Heen en terug naar de Ardeche

Nog even  terug naar Noordwijk naar het tweede museum wat we bezochten. Haha, dat was wel van een andere orde dan het Verzetsmuseum. Het betrof hier een stripmuseum met de naam Museum of Comic Art.  Twee tentoonstellingen per jaar tonen originele tekeningen rechtstreeks van de tafel van de tekenaar die laten zien hoe strips gemaakt worden en waarom ze over de hele wereld geliefd zijn.  Strips ontstonden al aan het eind van de negentiende eeuw. Als eerste in de kranten, later in tijdschriften, losse comics, gebundeld in boeken en als complete grafische werken. De tentoonstelling die wij zagen was gewijd aan Suske en Wiske getekend door  Willy Vandersteen. Hij begon in de winter van 1944-45 met de eerste schetsen voor "Rikki en Wiske", de voorloper van Suske en Wiske-reeks, met personages als tante Sidonia, Wiske en haar broer Rikki, die later werd vervangen door Suske. Vanaf eind jaren vijftig, begin jaren zestig spraken zijn figuren ook geen Vlaams meer, maar Al...

Begin december zijn we naar Noordwijk gereden om daar twee kleine musea te gaan bezoeken. We begonnen met het Museum van de Engelandvaarders. Het museum is gevestigd in een munitiebunker uit de Tweede Wereldoorlog. Ruim 2.500 Nederlanders ondernemen de riskante overtocht naar Engeland om mee te helpen in de strijd tegen Nazi-Duitsland. Zij krijgen hulp van veel anderen die daarmee hun eigen leven wagen. Na een geslaagde overtocht worden zij vaak persoonlijk ontvangen door Koningin Wilhelmina in Londen. De weg over de Noordzee was het kortste en leek daarom aantrekkelijk. Maar ontsnappen via deze route was uiterst moeilijk en gevaarlijk, zeker nadat de bezetter in 1942 was begonnen was met de aanleg van de Atlantikwall en de kust tot verboden gebied werd verklaard met Duitse schildwachten die op iedereen schoten die het betrad zonder Ausweis.  Dit is de Koningin Wilhelminaboulevard in Noordwijk, helemaal aan het eind zie je de vuurtoren.  Dit was nog een redelijk bootje waar ee...

Net voordat we het museum in Noordwijk wilden uitlopen zagen we deze oude telefoon hangen die ergens uit een huis vandaan moet komen. Er was nog geen draaischijf in die tijd,  als je iemand wilde bellen, belde je eerst naar een telefooncentrale. Hier zorgde een telefoniste er dan voor dat je de juiste persoon aan de lijn kreeg, door de twee lijnen met kabels met elkaar te verbinden. Naast de telefoon een lijst met telefoonummers, stammende uit januari 1915. Boven de lijst is te lezen dat de eerste telefoon hing in het clubhuisvan de Noordwijkse Golfclub. En toevallig of niet, de eerste baan, prachtig in de duinen, werd in 1915 geopend. Maar nummer 1 in de lijst is niet de Golfclub, dat nummer behoorde toe aan de Douairière (weduwe) Gravin van Limburg Stirum, Huize 'Klein Offem'. Ik ben opgegroeid tussen het hoofdpostkantoor van Noordwijk waar de telefoniste zat en Huize Offem. Het landgoed  was ons speelterrein.   

Nog even terug naar het museum in mijn geboorteplaats waar we 'De vissersjongen' van Leo Klein Diepold (1865 - 1944) zagen. Vriendin en ik, we vonden het alletwee een prachtig schilderij. Van 1907 tot 1921 woonde Klein Diepold in Noordwijk. Hoe hij daar terechtgekomen was is onduidelijk, maar waarschijnlijk via Max Liebermann, een van Duitslands toonaangevende impressionisten, die hij goed kende. Ook deze schilder verbleef vaak in Noordwijk om te schilderen. Beide schilders kozen mijn oudoom Joseph van Boheemen met zijn groentekar diverse malen als onderwerp van hun schilderijen. Er hingen grote schilderijen van boten op zee maar deze twee kleintjes zonder de naam van de schilder hadden mijn voorkeur. Kinderen aan het strand waren voor schilders in die tijd vaak een dankbaar object. De vrijwilliger die dienst had in het museum toen wij er waren kenden wij heel goed uit onze jeugd, ook broers van hem. Leuk om even bij te praten. Hij wees ons een computer op de eerste etage en l...

Gisterochtend vriendin Stan opgepikt en samen naar Noordwijk gereden waar we alletwee geboren en opgegroeid zijn. Het zomerseizoen is nog niet begonnen dus we konden zowaar een parkeerplek op de boulevard vinden. Op het Gat van Palace was men bezig het reuzenrad op te bouwen wat daar de laatste jaren 's zomers staat. Het is maar liefst 50 meter hoog en heeft 36 gondels. Je schijnt een schitterend uitzicht te hebben, fijn maar mij krijg je er niet in. Ons doel was het Museum Noordwijk. Dat waren we al jaren van plan te bezoeken en nadat ik onlangs Muzee Scheveningen had bezocht en al jaren geleden het museum in Katwijk vond ik dat het nu eens tijd werd voor Noordwijk. Museum Noordwijk is gevestigd in een mooi behouden gebleven, 400 jaar oude zogenaamde binnenduinse hoeve. De enige die nog in Nederland te vinden is.  Toen Stan en ik jong waren was het woord 'keun' een van de meest gebruikte woorden in Noortuk. Het staat voor leuk, grappig, fijn, gezellig, goed enz. Onder elka...

