Heen en terug naar de Ardeche

Het was vies koud met motregen gisteren, echt weer om lekker binnen te blijven met een goed boek. Dat goede boek had ik, ik zal er later wat over vertellen maar daar ging het niet om. Het ging erom dat ik perse een stukje wilde gaan fietsen. Ik zat al een week op de hometrainer en dat ging goed dus ik wilde het buiten proberen. Geen weer, zei Mart maar ik kan soms erg eigenwijs zijn en wilde het beslist nu buiten proberen, er was in dat hoofd van me geen uitstel mogelijk. Ik ga wel alleen, je hoeft niet mee, alleen maar tot de de molen. Geen sprake van, ik ga mee was het antwoord, als je valt moet er toch iemand zijn om je op te rapen. Ik ben niet gevallen, we fietsten door de polder van Bilwijk tot de molen aan de Vlist waar ik deze foto nam. Het was heel dampig, mijn bril was nat dus ik nam de foto op goed geluk. Terug naar huis, we hadden zes kilometer gefietst. Een stukje van niks maar het gaf mij een goed gevoel en dat had ik even nodig.

Gisteren boodschappen gedaan in mijn uppie met een rugzak. Mijn boodschappenkar samen met die stokken is niets, dat lukt niet. Voor mijn gevoel zou ik al wat verder moeten zijn met mijn knie maar het gaat niet echt goed en ik heb nog veel pijn. Ik had voor deze nieuwe knie een andere fysiotherapeut gevonden, een stuk dichterbij, dan kon ik als ik eenmaal kon fietsen over een paar weken daar op de fiets heen, ben ik niet zo afhankelijk van Mart. Aardige jongeman en direct bij de intake heb ik hem verteld dat mijn lijf heel snel reageert op te zware oefeningen, vooral die met toestellen. Maar u kan toch wel op een loopband zei hij direct. Nou eh, liever niet. De tweede keer dat ik kwam, dus twee weken na de operatie stelde hij voor om wat te oefenen op de hometrainer. Dit weigerde ik, ik vond nog te vroeg, mijn knie was nog veel te stijf. Maar de derde week moest ik toch echt op die fiets gaan zitten terwijl ik me er niet prettig bij voelde. Het lukte niet, het deed ontzettend pijn en on...

Vanaf de bank waarop ik nu veel languit zit kijk ik uit op deze boom en daar ben ik blij om. Ik geniet  van het langzame verkleuren en nu met wat wind zie ik de blaadjes dansen, een mooi gezicht. Nog even en hij laat zijn blad vallen maar voor die tijd hoop ik al buiten wat te kunnen wandelen. Morgen ga ik voor de eerste keer naar de fysiotherapeut, misschien wat uitbreiding van de oefeningen. De knie is nog stijf en dik, veel valt er nog niet mee te doen. Een ding heb ik voor op verleden jaar toen ik net geopereerd was aan mijn andere knie, ik slaap nu veel beter en dat is echt heel fijn. Het is een algemene klacht na een knieprothese operatie, het slechte slapen de eerste weken. Verleden jaar sliep ik pas na vier weken een nacht door, nu ga ik liggen, op mijn rug wat niet zo makkelijk is en ik slaap. Één keer eruit om te plassen en ik slaap weer verder.  Ik ben sowieso al een slechte slaper dus dit is erg ongewoon voor mij maar ik geniet er maar van zolang het duurt.

Afgelopen maandag kreeg ik een nieuwe knieprothese. Ik had er in oktober verleden jaar al eentje in het linkerbeen gehad, nu was het rechtbeen aan de beurt. Om half drie ging ik de operatiekamer in en om vier uur kwam ik er weer uit. Ik werd in de recovery room verwend met een lekker perenijsje en mocht ook al snel een boterham eten. Gistermorgen ging het drukverband eraf en kwam er een grote pleister op de wond waarmee ik vandaag alweer mag douchen. Er werd een foto gemaakt, de zaalarts kwam langs en met de fysio moest ik evn lopen met de krukken.Ik kreeg uitleg over de medicatie, veel pijnstillers. Gelukkig was onze apotheek open en kregen we een belletje toen alles klaar stond. Weinig geslapen vannacht maar wel lekker liggen lezen. Dat zal de komende weken nog wel meer voorkomen.Vanmiddag kwam Saar langs met een mooie bos bloemen Ze had hem bij de bloemist zelf samengesteld vertelde ze trots.