Heen en terug naar de Ardeche

Afgelopen week ben ik nog een keer naar de Amsterdamse Waterleidingduinen geweest, nu niet met Mart maar met zijn beste vriend die een goede fotograaf is en bovendien de AWD op zijn duimpje kent, hij komt er heel vaak. We kwamen voor de burlende en vechtende herten maar en passant nam ik ook nog even deze boom op de foto. Dood maar erg mooi. Terwijl we in de richting liepen waar vriend dacht dat de meeste herten zouden zijn zagen we net als de vorige keer weer ontzettend veel parasolzwammen in allerlei stadia. Bij deze soort bleef het, geen enkele andere gezien. Wat een gelukkie dat Mart en ik een dag later tijdens ons fietstochtje bij Maarn zoveel mooie paddenstoelen ontdekten. Na een flinke wandeling, vaak buiten de paden, kwamen we in een gebied waar veel herten te zien waren. De meesten gedroegen zich rustig en waren heel benaderbaar. Ik merkte dat er veel verschil zit in de kleur vacht van de damherten. Roodbruin, zwart en gevlekt zag ik. Maar er zijn ook varianten. Deze donkere v...

Niet erg verstandig om op een zondagmorgen in oktober te besluiten om een stuk te gaan wandelen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen, het zou er wel hartdstikke druk zijn. En dat was het inderdaad, bij ingang 'Panneland' stond er al een bord dat het parkeerterrein vol was. Dan maar door naar ingang 'Oase' waar het ook druk was maar waar we met veel geluk nog een parkeerplek vonden. Meteen na de ingang merk je niets meer van die drukte, er is 3.400 hectare beschikbaar voor al die bezoekers. De meeste van die bezoekers komen voor de damherten die hier in grote getale rondlopen. Niets zo leuk om zo'n mooi hertje op de foto te zetten. Al heel snel zagen we er eentje die rustig bleef liggen. Zonder geluid te maken kan je een hert hier van vrij dichtbij op de foto nemen. Je kan merken dat ze niet echt schuw zijn voor mensen. Ik kwam niet alleen voor de damherten, wilde ook wat paddestoelen fotograferen maar behalve veel grote parasolzwammen kwam ik niet veel bijzonders t...

We liepen gisteren de Zandhagedisroute in de duinen van Noordwijk. Een deel door een gebied wat het Zuid-Hollands Landschap beheert en een ander deel door de Amsterdamse Waterleidingduinen. Bekend gebied voor mij, vanaf kind heb ik hier veel gewandeld. In het Langeveld zijn het hele jaar wel damherten te zien. Maar dan moet je wel een beetje geluk hebben en dat hadden wij al heel snel. De dieren bevonden zich wel op afstand en ik had geen statief bij me maar als ik wat steun op de schouder van Mart kan ik vrij scherpe foto's maken. Soms  liggen ze rustig te herkauwen in het bos of anders grazen ze op de weides. Het blijft prachtig om  die mooie dieren op je gemak te kunnen bekijken. Voor deze grote jongen hebben we een stukje om moeten lopen, ik was nog niet in staat om er over heen te komen. Zien jullie die grote plassen verderop, dat was nog wel even een uitdaging. Gelukkig hadden we stevige wandelschoenen aan die wel tegen wat water kunnen. Dit kwamen we regelmatig tegen, g...

Samen met Jeanne gisteren heerlijk in de Amsterdamste Waterleidingduinen gezworven. We hadden een strakblauwe lucht maar de wind was verdraaid koud. Geeft niet, als je flink doorstapt blijf je wel warm. Dit landschap blijft me boeien terwijl ik er toch al zo vaak geweest ben. Als kind liep ik hier al en dat is nooit meer opgehouden, telkens kom er er weer terug. Opeens zagen we een groepje damherten waarvan deze jongens even hun krachten aan het meten waren. Zo te zien was de rest van de groep niet erg onder de indruk van dat gestoei, die lagen lekker in het zonnetje. En deze keerde het gedoe zijn rug toe. Het grootste deel van het natuurgebied is beschermd en veel recreatie is om die reden niet toegestaan. Behalve wandelen dan, dat mag zelfs buiten de paden. Wat wij dus ook deden, we namen zo'n lekker slingerpad maar op een gegeven moment wisten we toch niet meer waar we waren.  Geen nood, de kaarten die ik heb van de AWD samen met de GPS op onze telefoons brachten ons weer op het...

Nadat we de fysiotherapeute hadden bezocht reden we een stukje door naar de Amsterdamse Waterleidingduinen om daar te gaan wandelen. We waren beslist niet de enige, het is een geliefd gebied voor wandelaars en fotografen maar zoals gewoonlijk in dat soort natuur, als je tien minuten flink doorstapt laat je mensen die een rondje doen achter je en loop je in bijna verlaten gebied. We waren op zoek naar de vosjes, we wisten ongeveer waar we die konden vinden maar helaas, dat leuke dier liet zich niet zien. Twee jongemannen die we tegen kwamen, ze kwamen helemaal uit Eindhoven om in de AWD te fotograferen, zochten ze ook maar wisten nog wel te vertellen dat even verderop veel damherten zaten. Door het vele bezoek wat deze dieren krijgen kijken ze niet eens meer op van al weer zo'n fotograaf en blijven ze rustig door grazen. Als dan die kop dan omhoog gaat probeer je snel een foto te schieten. Het gebied wordt doorkruist door kanalen, het is een waterwingebied voor de gemeente Amsterdam...

Laat ik dat boompje nu nog buiten staan of haal ik hem binnen, ik loop de hele ochtend al te twijfelen. Komend weekend zijn we niet thuis, eigenlijk heb ik dan  halverwege de volgende week pas tijd   en dat wordt wel erg laat om iets aan de kerstsfeer te doen.  Ik ben niet zo'n uitbundige kerstversierder.  Nee, dan mijn nichtje Stephanie , die begon op 5 december al haar huis overhoop te halen, pfff ik moet er niet aan denken, na Sinterklaas wil ik altijd even rust in de tent. In dit boompje hoeven gelukkig geen ballen, er gaan alleen maar lichtjes in. Nou ja, vanmiddag dan toch maar eens een mand gaan zoeken en dan op zolder gaan kijken of ik een passend lichtsnoertje kan vinden. 

We hadden een heerlijke eerste kerstdag gisteren met het hele gezin. Maar met zulke dagen komt er veel serviesgoed, glaswerk en mooi bestek op tafel wat allemaal weer schoon in de kast moet. Daar hebben we vanmorgen eerst even wat tijd aan besteed en daarna vonden dat we maar eens moesten gaan uitwaaien dus reden we naar de kust en liepen een paar uur in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het was echt uitwaaien want er stond een flinke wind die ook nog koud was. Wat is het toch een prachtig gebied. De parkeerplaats was al aardig bezet toen wij aankwamen maar daar merk je in de duinen niets van omdat het zo uitgestrekt is. Veel damherten gezien, ze steken bijna vlak voor je neus een veld over. Ook zagen we een paar keer een vos. Dat maakt zo'n wandeling toch bijzonder. Ondanks veel donkere luchten hielden we het droog en af en toe kwam zelfs de zon door. Als die schijnt valt het je meteen op hoe weinig we die zon hebben gezien de laatste weken. De mens heeft licht ...