Twee Scheveningse jonge vrouwen, 1934 - Isaac Lazarus Israels (1865 – 1934) Olieverf op doek 55 x 69 cm  -  Collectie Muzee Scheveningen Wat zijn ze er blij mee in Muzee Scheveningen. Met behulp van fondsen kon dit werk van Isaac Israels in 2018 aangekocht worden. Op het schilderij zien we Arendje Roeleveld, (1909-2008) gearmd wandelend over de Boulevard met haar vriendin Engeltje Westerduijn (geb. 1903). Isaac Israels vroeg de meisjes op de Boulevard om in zijn atelier te poseren. Na het poseren leende Israels de omslagdoek van Arendje om deze verder uit te werken in het schilderij. Kort erna, in oktober 1934, overleed de kunstschilder plotseling na een aanrijding door een auto op de Koninginnegracht in Den Haag. De omslagdoek heeft Arendje jammer genoeg nooit teruggekregen. Bij navraag bleek het kledingstuk in de erfenis te zijn opgenomen.  “Bijzonder is dat we weten wie de twee dames zijn,” vertelt Muzee-directeur Paul de Kievit.  “Het werk uit 1934 was zo’n tie...

Muzee Scheveningen is gevestigd in een voormalige burgerschool, die in 1878 de eerste openbare mulo in Scheveningen was. Het is een  cultuur- en natuurhistorisch museum. Het grote gebouw had een aparte jongens- en meisjes ingang. Iedere wijk van Den Haag dient een cultuurcentrum te hebben, een goed besluit van de gemeente. Het museum vervult die functie voor Scheveningen. Er worden muziek- en theateravonden gehouden en het gebouw doet dienst als vergader- en repetitieruimte. In 2007 werd het zelfs een trouwlocatie.   Een reliëf met de tekst Gemeenteschool boven de oude hoofdingang herinnert hier nog aan de burgerschool. Daaronder een meisjeskopje, om aan te geven dat dit de meisjesingang was. Het gebouw werd in 1877 in renaissancestijl gebouwd.   Op het plein voor de ingang van het museum staat aan de ene kant deze leuke bank, gemaakt door vrijwilligers. En aan de andere kant een muurschildering die aan vroegere tijden herinnert toen de dorpsomroeper nog het belangrijke n...

Ook in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam is de Eregalerij van de Nederlandse fotografie te bekijken. Je ziet er 99 onderscheidende foto's, die maatschappelijke en artistieke impact hebben gehad en betekenisvol zijn voor de fotografie in Nederland. Zuid-Molukkers, Tiel, 1970, Ed van der Elsken. Een echte mensenfotograaf die altijd het contact aanging met de mensen die hij voor zijn lens had. Houwer aan het kolenfront, Oranje-Nassau Mijnen, Heerlen 1953, Nico Hesse. De Oranje Nassau Mijnen vroegen Jesse voor een herdenkingsalbum. Zijn kracht was de dynamiek waarmee hij mensen afbeelde. Johan Cruijff, Piet Keizer, Klaas Nunninga en Sjaak Swart, 1967, Paul Huf. Vier voetbalhelden in de studio van de baanbrekende modefotograaf. De compositie is zeer doordacht, elk hoofd, elke hand en elke voet bevindt zich op precies de juiste plaats. Dolle Mina's demonstreren voor het recht op geboortebeperking en abortus met de strijdleus 'baas in eigen buik', Utrecht 1970, Jaap Hersc...

Vanaf eind jaren zestig kwamen de eerste vrouwen uit Turkije naar Nederland om hier een nieuw leven op te bouwen. Hoe zagen die levens eruit? We weten er maar weinig van. De tentoonstelling 'Je moest eens weten' en de gelijknamige publicatie van fotograaf en kunstenaar Çiğdem Yüksel, vertellen de verhalen van deze vrouwen. De tentoonstelling is te zien in van 28 september 2024 tot en met 25 mei 2025 in het Nederlands Fotomuseum, Rotterdam.  Met deze eerste grote solo tentoonstelling belicht Yüksel de levens en verhalen van de eerste generatie vrouwen uit Turkije in Nederland, een groep die vaak onderbelicht is gebleven in de Nederlandse geschiedenis.  De tentoonstelling bestaat uit 22 unieke verhalen, vergezeld van foto's uit familiealbums, (video)interviews en nieuwe portretten die Yüksel maakte in haar mobiele fotostudio. Ze vertellen over de pijn van migratie, heimwee, verdwaald raken en je weg vinden. Werken, zorgen voor de kinderen, de taal leren. Liefde en ongeluk...