseren dat mensen in de derde wereld van de honger sterven. Dit wordt onderstreept in de zin "Well tonight thank God it's them, instead of you", gezongen door U2-zanger Bono. Ik had in die tijd drie pubers in huis die de aanloop naar het maken van deze single op de voet volgden. Iedere avond aan tafel werd er besproken welke bekende popster zich nu weer had aangemeld om mee te doen aan de opname. Ik kocht de single voor ze en die werd in die dagen veel gedraaid. Rond de kerst een paar jaar erop was juist die single die niet meer te koop was opeens zoek. Zoon B...

Ik had de kinderen- en kleinkinderen verleden week een appje gestuurd dat ze rond vier uur op zondagmiddag verwacht werden bij het Dutch Pinball Museum aan de Voorhaven in Rotterdam Delfshaven. Daar zouden we een poosje gaan flipperen op de meer dan honderd speelbare flipperkasten die daar staan. Zijn er mensen die niet weten wat een flipperkast is?  Een flipperkast is een amusementsautomaat waarop men een spel kan spelen door het bewegen van twee mechanismen (flippers) die via drukknoppen op de zijkant met de vingertoppen worden bediend. De bedoeling is om een stalen balletje met een diameter van 27 mm zo lang mogelijk, tegen de zwaartekracht in, in het spel te houden en punten te scoren door het aanschieten van diverse op het speelveld aanwezige doelen. Deze punten worden bijgehouden op een scherm dat op de achterkant van de kast is gemonteerd. Meestal is het hierbij mogelijk om een extra spel of extra bal te winnen. Daarom is een flipperkast geen gokautomaat, maar een behendig...

In mijn schatkist , die grote doos met correspondentie die ik laatst doorspitte, ontdekte ik ook een doldwaas gedicht van mijn dochter. Dat gedicht, gedateerd 20 oktober 1993, was ook verstuurd aan negen andere moeders van vriendinnen van mijn dochter. Wij moeders werden door onze dochters uitgenodigd voor een etentje. Waar dat zou zijn werd niet bekend gemaakt maar om ongelukken te vermijden zullen de dochters rijden stond er in het gedicht. Ik kon me nog wel herinneren hoe leuk het was, wat een plezier we hebben gehad met twintig vrouwen, moeders en dochters en verdraaid, een paar dagen nadat ik het gedicht had gelezen schoot me ook de naam van het restaurant te binnen. Dat was 'Moeders' aan de Rozengracht in Amsterdam. Toen ik het op internet zocht bleek het restaurant nog steeds te bestaan.  Toen dochter gisteravond kwam eten lag het gedicht op haar bord. Er werd meteen een fotootje van gemaakt wat natuurlijk rond ging op de groepsapp van de dames. Deze vriendinnengroep bes...

Dit doet onze middelste zoon graag en met veel plezier. Een groep mensen uitnodigen en daarvoor koken en 's zomers vaak barbequeën. Dus was het verjaardagsfeest van zijn dochter weer een mooie gelegenheid om zich uit te leven.  Ik weet niet hoeveel volwassenen er waren, in ieder geval heel wat, maar ik heb wel de koppies van de kinderen geteld die op een gegeven moment aan de grote tafel zaten te smullen, dat waren er een stuk of veertien. Kinderen van vrienden en als daarvan een vriendje of vriendinnetje meekomt is dat niet erg, ga maar zitten, er is eten genoeg. Zoon maakte broodjes gyros met zelfgemaakte tzatziki, gebakken aardappeltjes en een lekkere salade. Toen iedereen zijn bord leeg had werd er geroepen dat er nog meer was en de liefhebbers vulden hun borden nog een keer. Er toen was alles schoon op en denkt hij volgens mij al over het kerstmenu na. Saar viert haar kinderfeestje op een later tijdstip.   

Zo, nu hebben we allegezinsleden weer gezien en geknuffeld en met een groot deel hebben we ook zitten eten. Donderdagavond hebben we met kleinzoon Thijs gegeten, vrijdagavond kwam dochter Floor eten en gisteravond gingen we in Scheveningen eten. Oudste zoon appte halverwege de middag en vroeg of we niet alvast wilde komen, het was zulk mooi weer, dan konden we op het dakterras nog wat drinken. We waren net thuis van een stukje fietsen maar zijn meteen weer in de auto gestapt, aan zulke uitnodigingen geven we graag gehoor. Onze zoon heeft een prachtig dertiger jaren appartement met zelfs nog een aparte eet- en woonkamer met daartussen ensuite deuren. En dit dakterras dus waarvandaan je over een groot deel van Schveningen kijkt. Als je halverwege deze schoorsteen klimt kan je de zee zien maar dat doe ik dus niet. We hebben daar lekker zitten genieten van misschien wel de laatste mooie zomerse dag en daarna heerlijk zitten eten. Kleinzoon Sebas vindt gym het leukste vak op zijn nieuwe mid...

Het was een drukke week bij ons in Le Serret maar heel gezellig. We hadden natuurlijk kinderen en kleinkinderen op bezoek maar er vonden ook wat dorpsactiviteiten plaats. Allereerst de wandeling langs de broodovens en daarna ook ons jaarlijks repas van de dorpsvereniging. Op die dag was het rond de dertig graden dus we schoven het repas door naar de avond. Allerlei hapjes voor het aperatief kwamen op tafel. Ja, die schaal kaas met die rood wit blauwe vlaggetjes prikkers   is van ons, onze buren zijn gek op goudse boeren kaas.  Rudolph had een heerlijk fris drankje gemaakt maar hij wilde niet verklappen wat erin zat. De schaal was in een mum van tijd leeg. Schoondochter Christianne spreekt behoorlijk Frans, die kan zich aardig redden en ik was verbaasd over kleinzoon Luuk. Hij komt van een basisschool waar de kinderen vanaf vier jaar iedere dag Engelse les krijgen. In het begin maar 10 minuten maar dat loopt door tot driekwart uur per dag. En hij kon nu met verschillende b...